Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Przyjąłem, patrol saperski. Opuszczacie strefę zieloną.
Dziesiąty konwój górski został odcięty.
Spartanie są w martwej strefie. Będzie zrywało łączność.
Oczy dookoła głowy.
Który jełop tak spierdolił sprawę?
Co za cep nazywa mnie jełopem?
Cep? Zjebałeś mi przepustkę.
- I co z tym zrobisz? - Co zrobię?
Czochrańca ci zrobię! Mam cię!
- Znasz go? - Pierwszy raz typa widzę.
Przypadkiem mamy takie same tatuaże.
Serio?
To mój starszy brat, głąby.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
- Co ten kretyn zrobił? - Nie wiem.
Tommy, okaż gościnność. Przynieś rzeczy.
Krótka lekcja o prawach fizyki.
Powinieneś to znać z ósmej klasy.
Pierwsze prawo termodynamiki.
Energii nie można stworzyć ani zniszczyć. Musi gdzieś trafić.
Wlewając uszczelniacz, blokujecie otwory odpowietrzające.
Ciepło nie ma ujścia, ciśnienie rośnie, chłodnica pada.
Słyszysz, Tommy?
USZCZELNIACZ
Schowaj to gówno!
Wiem, że to twoja robota.
Mechanicy cię wsypują.
Czemu to robisz? Masz na to wylane?
Nie mam wylane na to, że wózek, którym jeżdżę sobie po pustyni,
co pięć minut się psuje.
- Przez ciebie. - Powinniśmy być na froncie.
Mieliśmy wyważać kopniakami drzwi.
Mówiliśmy: „Kurwa, nie pękaj”. I co? I pękliśmy.
O czym ty mówisz?
Mówię o Programie Oceny i Selekcji Rangersów.
- Boże, o RASP? - Tak.
Tommy’ego weź.
On nawet pisać nie umie!
W czerwcu robią nabór.
Za późno.
Rangersi to twarde sztuki.
Jestem za stary.
- A ty za brzydki. - Jeszcze się łapiemy.
Jak chcesz, to się rekrutuj. Nie potrzebujesz mojego pozwolenia.
Chciałem pójść razem z tobą.
Tak jak sobie obiecaliśmy.
Stary, mieliśmy 18 lat.
Chcieliśmy też założyć zespół.
Pomyśl tylko.
Ty i ja ze Zwojami Rangersów.
Biegniemy prosto do Black Hawków.
Zawsze na pierwszej linii.
- Brzmi super, przyznaję. - No.
Dobra. Wchodzę w to.
Obiecujesz?
Zawsze.
Nie do wiary.
- Doleję tylko płynu. - Ogarnę to.
- Na pewno? - Tak, spadaj!
Na pewno tego nie spieprzysz.
Tom, dolewaj.
- Będziemy twardymi rangersami! - Już zaczynam żałować.
Najlepszymi!
Nie pożegnasz się?
Zobaczymy się jutro, jak znowu zatkasz wóz.
Będziemy rangersami, kotku!
Pocisk!
Wróg!
Moździerze!
Padnij!
Biegnij! Wstawaj!
DWA LATA PÓŹNIEJ
Baza za pięć minut!
Przygotować plecaki!
75 PUŁK RANGERSÓW
BAZA SZKOLENIOWA RANGERSÓW, KOLORADO
Witam w Programie Oceny i Selekcji Rangerów!
Kandydaci mają natychmiast stawić się w sali naboru!
- Ruchy! - Otrzymacie torebkę.
Włożycie do niej nazwisko, dokumenty i stopień.
Zdacie wszystkie przedmioty osobiste. Biżuterię, telefony, portfele, leki.
Nie macie już imion.
Macie numery!
Jesteś numerem 44.
Następny!
Jesteś numerem 198.
- 190. - Tak jest.
Jako E-6 zostaniesz dowódcą drużyny.
- Wyrażasz zgodę? - Tak jest.
Jesteś numerem 7.
Kogo my tu mamy?
Jedna wpadka i znów wylatujesz.
- Jeśli wolno… - Morda w kubeł.
Jesteś numerem 15. Następny!
Jesteś numerem 111.
Numer 122.
Ja pierdolę. Cztery razy odrzucony z powodów medycznych.
Ostatni rok się łapiesz. Masz plan B?
Nie, panie sierżancie.
Jako E-6 zostaniesz dowódcą drużyny.
Wyrażasz zgodę?
Wolałbym nie.
Dziesięć minut do apelu!
Jesteś numerem 81.
Tak jest, panie sierżancie.
Rangersi stanowią szpicę wojsk lądowych USA.
Zawsze przybywamy na miejsce pierwsi.
Losy narodu i jego sojuszników zależą od naszego przygotowania.
Zrozumiano?
Tak jest, panie chorąży!
Czeka was osiem tygodni najcięższego programu selekcji na świecie.
Czy macie doświadczenie bojowe, czy jesteście tuż po szkoleniu,
wasza siła emocjonalna, fizyczna i umysłowa
będzie poddawana najwyższej próbie.
Jeśli cudem boskim uda wam się dotrwać do ostatniego etapu,
podejmiecie się 24-godzinnej symulowanej misji
zwanej marszem śmierci,
którą zakończy dotarcie do tej mety.
Zdobędziecie wtedy prawo noszenia Zwoju Rangersów i beżowego beretu
i służby w najznamienitszym pułku wojsk lądowych USA.
Baczność!
Rangersi na szpicy!
Do końca!
Witam w RASP!
Dalej, kandydacie!
Ruchy!
Pokaż, co potrafisz!
Nie pękać! Dalej!
Szukamy elitarnych wojowników!
Najlepszych z najlepszych.
Siedemnastka, spierdalaj stamtąd!
Za słabi co tydzień będą eliminowani.
Numery 16, 27, 29 i 33, wystąp!
- Pakujcie się. Odpadacie. - Na dół!
Dajesz, 81!
- Trzydzieści osiem! - Na dół!
Do góry!
- Trzydzieści dziewięć! - Na dół!
Czterdzieści!
Rozważacie rezygnację? To zrezygnujcie!
Przed wami tydzień trzeci. Przerzedzimy stado.
Złamał się! Zabrać go!
Ruchy!
To nie wstyd się poddać. Większość z was to zrobi.
Jesteś w stanie to dźwignąć?
Rangersi na szpicy!
Numery 77, 84 i 142, wystąp.
Odpadacie. Pakujcie się.
Cztery tygodnie za wami, cztery przed wami!
Jesteście na półmetku.
Ale jeśli myślicie, że będzie z górki, mylicie się!
W pułku będziemy mieli dostęp do ściśle tajnych informacji.
Będą musieli zdradzić nam to i owo.
Wiecie, o czym mówię. Strefa 51, lądowania na Księżycu, Tupac.
- Dalej! - Ale pierdolisz.
Myślisz, że razem z naszywką dostaniesz kopertę z tajemnicami?
- A jak! - To tak nie działa, stary.
A ty skąd niby wiesz, 44?
Miałam już takie uprawnienia.
Pytanie, czemu dali nam ślepaki na takim świetnym terenie łowieckim.
No.
Żebyśmy nie zastrzelili piętnastki.
Bardzo śmieszne!
Oho, mamy pierwszego.
- Gdzie pozostali? - Za mną, panie sierżancie.
Wolniej, Supermanie.
Przez ciebie kiepsko wypadamy.
O tym właśnie mówiłem!
Mamy tu sporo piechociarzy, którzy umieją strzelać,
ale niech podniosą rękę ci, którzy byli na placówkach.
Gdzie służyłeś, 109?
W Forcie Benning. Szkolenia i kurs desantowy.
- Ukończone z wyróżnieniem. - Mówię o misjach, nie piaskownicy.
- A ty, 60? - Załogant M1 Abramsa, panie sierżancie.
O chuj, czołgista.
Może potem zaparkujesz moje Lambo.
A ty, 81?
Inżynier bojowy w 213 Batalionie Pomocniczym.
Kogo wspomagaliście?
Trzecią Brygadę 10 Dywizji Górskiej.
Spartan.
No dobra.
Pokaż, co potrafisz.
Cel! Pal!
- Co mu się stało? - Wspomagali odcięty konwój.
Pojawili się Talibowie i wyrżnęli oddział.
Ja pierdolę.
To on. Podobno dostał Srebrną Gwiazdę.
Co?
Nie gadaj.
NASA wykryła wielki obiekt międzygwiezdny pochodzący spoza Układu Słonecznego.
Ma on minąć Ziemię…
To według ciebie też ściema?
Choć przeleci on niedaleko orbity Ziemi, nie ma powodu do obaw.
Jasne.
Numery 146, 148 i 149, wystąp!
Pakujcie się. Odpadacie.
Ten typ dostał Srebrną Gwiazdę?
Tak słyszałam.
Jedyny ocalały zaniósł brata do bazy 15 kilometrów dalej.
Chwila. Rodzonego brata?
Tak mówili.
Hej, 81!
To o Kandaharze to prawda?
Piętnastka.
- Nie bądź wścibski. - Chcę tylko wiedzieć.
Kto, kurwa, gada na stołówce?
To ty, 15?
Chcesz znowu zacząć od nowa?
To byłem ja.
Gówno prawda!
Dodatkowa runda na wzgórze! Podziękujcie piętnastce.
- Numerze 44, po co tu jesteś? - Żeby walczyć u boku najlepszych!
- Numerze 60? - Żeby służyć w elitarnej jednostce!
Numerze 81, po co tu jesteś?
Żeby dotrzeć do mety.
To nie tylko wyzwanie fizyczne.
To też wyzwanie umysłowe i emocjonalne.
Jeśli nie panujecie nad tym, co w środku,
nie zapanujecie nad tym, co na zewnątrz.
Pół minuty przerwy!
KNP?
„Kurwa, nie pękaj”, tak?
Skąd wiesz?
Zgadłem.
No dobra! Idziemy dalej!
Ruchy, kandydaci! To nie przerwa!
Dajesz, 15! Już!
Uwaga!
Czysto!
Tydzień szósty! Będziecie zjeżdżać na linie na ósemce!
To uratuje wam życie.
Numery 65, 48 i 143, wystąp!
Pakujcie się, odpadacie.
Dalej! Osłaniaj mnie!
Do przodu!
Ruchy!
Osłaniam!
Biegiem!
Ruchy! Szybko!
Do przodu!
Pocisk!
Pobudka, ciule! Przed wami ostatni tydzień.
Tak!
Jaki piękny dzień, by zostać rangerem!
Numer 57, wypad z basenu!
- Numer 15, numer 44, wypad! - Cholera!
Jestem tutaj!
Zostań ze mną!
Zostań ze mną. Proszę.
Trzymaj się!
Zostań ze mną. Jestem. Oddychaj!
Jezu.
Saper, oficjalnie jesteś pojebem.
Będą z nim problemy.
Daj mi go do gabinetu.
Odkryta miesiąc temu asteroida wciąż zaskakuje naukowców.
Obecnie wykazuje oznaki niespójności strukturalnej.
Odłamują się od niej fragmenty.
Niektórzy eksperci uważają, że nie jest ona jednym obiektem,
a skupiskiem mniejszych ciał…
Zapraszam.
Sytuacja jest monitorowana.
Niestety wraz z chorążym Torresem rekomendujemy ci
natychmiastowe odejście z programu.
To koniec.
- Koniec? - Siadaj.
- Na jakiej podstawie? - Siadaj, żołnierzu!
Nie oblałem żadnego zadania.
Nie ma wątpliwości co do twojej formy fizycznej.
Martwi nas to, co się dzieje w twojej głowie.
Kadra donosi, że nie sypiasz.
Nie nawiązujesz relacji z innymi kandydatami.
A od pierwszego dnia wiem, że uchylasz się od roli dowódcy.
To nie świadczy o stabilności.
To prawda.
Zwykle, kiedy żołnierz przejdzie przez takie piekło jak ty,
bierze na jakiś czas wolne i dochodzi do siebie,
może pojawia się na choć jednej sesji rekomendowanej terapii grupowej.
Ale nie ty.
W aktach widzę, że w dniu, w którym wypisano cię ze szpitala,
zgłosiłeś się do RASP.
I jedynym, co od tej pory robiłeś, było składanie kolejnych aplikacji.
Dlaczego?
Po prostu chcę dotrzeć do mety, panie chorąży.
Ta meta to dopiero początek.
Synu,
będę z tobą szczery.
Niewielu widzieliśmy tak obiecujących kandydatów.
Uważamy, że masz wielki potencjał.
Prawda jest taka, że moglibyśmy tu i teraz cię wyrzucić.
Ale wtedy nie byłoby powrotu.
Więc zamiast tego
mam tu deklarację dobrowolnej rezygnacji.
Zrób sobie przysługę i ją podpisz.
Jesteś inżynierem.
Wiesz, że nawet najmocniejsza maszyna ma granice wytrzymałości.
Ty jesteś na tej granicy.
Jeśli wolno…
pójdę się przygotować na paradę.
Wypierdalaj z mojego gabinetu.
Jak chcesz to rozegrać?
Numery 38, 44, 47, 60,
81, 96, 109 i 111,
wystąp.
Niewyczytanym mówię z przykrością:
pakujcie się, odpadacie.
Wyczytanym gratuluję. Dotrwaliście do ostatniej rundy.
Macie pół godziny, żeby przygotować się do sprawdzianu,
który pokaże, czy nadajecie się na rangersów.
Rozejść się.
Kurwa, tak jest!
Sprawa ma się tak.
Za linią wroga zestrzelono ściśle tajny samolot.
Macie wykonać zwiad i uratować pilota.
Dwa Black Hawki przetransportują was w głąb terytorium wroga.
Przemieścicie się do wraku samolotu.
Musicie go zniszczyć, żeby nie dostał się w ręce wroga.
Zapewnimy wam C4.
Następnie zlokalizujecie wioskę,
w której więziony jest pilot.
Spodziewajcie się zabezpieczeń i straży wokół całego kompleksu.
Dostaniecie karabiny na ślepaki, więc nie będziecie strzelać.
Ostrzegam, że kadra może przygotować zasadzkę.
Otrzymacie jedno radio do meldowania o postępach misji.
Poza tym jesteście zdani na siebie.
Numerze 7,
będziesz zastępcą dowódcy.
Nowym dowódcą drużyny będzie numer 81.
Super. Pan „byle do mety”.
Przyprowadzicie pilota do bazy i przekroczycie metę do 19.00.
Jeśli w jakimkolwiek momencie nie obronicie się przed zasadzką,
misja kończy się waszą porażką.
A jeśli dotrzecie do mety,
osobiście wręczę wam naszywkę pułku rangersów wojsk lądowych USA.
Przed wami marsz śmierci.
Nadal uważasz, że to dobry pomysł?
Jeśli chce być rangerem, będzie musiał dowodzić.
Ghost 1, Ghost 2, możecie lecieć.
- Ghost 1 leci. - Przyjąłem. Ghost 2 leci.
Trzymam się tuż za tobą.
Kończę wznoszenie na poziomie 50 metrów nad ziemią.
Przyjąłem. Wyrównuję wysokość.
Jaką część tego terenu zwiedziliśmy przez te tygodnie?
Wszystko poza tym czymś.
To prywatny kamieniołom. Jeśli tam traficie, to pobłądziliście.
Trzydzieści sekund do celu.
Widzimy punkt docelowy.
Liny!
Liny zrzucone! Zielone światło! Opuszczać się!
Grupa pierwsza na ziemi. Ghost 1 osłania.
Dalej!
Połowa grupy na ziemi. Pozostali w drodze.
Dobra, idziemy!
Ghost 2 do sztabu.
Zjazd wykonany. Marsz śmierci rozpoczęty.
Powtarzam, marsz śmierci rozpoczęty.
Dobra, 57. Gdzie jesteśmy?
Cel w tym kierunku, 20 kilometrów na zachód.
Dobra.
Mamy dokładnie 23 godziny, 59 minut i 30 sekund
na dotarcie do mety.
Pytania?
Zajebiście, stary. Serio.
Normalnie jak z Bravehearta.
Inspirujące.
Mogę coś powiedzieć?
Jesteśmy tu z jednego powodu.
Bo się nie poddajemy.
Jestem dumny, że znam każdego z was.
Nawet ciebie, 15.
Więc wspierajmy się nawzajem.
Dojdźmy razem do mety i zdobądźmy te naszywki.
- Rangersi na szpicy. - Do końca!
Dobra.
Teraz ty.
Za mną.
Hotel 9, tu Victor 6. Minęliśmy linię czerwoną. Odbiór.
Przyjąłem, Victor 6. Linia czerwona zdobyta.
Przeszliśmy kawał drogi. Trzeba by odpocząć.
A jeśli kadra zorganizuje zasadzkę, zrobi to nad rzeką.
Zdrzemnijmy się teraz, to będziemy w lepszym stanie.
Dwadzieścia minut.
Dobra, słuchajcie.
Dwadzieścia minut przerwy.
- O świcie musimy być u celu. - Kto stanie na warcie?
Ja.
Hej, 81.
Chciałem z tobą pogadać.
O misji?
Nie. To bardziej osobista sprawa.
Nie chcę tego słyszeć.
Dobra, stary.
Dobra.
- Ja pierdolę! - Co to, kurwa, było?
Ogień artyleryjski.
Pewnie kadra zauważyła, że śpimy.
Czyli nas obserwują?
Bierzcie rzeczy.
Ruszamy.
Widzisz coś?
W potoku.
Pół kilometra stąd.
Pojechali z tymi efektami specjalnymi.
Faktycznie wygląda jak tajny.
Spróbują nas wypchnąć w górę rzeki.
Tak.
Na pewno.
Numer 111, zamelduj nas.
Hotel 9, tu Victor 6. Jesteśmy w pobliżu celu. Odbiór.
Oto plan gry.
Hotel 9. Jesteśmy w pobliżu celu.
Minerzy odpalą ładunki tutaj.
Wybuch przyciągnie kadrę. Bądźmy gotowi na atak.
Wy będziecie obserwować z góry, reszta z pozycji nad rzeką.
Poczekaj.
Co jest, 57?
Według współrzędnych z briefingu cel powinien być kilkaset metrów dalej.
Może to kwestia kompasu. Trochę wariował, ale…
Nie mogę złapać łączności.
Słyszę tylko dziwne zakłócenia.
Może kadra nas odcięła.
Środkowy palec na drogę?
Co robimy?
Bądźcie czujni.
Mogą nas zaraz zaskoczyć.
No, kadra? Gdzie jesteście?
Numer 44, osłaniaj mnie.
Gdzie on, kurwa, lezie?
Tam może być kadra.
Numer 81 robi zwiad.
Odpalam!
Co, kurwa?
Ani rysy.
Ja pierdolę.
Co to jest, do cholery?
Odwrót!
Sześćdziesiątka!
W nogi!
- Zabierajcie się stamtąd! - Dalej!
Teraz!
Boże!
Co to, kurwa, jest?
O w mordę.
Padnij!
Ożeż kurwa mać!
Kurwa!
Wstawaj, 96.
Musisz wziąć się w garść.
Dasz radę?
Potrzebuję cię!
Boże!
Nie ruszaj tego.
Na „trzy” cię podniosę, dobra?
Raz, dwa, trzy.
Daj apteczkę.
Uciskaj.
Kurwa, źle to wygląda. Zajebiście źle.
- Oddychaj. - Nie…
- Widać nas. - Już po mnie.
Wyliżesz się. Muszę cię przesunąć.
- Kurwa! - Co tu się odjebało?
- Usztywnij mu nogę! - Krwotok nie chce ustać.
- Co to, kurwa, było? - Nie wiem.
- Do wszystkich strzelało. - Kurwa. Już po mnie.
- Gdzie 60? - Oberwał nad rzeką.
Trzynastkę, kurwa, usmażyło.
- A minerzy? - Kurwa, nie żyją!
Zajmę się nim. Zabierz gazę.
Nie odpływaj mi tu, 57.
Zostań ze mną.
Chwila! Gdzie 72?
Na skarpie był obok mnie.
A 111? On ma radio.
Musimy złapać łączność. Potrzebujemy tego radia.
Pójdę.
Trzymaj się, 57. Wróć do światła, bracie.
Sto jedenaście.
Proszę, nie.
Proszę.
Proszę! Nie!
Nie!
Patrz na mnie, 57. Na mnie!
- Zostań z nami. - Patrz na mnie.
- Tak. - Hej, 57!
Już dobrze.
Pięćdziesiąt siedem…
Nie żyje.
Musimy iść!
- Stary, 57 zginął. - My też możemy. Ruchy.
- Znalazłeś 72? - Też nie żyje.
A co ze 111 i radiem?
Już po nich.
To coś na nas poluje.
Co to, kurwa, jest?
Nie wiem, ale tu idzie.
- Jak to idzie? - Idzie naszym tropem.
Zostawcie broń. Łapcie liny.
Musimy stąd zjechać.
Słuchajcie dowódcy! Ruchy!
Daj linę.
Przywiążę. Przypnij się.
Zostaw, mówię!
Dobra.
Numerze 81, ja opuszczę 7.
Ty asekuruj go na dole.
Ustaw się.
- Widzimy się na dole. - Dobra.
- Damy radę, prawda? - Bez problemu.
Powoli. Właśnie tak. Ty zjedź po mnie.
Dalej.
Jeszcze!
Szybko!
Szlag.
W nogi!
Biegiem!
Pociski!
Wstawaj!
Łap go!
Wolniej. Musimy odpocząć.
Musimy się zatrzymać, 81.
Musimy się zatrzymać!
Dobra, połóżmy go.
Zgubiliśmy to coś, nie?
Rozejrzyj się z tyłu.
Muszę mu nastawić nogę.
Jesteśmy bezpieczni? Co się tutaj odpierdala?
To jakiś test eksperymentalnej broni. Zrobili z nas króliki doświadczalne.
- Gadasz od rzeczy. - Ruscy albo Chińczycy.
Ruskich nie stać na taki sprzęt. A Chińczycy tylko podrabiają nasz.
Dasz radę. Jest okej.
Dasz radę.
- Kto ma morfinę? - Ja.
Nosze?
- Mam. - Wyjmij.
Znajdź mi szynę.
Fiolki z morfiną się zbiły. Pewnie podczas upadku.
Cholera!
Po prostu to zrób.
Dawaj.
Zrób to.
- Kurwa. - Dobra.
Trzy, dwa…
Co mu się stało?
Nie żyje?
Zemdlał z bólu. Nosze!
Serio, co to było?
- Mówię ci, rządowa technologia. - Odpuść z tymi teoriami spiskowymi.
Nie zrobiliby nam tego.
To czemu nas, kurwa, posłali prosto na gigantycznego robota
i dali nam tylko jebane ślepaki?
To nie był nasz cel.
Numer 57 miał rację. To były złe współrzędne.
Cokolwiek to jest, ma jakieś pole magnetyczne,
które zaburza działanie kompasów.
Mój kompas też wariował.
To gdzie był cel?
Widziałem go. Stary odrzutowiec.
- Musimy iść. - Dokąd?
Do wioski, osiem kilometrów na zachód.
Weźcie tylko to, co niezbędne.
Ochujałeś? Tędy chcesz iść?
Nie chcę cię martwić, ale rozejrzyj się.
Już nie ma marszu śmierci, RASP-u ani mety.
Nie gadaj.
Nie mamy łączności, flar ani broni.
Kadra może nam pomóc.
Nosze ogarniemy na zmianę.
Chyba że wolisz dać mu się wykrwawić.
Pomóżcie go nieść.
Tu nie przejdziemy.
Może lepiej w dole rzeki?
Nie ma mowy. Tam bystrza są jeszcze gorsze.
Tu mamy największą szansę.
Chwila. Jak chcesz to zrobić?
Daj linę. Zrobimy z niej most.
Cztery osoby, cztery liny.
Zwiążemy dwie i przeciągniemy 7.
Szlag. Nie mam liny.
Używał jej 96.
Ktoś musi przejść razem z 7.
Ja to zrobię.
- Ale jak przerzucimy linę? - Nie przerzucimy.
Ja przeciągnę.
Numerze 44, weź liny i chodź. Numerze 109, patrz na kompas.
Skoczę w górę rzeki. Prąd mnie zniesie, więc luzuj linę.
Napięta wciągnie mnie pod wodę.
Jasne?
Uważaj. Będzie cholernie zimno.
Dawaj.
Wynurzył się!
Udało mu się!
Kurwa.
Ostrożnie.
Przeciągnę cię, bracie. Trzymaj się, jestem z tobą.
Gotów! Lina przywiązana!
Gotowa? Ciągniemy!
Przypinamy.
Ostrożnie.
Przechodzę!
Spokojnie, bracie. Dasz radę, 15.
Zahaczył się!
Dalej!
Cholera!
Naciągnijcie linę!
Szybko!
Idź!
Dalej!
Pomóż!
Kurwa!
Idę!
Mam cię!
Wciągnij go!
Trzymam go!
- Do góry! - Dalej!
Jezu Chryste.
Boże!
- O cholera! - Boże!
Siódemka!
Mam cię!
Uwaga!
Wodospad!
Co?
Wodospad!
Osiemdziesiąt jeden!
Mam cię! Dalej!
On żyje! Siódemka żyje.
W porządku, 81.
Możesz już puścić.
Uratowałeś go, stary.
Jezu, 60. Ty tutaj? Myśleliśmy, że już po tobie.
Kiedy to coś zaatakowało, rzuciło mnie w bystrza.
Zanim się wynurzyłem,
zniosło mnie tak daleko, że się zgubiłem.
Myślałem, że nikt nie przeżył.
Ruszyłem na zachód, a potem zobaczyłem, jak spadacie.
Widziałeś ślady kadry?
Nie. Ale podejrzałem u Torresa plan misji.
Planowali tylko trochę fajerwerków i ukrytych pułapek.
Trzymasz się, młody?
Dokąd szliście?
Do wioski.
Jak do niej daleko?
Rzeka zniosła nas na wschód.
Powinna być sześć kilometrów stąd, za tym grzbietem.
Brzmi rozsądnie.
Wspinamy się!
Dasz radę iść?
Tak.
To idź, bo tutaj zginiesz.
Pomóżcie z siódemką.
Co jest?
Spust pułapki.
Musimy być blisko.
Jest połączony z flarą.
To część zabezpieczeń kadry.
Pierwsza z trzech linii.
Kadro!
Jest tu kto?
To na pewno ta wioska?
Tutaj była.
Połóż go tu.
Kurde, co tu się stało?
To ta machina.
Przecież była za nami.
Patrzcie, maszt radiowy.
Dlatego nie było łączności.
Kadro!
Nie mówcie, że nas zostawili! Kurwa!
Nie.
Nie zostawili nas.
- Jak wysoko się wspięliśmy? - Jakieś 2000 metrów.
- Przeszliśmy osiem kilometrów? - Plus minus.
Czyli leciało pod kątem 20 stopni, zahaczyło o grzbiet i rąbnęło w potok.
Musiało lecieć…
tędy.
Chwila.
Mówisz, że to cholerstwo przebiło się przez górę,
a potem wstało i poszło?
W telewizji mówili coś o jakiejś asteroidzie.
To musiało być to.
Chwila. Masz na myśli, że to pochodzi z innej planety?
Z tej na pewno nie pochodzi.
- Słyszeliście? - Halo!
Halo!
Już dobrze.
Panie sierżancie?
Panie sierżancie.
Panie sierżancie!
Ogarnijmy wóz pancerny.
Wstawać.
Daj nam chwilę, stary.
Nie mamy chwili.
Potrzebujemy tego, kurwa!
Może nie zauważyłeś,
ale kadra i połowa zespołu, kurwa, nie żyje!
Więc potrzebujemy chwili.
Nie jesteśmy tobą. Jesteśmy ludźmi i musimy ochłonąć.
To się nazywa emocje.
Ty nigdy nie wymiękasz.
Nie potrzebujesz ani snu, ani nas.
Ale nie każdy jest, kurwa, bohaterem wojennym!
Że, kurwa, kim?
Bohaterem. Każdy wie, że 81 przyniósł brata do bazy…
Nie jestem bohaterem! Nie dotarłem do bazy!
Obudziłem się w szpitalu.
A on leżał już w trumnie w samolocie.
Zemdlałem 100 metrów od bazy.
On jeszcze żył, rozumiesz?
Zmarł, bo nie umiałem dotrzeć do celu.
I dali mi medal za najgorszy dzień w moim życiu.
Wszyscy cierpicie.
Rozumiem to.
Ale my już się nie liczymy.
Liczy się to, żeby odpalić wóz, zawieźć siódemkę do bazy
i ostrzec wszystkich przed tym czymś.
- Jak mogę pomóc? - Trzeba będzie użyć wyciągarki.
Odpal silnik.
Dawaj, stary szrocie z demobilu!
Nie chce odpalić!
Przewód paliwowy wysechł.
- Trzeba go… - …odpowietrzyć.
- Skąd wiesz? - Ze służby.
Mechanik pojazdów.
Spróbuj teraz!
Tak jest, mamy to!
Do końca, skurwysyny!
Raz, dwa, trzy!
Dalej!
Ciągnijcie!
Dalej!
Tak!
Tak! Udało się!
- Nieźle, Supermanie. - Zabierajmy się stąd.
Słusznie, bracie.
Przez ciebie kiepsko wypadamy.
O w mordę, 81 zażartował.
Panowie! Znalazłam zapasy kadry!
Nareszcie! Żarcie!
Jesteś z nami?
Nie wiedziałem, że mam wybór.
Zabierzmy cię do domu.
O kurwa.
- Machina odpaliła pułapkę! - Zwińcie tę wyciągarkę!
Ruchy, 60!
Siadaj za karabinem!
Robi się!
O nie.
Dawaj.
Zwijam!
Ruchy!
Jest przy drugiej flarze! Szlag!
Musimy spadać!
Musimy ruszać!
Kurwa! Ten szajs nie ma amunicji!
- Tam była. - Nie ma czasu. Piętnastka!
- Dokąd on biegnie? - Zgrywa bohatera.
Cholera.
Dupa w troki, 15!
Biegnij, 15!
Jedź!
Cholera!
- Amunicja! - Jedź!
Jedziemy, sukinsynu!
- Dogania nas! - Kule się od niego odbijają!
Musimy przyśpieszyć!
Silnik ledwo dycha!
Trzymajcie się!
Dalej!
Ale to cholerstwo ma pancerz!
- Szlag! - Zgaś to!
Nasz pancerz nie wytrzyma!
Chyba mu uciekamy.
Zostaje z tyłu.
Pociski!
Trzymać się!
- Jedź, kurwa, prosto! - Staram się!
Trzymać się!
Kurwa.
Zgubiliśmy go? Bo skrzynia biegów padła.
Widzisz go, 60?
Nie.
Chyba uciekliśmy.
Szlag!
Wkurzył się!
- Odpowiedz ogniem! - Staram się!
O Boże.
- Musi mieć słaby punkt! - Płyn hydrauliczny wycieka!
Szybciej! Dalej!
Celuj między płyty.
Jedź równo!
Pracuję nad tym!
Boże!
Rozpadamy się!
Nie!
Stój!
Zatrzymaj się!
Kurwa, nie pękaj.
Co?
Gdzie reszta?
Z kim ty, kurna, gadasz?
Siódemka.
Słyszysz mnie?
Kurwa!
Jesteś żałosny!
Jesteś żałosny, frajerze.
Wiedziałem, kim jesteś…
kiedy tylko cię zobaczyłem.
Byłem na szkoleniu z desantu z takim pyskatym szeregowym.
Miał na ręce kretyński tatuaż.
„KNP”.
Znałeś mojego brata?
Ciągle gadał, jak to zostaniecie rangersami.
O jego śmierci usłyszałem na przepustce.
Dlaczego nie powiedziałeś?
Próbowałem.
Myślałem…
że jeśli dotrę dla niego do mety…
może będę mógł spać.
Myślisz, że go zawiodłeś?
Wszystkich zawiodłem.
Ale nigdy się nie poddałeś.
To nie porażka.
Tak robią rangersi.
To coś też się nie poddaje.
Jak mamy to, kurwa, zatrzymać?
Co by zrobił twój brat?
Pewnie zalał to uszczelniaczem.
Chwila. On się odpowietrza.
Co to znaczy?
Mam pomysł.
- Zaczekasz tu na mnie? - Spoko, mogę poczekać.
MATERIAŁY WYBUCHOWE
DYNAMIT
Gdzie są skały?
Kruszarka stożkowa.
Jak to się, kurwa, włącza?
Termodynamika, skurwysynu.
No chodź!
Chcesz się bić?
Nie!
Dawaj!
Nie!
Oddychaj, chuju.
Uszczelniacz, pizdo.
Tak!
Zostań ze mną!
No chuj by to.
Do końca.
Do końca, bracie.
Mamy tu kolejnych rannych!
Ruchy!
Do góry! Idziemy!
Kandydacie.
Zostałeś tylko ty?
Przykro mi, że was nie znaleźliśmy.
Dopiero co odbiliśmy tę bazę. Straciliśmy pół batalionu.
Ile ich jest?
Są wszędzie.
Zneutralizowaliśmy pierwszą falę.
Ale szykujemy się na globalną inwazję.
Trzydzieści sześć godzin temu obiekt uważany za asteroidę
podzielił się na niezliczone kapsuły, które rozbiły się w wielu miejscach.
Kapsuły te przekształciły się w mordercze maszyny
i zaczęły atakować miasta, cywili i struktury obronne.
Kiedy wojskom całego świata udało się odeprzeć zagrożenie,
obserwacje astronomiczne potwierdziły najgorsze obawy.
W naszą stronę zmierzają dziesiątki tysięcy kapsuł.
Organizowana jest skoordynowana odpowiedź.
Wojska całego świata mobilizują siły powietrzne, lądowe i morskie.
Nie wiemy, czego chcą. Nie wiemy, dlaczego tu są.
Ale każdy naród na ziemi…
Kapralu.
…szykuje się na wojnę.
Teraz pana przyjmiemy.
Światowy sojusz wojskowy rozpoczyna pierwszą kontrofensywę.
Problem w tym, że atakowaliśmy je już wszystkim.
Są prawie niezniszczalne.
Musimy wiedzieć jedno.
Jak, u diabła, udało ci się to ubić bez broni?
Sam pan mówił.
Każda maszyna ma swoje granice.
Tu jest otwór odpowietrzający.
Jak chłodnica w Humvee.
Jeśli się go zatka, układ się krztusi.
Dajcie sztab generalny.
Torres, słyszałeś go. Ruszamy!
Robi się.
Ta informacja ocali wielu ludzi.
Miał pan rację.
Nie byłem gotowy.
Teraz jesteś.
Witam w pułku.
Twój brat byłby dumny.
Rangersi, przygotować się! Ruszamy!
Wszyscy mówią o tym, czego tam dokonałeś.
Jeśli znajdziesz w sobie siłę, na pewno doceniliby parę słów.
Rangersi zostali wyznaczeni na szpicę operacji Światowa Tarcza.
Dołączacie do pełnoskalowej mobilizacji sił powietrznych, lądowych i morskich.
Black Hawki w eskorcie myśliwców F-35 przeniosą was na obrzeża miasta.
Macie za zadanie ewakuować cywili i umożliwić użycie ciężkiej artylerii.
Nigdy nie walczyliśmy z takim wrogiem. Ale staniemy na wysokości zadania.
Wiem, co niektórzy z was czują.
Ból.
Zmęczenie.
Może nawet strach.
Ale jesteśmy rangersami.
Walczymy za siebie nawzajem.
I za tych, którzy nie wrócili do domu.
Nie cofamy się.
Nie załamujemy się.
A już na pewno nie pękamy.
Tak jest!
Rangersi na szpicy!
Do końca!
Wszystkie jednostki, meldować się.
Tu Chalk Leader Fox 1, wirnik włączony.
Fox 2 gotowy.
Fox 3 czeka na komendę.
Szwadron Black Hawków, macie zielone światło.
Eskortują was F-35.
Operacja Światowa Tarcza rozpoczęła się.
Powodzenia, rangersi.
Chalk Leader Fox 1, mam na pokładzie siedem plecaków.
McQueen, Lieberman, Young, Janus, Cook.
Ktoś pamięta, jak mu było?
MASZYNA DO ZABIJANIA
Napisy: Juliusz P. Braun