Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
ให้เริ่มจากอะไรดี
คือ... เดาว่าที่ผมอยากพูดจริงๆ ก็คือ
ทุกอย่างที่ผมเป็น มีสาเหตุมาจากสถานที่ที่ผมจากมา
อีเทอร์เนีย โลกแห่งความงามอันไร้จุดจบ
ทุกสิ่งที่อยู่เพียงในตํานาน และนิทานก่อนนอน
ในอีเทอร์เนีย มันมีอยู่จริง
กริฟฟิน มังกร เสือพูดได้
ป่าต้องมนตร์ ทะเลทรายไฟลุกท่วม เกาะลอยฟ้า บอกมามีหมด
ผมสาบานว่าผมไม่ได้เมา
และเรามีปราสาทเกรย์สกัลล์
พ่อของผมเคยบอกว่า อีเทอร์เนียเป็นหัวใจของจักรวาล
และเกรย์สกัลล์ก็เป็นหัวใจของหัวใจนั้น
ดังนั้นเดาว่าหัวใจของหัวใจ...
ของหัวใจก็คือ ขุมพลังงานของเกรย์สกัลล์
ว่ากันว่ามันทําให้ มนุษย์มีพลานุภาพเทียบเทียมเทพเจ้า
เพื่อรักษาพลังนั้นให้ปลอดภัย มันจึงถูกกักเก็บเอาไว้ในภาชนะ
ดาบโบราณที่ขนานนามว่า ดาบแห่งพลัง
ใช่ ผมเข้าใจ ก็พวกเขาเรียกงั้นจะทําไง
ตํานานเล่าขานว่า เมื่ออีเทอร์เนียเรียกร้อง
ผู้กล้าจะก้าวออกมากวัดแกว่งดาบ
และแบบว่า... ใช้มัน
อย่างเทพ
จนกว่าจะถึงวันนั้น มันจะถูกเก็บไว้ในปราสาท
ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของซอร์เซอเรส
ผู้ซึ่งเฉลียวฉลาด เก่าแก่
และเอาจริงๆ ก็น่ากลัวนิดหน่อย แต่เธอเจ๋งนะ เจ๋งแหละ
หลายร้อยปี เกรย์สกัลล์อยู่ภายใต้ การคุ้มครองของบรรพบุรุษผม
ต้นตระกูลผม เป็นผู้กล้าสุดเกรียงไกรประมาณนึง
สูงส่ง แข็งแกร่ง หาญกล้า
แต่ท่านแม่ ข้าไม่อยากสู้เลย
ทุกคนตัวใหญ่และแข็งแรงกว่าข้า
ส่วนข้า มือกับตาไม่สัมพันธ์กัน
- ไร้สาระน่า ใครบอกลูกอย่างนั้น - ครินเจอร์
จริงนะ เขาตัวเล็กและอ่อนแอที่สุด
ปาฏิหาริย์แล้วที่เขา ยังไม่กระดูกหักหรือตาย
งั้นถ้าเจ้าชายไม่ฝึกใช้อาวุธ จะทําอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ เที่ยวเล่นกับครินเจอร์มั้ง
เจ้าไปเลย ข้ามีแค่ก้อนไหมพรมสักก้อนก็พอแล้ว
เจ้าไม่ทําประโยชน์เลย รู้ไหม
ข้าต้องไปด้วยเหรอ
ฝึกใช้อาวุธ เดี๋ยวนี้
ฟังให้ดี ว่าที่ยอดนักรบแห่งอีเทอร์นอส
ไม่มีอนุสาวรีย์ใดตั้งชื่อตามคนแพ้
ไม่มีถนนใดตั้งชื่อตามคนขี้ขลาด
และไม่มีการเดินขบวนฉลอง ให้กับความพยายามที่ไม่ส่งผล
แผ่นดินนี้ ปราสาทนั่น ทั้งชีวิตของพวกเจ้า
ถูกสร้างขึ้นมาด้วยน้ําพักน้ําแรง ของบุรุษและสตรีผู้ชนะการต่อสู้
และในฐานะแมนแอตอาร์มส์ของพระราชา มั่นใจได้เลยว่าข้าชนะมาแล้วหลายศึก
นั่นคือเหตุผลที่เรามาที่นี่
ข้าคุ้มกะลาหัวพ่อแม่พวกเจ้า
ข้าคุ้มกะลาหัวเพื่อนบ้านพวกเจ้า กะลาหัวพ่อแม่ของเพื่อนบ้านพวกเจ้า
นั่นกะลาหัวหลายใบเลยนะ ก็คือข้าสู้เพื่อพวกเจ้า
และตอนนี้พวกเจ้าจะสู้เพื่อข้า ด้วยปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไว
การเล็งที่แม่นยําและกล้ามเนื้อที่ภาคภูมิ
และนี่
มีใครรู้บ้างว่าคืออะไร
ท่อนไม้ขอรับ
ขอบใจแต่ตอบแบบนี้ไม่ต้อง
คนอื่นล่ะว่าไง
ทีล่า
อาวุธ
ต้องอย่างนี้สิ คนเก่ง
นี่คืออาวุธของพวกเรา ส่วนหนึ่งของพวกเรา
เอาละ จับคู่กัน หยิบอาวุธขึ้นมา
ข้าอยากเห็นรอยช้ําวงใหญ่บวมม่วง
ข้าอยากเห็นเลือดกําเดาไหล ข้าอยากเห็นฟันบิ่น
เอาละ ไปกันได้ ยืนให้มั่น
- เฮ้ ดีอาน อยากจะ... - ถ้ารบจริงๆ เจ้าตายไปสองรอบแล้ว
- อดัม - มองให้ดี
เวลาต่อยหน้าก็ต้องมองตา
กันให้ได้สิ ไม่งั้นครั้งต่อไปแรงกว่านี้อีก
เรานั่งลงคุยกันไม่ได้เหรอ
อดัม เอาเท่าที่ทําได้ ตกลงไหม
ได้ ทีล่า
เจ้าเป็นเพื่อนแบบไหนกัน
แบบที่จะฟาดเจ้าไง
ดันแคน
คิดว่านักรบฝึกหัดของเราเป็นยังไงบ้าง
พวกเขาเก่งกาจและขยันขันแข็ง ฝ่าบาท
ทุกคนเลยเหรอ
อย่าเต้นระบําสิ อดัม
- เร็วเข้า - ตีข้าสิ เอาเลย
เขากําลังทําให้ตัวเองขายหน้า
ข้าสัญญาว่าจะปั้นเขาเป็นชายชาตรี และข้าก็จะทําให้ได้
ใช่ แต่ชายชาตรีแบบไหนล่ะ
- อดัม - หวดข้าเลย
เขาปลดอาวุธนางได้นะ
ไม่ใช่แบบนี้ เพื่อนยาก
ข้าชนะแล้ว
เจ้าติงต๊องชะมัดเลย อดัม
ลูกพ่อ
สู้กับข้า ใช้นี่
หยิบมันขึ้นมา
ทีนี้
ปกป้องตัวเอง
ท่านพ่อ
โลกนี้ไม่มีที่ยืนให้ผู้อ่อนแอ
ขอรับ ท่านพ่อ
พูดออกมาสิ
โลกนี้ไม่มีที่ยืนให้ผู้อ่อนแอ
อดัม ลุกขึ้นมา
ลุกสิ
ยามที่เจ้าล้ม
มันคือโอกาสให้เจ้าลุกขึ้นยืนหยัด เข้าใจไหม
ทีนี้ทําท่าเข้มแข็งไว้
เมื่อเขาหันมา เขาจะเห็นเจ้า
เจ้าจะทําให้เขาเห็นว่า หนักแค่ไหนเจ้าก็รับไหว
เมื่อเขาหันมา เขาจะไม่เห็น เด็กน้อยผู้หวาดกลัว
แต่จะได้เห็นชายชาตรี
เขาจะเห็นอะไร
- ชายชาตรี - ดี ดูนะ
ทันทีที่เขาหันมา
ไปพักเถอะ เจ้าหนู
การแสดงจบแล้ว กลับไปฝึกต่อได้ เร็วเข้า
- อดัม - เจ้ามาทําอะไรที่นี่
ข้าตามเจ้ามา
ข้าหลบมาอยู่คนเดียว เพราะงั้น...
อย่าทําตัวเป็นสควิงค์น่า
ข้าไม่คิดว่าเจ้าอ่อนแอนะ
วันนี้ตอนที่เราฝึกกัน
แต่ท่านพ่อข้าคิด
นั่นใช่... ซอร์เซอเรสหรือเปล่า
นางมองอะไรอยู่
กษัตริย์แรนดอร์ เราถูกโจมตี
ข้ารับมือได้ ฝ่าบาท
องครักษ์หลวงฝึกมาเพื่อการนี้
ข้าให้คํามั่นว่า...
ท่านและครอบครัวจะปลอดภัย
ข้าจะพาท่านไปเกรย์สกัลล์ ทหาร
นี่ ไม่เป็นไรนะ
อยู่ด้วยกันไว้
ทีล่า มาเถอะ
ท่านพ่อ
ข้ากลัว
ใครสอนคํานั้นให้เจ้า ข้าไม่ได้สอนนี่
ทุกอย่างจะเรียบร้อย ลูกรัก
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตราบใดที่ข้าอยู่นี่ เจ้าจะไม่ต้องกลัวอะไร เข้าใจไหม
มาเถอะ เร็วเข้า
ไปได้แล้ว ไปๆ
พวกมันมีเยอะเกินไป
กองทัพใหญ่หมายถึงอย่างเดียว
มีเป้ามากขึ้น
ไปได้ ไป
ตามข้ามา
เราจะไปทางนี้
เอาละ รออยู่ตรงนี้
พวกชาววังเหลาะแหละ
ฝ่าบาท ไปและอย่าหยุด
ไป ข้าจะรับมือเอง
อยากมีเรื่องสินะ
มาไกลพอแล้ว
กล้าดีนักที่มาถึงเมืองข้า ไม่รู้หรือไงว่าเล่นกับใคร
งั้นก็บอกมาสิ
ข้าคือดันแคน ผู้บัญชาการองครักษ์หลวง
แมนแอตอาร์มส์ของพระราชา
และวันนี้...
เจ้าล้มเหลว
ท่านพ่อ
มาเถอะ ลุกขึ้น เร็วเข้า มาสิ ขอล่ะ
ทีล่า
ข้าล้มเหลว
มาเถอะ
เกาะไว้
รัชสมัยของแรนดอร์ จะสิ้นสุดลงในคืนนี้
เจ้าเชื่อว่าตัวเองแข็งแกร่ง จนเลิกกลัวสิ่งที่แฝงตัวในความมืด
ข้าเอง
ข้าแฝงตัว
ในมุมที่มืดลึกที่สุดของจักรวาล
ข้าแฝงตัวอยู่
แต่ตอนนี้ ข้าก้าวออกมาสู่แสงสว่างแล้ว
เพื่อให้เจ้าได้มองดูความล่มสลายของตัวเอง
ไปซะ อย่ามองกลับมา
อดัม ไม่ต้องห่วง ลูกพ่อ ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
เข้มแข็งไว้ ลูกรัก ข้าจะต้านพวกมันไว้
- ท่านพ่อ - ไป
ท่านพ่อ
เจ้าจะทําอะไรกับข้า เจ้าปีศาจ
ข้าแค่จะตัดหัวเจ้าเฉยๆ
ไม่ว่าชะตาข้าจะเป็นอย่างไร อีเทอร์นอสจะไม่มีวันตกเป็นของเจ้า
ปราสาทของเจ้า เป็นเพียงก้อนอิฐและกระจกแก้ว
มงกุฎของเจ้าเป็นเพียงของประดับ
ข้าต้องการพลังที่อยู่เบื้องหลังต่างหาก
อีวิลลิน
โอ้ อีวิลลิน
พูดได้ดีมาก ลอร์ดสเกเลทอร์ สําบัดสํานวน
เอาตัวเขาไป เขาสูญสิ้นแล้ว
เมื่อรุ่งสางมาถึง
อีเทอร์เนียจะได้เห็นข้าเรืองอํานาจ
- แค่นั้นแหละ จบแล้ว - แน่นอน นายท่าน
- พอชูมือขึ้น คือพูดจบแล้ว - ใช่
นั่นคือท่อนที่พีคที่สุด
เราจะจําเอาไว้ นายท่าน
พวกมันมากันแล้ว
เกรย์สกัลล์จะพังพินาศ
ไม่ มันจะต้านทานได้
เอาดาบมาให้ข้า เด็กน้อย
ใช่ เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
เจ้าต้องเอาดาบนี่ไปไว้ที่ปลอดภัย ห่างไกลจากที่นี่
งั้นก็ขอให้เป็น ที่ที่พวกมันจะไม่มีวันหาเขาเจอ
บ้านเกิดของข้า
อดัม รักษาตัวไว้
และอย่าลืมว่าเจ้ามาจากไหน
ดาบนั่นเป็นของข้า
เป็นเด็กดีแล้วส่งมันมาให้ข้าซะ
อย่าบังอาจเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
ท่านแม่
โอ้ ข้าบังอาจแฮะ
อย่าทําดาบนี่หาย มันเป็นทางเดียวที่เจ้าจะได้กลับบ้าน
ความหวังของอีเทอร์เนียอยู่ในกํามือเจ้า
ไปได้แล้ว
ไป
ไม่นะ
ยังไงก็เถอะ นั่นแหละผมถึงได้มาลงเอยที่...
โอคลาโฮมาซิตี้
แล้วคุณล่ะ จูลี่ ครอบครัวมาจากแถวนี้หรือเปล่า
ขอโทษนะ เมื่อกี้คุณว่า "สเกเลทอร์" เหรอ
ใช่ ใช่ครับ
อ๋อ
โอเค ฉันขอตัว
ไม่ได้มีคนโทรมานี่
ไม่ ฉันหมายถึงขอตัวกลับเลยน่ะ
โอเค จูลี่ ผมขอโทษ
ผมรู้ว่ามันฟังดูเพี้ยน เป็นเพราะเรื่องดาบใช่ไหม
อันที่จริง ดาบก็เป็นแค่ภาชนะกักเก็บพลัง
ยกตัวอย่างเช่นแก้วใบนี้
ตอนนี้แก้วกักเก็บพลังเกรย์สกัลล์เอาไว้ เว้นแต่จริงๆ แล้วไม่ใช่แก้ว
แต่เป็นดาบของผม และคืนนั้นผมทํามันหายไป
ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจเลย แต่ผมทํามันหายและ...
ผมจะหามันให้เจอ
และพอเจอแล้ว มันจะชี้ทางกลับบ้านให้ผม
คุณกําลังบอกเลิกฉันเหรอ
ไม่ แต่พวกเขาเกิดมาคู่กันนะ
เข้าใจแล้ว
อย่าทําแบบนี้เลยนะ คุณไม่ได้หมายความอย่างนั้นหรอก
ไง
เป็นไง พวก
กลับไวนะ
ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
เพื่อนเอ๋ย
นายเล่าให้เธอฟังเหรอ ตั้งแต่ต้นจนจบเลยหรือไง
ซอร์เซอเรส เสือเขียวพูดได้
เรื่องที่พระราชาเฟล ที่นายไม่ดุดันพอด้วยเหรอ
ใช่ ฉันน่าจะข้ามเรื่องนั้นไป
นายบอกสาวจากแอปหาคู่ว่า ตัวเองมาจากดาวดวงอื่น
แต่ติดแหง็กอยู่นี่จนกว่าจะหาดาบวิเศษ ที่จะพานายกลับบ้านเจอ
มันแค่ทําให้นายฟังดูเบียวนิด... เบียวหนักเลย
พวกล่ําบึ้กในภาพวาดของนาย เรื่องที่นายเล่า...
พวกล่ําบึ้กมีตัวตนจริง เพื่อน โอเคไหม
ก็เธอถามว่าฉันมาจากไหน จะให้ตอบว่าอะไรได้ล่ะ
ว่าพ่อแม่นายถูกฆ่าตาย ในเหตุการณ์น่าสลดอะไรก็ได้
ฉันเสียใจด้วยนะ
และนายก็ปิดกั้นความบอบช้ํานั้นไว้ โดยการสร้างเรื่องราวแฟนตาซีขึ้นมาแทน
นักบําบัดนายว่างั้นไม่ใช่เหรอ
นายจะบอกให้ฉันลืมว่า ตัวเองเป็นใครเหรอ
เป้าหมายของทั้งชีวิตฉันเนี่ยนะ
เป้าหมายของทั้งชีวิตนาย อาจเป็นการทําตัวไม่พิลึกก็ได้
เคยมองมุมนั้นบ้างไหม
ทําไมนายแค่ไปทํางาน จ่ายค่าเช่า มีชีวิตอยู่รอวันเสาร์อาทิตย์
นับวันรอไปพักร้อนครั้งต่อไปไม่ได้ล่ะ
เหมือนคนอื่นๆ ไง
"แรมแมน"
ครูให้การบ้านไปวาด บุคคลสําคัญทางประวัติศาสตร์ที่ชื่นชอบมา
แรมแมนเป็นคนสําคัญนะ
"อีเทอร์เนีย"
ไม่นะ
ผิด
วันนี้ต้องเป็นวันที่ดีแน่
ฉันรับฟังคุณอย่างเข้าอกเข้าใจ
ฉันรู้สึกถึงคุณ อย่างเต็มใจ
ฉันเห็นในตัวตนที่แท้จริงของคุณ
และคุณย้ําเตือนเรื่องนั้น ด้วยคําประจําใจของเราได้
ลุกขึ้นยืนแล้วพูดพร้อมๆ กันค่ะ
ลุกขึ้นกัน ตกลงไหม
"ฉันมีพลังที่จะเป็นตัวฉันที่ดีที่สุด"
"อดัม เกล็นน์"
เขาอาจคิดว่าความจริงเป็นอย่างนั้น แต่ไม่ใช่สําหรับฉัน
ฉันว่าเราต้องเข้าใจให้ตรงกันว่า ความจริงเป็นยังไงกันแน่
"คุณเคยเห็นดาบเล่มนี้ไหม"
ผมรู้สึกเหมือน ที่ผ่านมาคุณโฟกัสที่การพูดความจริง
แต่มันจะสร้างสรรค์กว่าไหม
ถ้าเรารับฟังความจริงกันบ้าง ว่าไหม
โทษที คุณว่าไงนะ
นั่นที่ฉัน
อะไรนะ
ตรงนั้นที่ฉัน
ขอโทษทีครับ
เฮ้ ช่วยแนะนําน้องใหม่หน่อยได้ไหม
พวกคติสอนใจอะไรแบบนั้น
ก็ได้ หนุ่ม นายต้องฮึดจากข้างใน ไม่ใช่ข้างนอก
ข้างนอกเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ถ้านายฮึดจากข้างใน
ไม่มีอะไรที่นายทําไม่ได้
คม
คมกริบ
ช่วยอธิบายให้ผมฟังอีกรอบได้ไหม
ไม่ ของดีมีครั้งเดียว
โชคดีล่ะ หนุ่ม
"คุณเคยเห็นดาบเล่มนี้ไหม"
ติ๊งต่อง
- โอ้ ไง - ไง
ขอคุยกันสั้นๆ ในห้องฉันหน่อยได้ไหม
ผมกําลังจัดการงานฝ่ายบุคคล ที่สําคัญมากๆ อยู่
เห็นแล้วแหละ แต่ฉันไม่ได้ขอ ออกแนวสั่งมากกว่า เพราะงั้น...
อ๋อโอเค
ใช่ น่าสับสนนิดนึงน่ะ น้ําเสียงจับทางยาก
แบบว่านี่ถามหรือเปล่านะ เปล่า
- เพราะงั้นอีกสิบนาทีเจอกันนะ - โอเค
ได้เลย ซูซี่
อดัม คุณเคยคิดเรื่องอนาคตในบริษัทนี้ไหม
ผมควรคิดเหรอ
โอเค ฉันจะลองอธิบายในอีกมุมแล้วกัน
คุณทํางานเก่ง
เป็นมิตร ซื่อสัตย์ เอาใจใส่
ผู้คนรับฟังคุณ ผู้คนชื่นชอบคุณ
แต่...
คุณดูใจลอยนิดนึง
และฉันไม่เคยอยากจะทําลายความสุขใคร
ถ้าความสุขของคุณ คือของเนิร์ดๆ กับพวกดาบ ก็เยี่ยมเลย
แต่ถ้าฉันไม่ใช้ปากหน่อย ก็คงถือเป็นการละเลยหน้าที่
"ใช้ปาก" เหรอ
ตําหนิไง แบบว่า
หัวหน้าขาโหดอยู่นี่แล้ว ให้สนุกไปวันๆ ก็ไม่ได้นี่
แต่ขอสลับโหมดไปเอาจริงหน่อย
งานอดิเรกคุณทําให้งานคุณเสียหาย
"เจอดาบแล้ว"
เมินมันไปสักนาทีดีไหม ตกลงนะ
ความหมกมุ่นเรื่องดาบ...
มันดูไม่ดีต่อฝ่ายบุคคล
อันที่จริง ฉันต้องไล่คุณออก ถ้าคุณยังดึงสติตัวเองไม่ได้
อ๋อ แสดงว่านี่เป็นคําขาดเหรอ
ใช่ โอเคเลย ใช่ คุณเก็ตแฮะ
ฉันไม่เก่งเรื่องขัดแย้งกับใคร
คุณจะถูกไล่ออก ถ้าไม่หยุดหาอาวุธนั่นในเวลาทํางาน
คุณทําให้คนอื่นกลัว โดยเฉพาะแดร์ริล
ให้ตายสิ ผมเกลียดแดร์ริล
ฟังนะ คุณไม่เข้าใจ
ผมไม่มีค่า ถ้าไม่มีดาบเล่มนั้น
โอเค ถึงเวลาตัดสินใจ
คุณจะอยู่ในโลกความจริง
หรือจะเสียเวลาในชีวิต ไปกับฝันกลางวันลมๆ แล้งๆ
ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีวิธีห้ามใจให้หยุดจับมือถือ
ฉันเห็นมือคุณนะ
- ผมขอแตะสักวิฯ นึง - ไม่ อย่าหยิบนะ
- แค่อ่านข้อความ - ได้โปรดอย่า
- ผมจะจับละ - จริงนะ อย่า...
โอเค คุณจับแล้ว ได้
"เจอดาบแล้ว ขายให้ 300 เหรียญ"
- อดัม - ว้าว
- อดัม เดี๋ยว - ผมต้องไปแล้ว
อดัม คุณจะ...
ถ้าเดินออกจากประตูนั่นไป ก็บอกลาที่นี่ได้เลย
อย่างเต็มใจ
"เดอะไฟร์ทโซน"
โอเค ผมว่าผมถึงแล้ว
มาเจอกันข้างใน
ผมจะรู้ได้ไงว่ามัน...
เดี๋ยวก็รู้เอง
คุณใช่ไหม
ก็ว่างั้นนะ ใช่
เด็ด
- ใช่ - ใช่
คุณมีดาบผมใช่ไหม
ไม่ ผมว่าไม่นะ
ไม่มีดาบเหรอ
ไม่มี
บ้าเอ๊ย
โอเค งั้นก็ไม่ใช่คุณ
- ขอโทษด้วย - เค
- คุณมีดาบผมไหม - อะไรนะ
ไม่มีอะไร
ดาบผมอยู่กับคุณหรือเปล่า
ฉันต่างหาก ฉัน
อะไรวะ พวก
จะถามหาดาบ จากทุกคนในร้านนี้เลยหรือไง
ก็หน้าตาเหมือนมีดาบกันทุกคนนี่
ผมมีไม้เท้าพ่อมดที่บ้านนะ
อยู่ให้ห่างจากเขา
ฉันพามาได้ไกลที่สุดเท่านี้
อะไรนะ
แล้วผมต้องทํายังไง
ไม่ใช่เรื่องของฉัน พวก
คิดซะว่าฉันไม่เคยมาที่นี่
ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว!
เฮ้ ทํางั้นไม่ได้นะ
อ๋อ ไม่ต้องห่วง นี่ดาบผม
เอาละ
ไม่นะ ไม่
คุณคะ อย่ายุ่งกับโทแร็ก
โทแร็กต่างหากที่ยุ่งกับผม
ได้แล้ว ยังไม่ได้ ไม่ได้เลย
คุณคะ หยุดปล้นโจรสักที
เขาต่างหากที่ปล้นผม
ดาบนั่นไม่ขายนะ
ผมไม่ได้จะซื้อ ผมจะเอามันไป
ในชั่วพริบตา ผมจะหายตัว...
เข้าไปในแสงสว่างจ้า
หรืออะไรนั่นแหละ
ตึงจัด
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์
ข้าต้องกลับบ้าน!
เกรย์สกัลล์ พาข้ากลับบ้านที
คุณโสดหรือเปล่า
เฮ้ย ขับรถอะไรวะ
ฉันเกลียดที่นายทําให้ฉันหัวเราะ เกลียดที่นายทําให้ฉันร้องไห้
ฉันเกลียดที่นายหายไปและที่นายไม่โทรมา
- นั่นใช่... - ดาบแห่งพลังเหรอ
ใช่ ถูกแล้ว เอาละ
ได้ผลหน่อยน่า
ทําอะไรสักอย่างสิ
"ท่านพ่อ"
เยี่ยมเลย
เฮ้ ดาบเก๋ดีนะ ไฮแลนเดอร์
ใช่ ดาบสวยเอาเรื่อง ริป แวน...
คิงอาร์...
เอาใครมาพูด ไฮแลนเดอร์เนี่ยนะ
อะไรกันเนี่ย พวกโง่ ให้ตายสิ
รอแป๊บนะ
เกิดอะไรขึ้น
ไม่นะ
โอเค
อดัม
นั่นเจ้าจริงๆ เหรอ
อะไรนะ
จําข้าไม่ได้หรือไง
ยังน่ารําคาญเหมือนสควิงค์ไม่เปลี่ยน
ทีล่าเหรอ
พร้อมกลับบ้านหรือยัง
เจ้านั่นต้องการอะไรจากข้า
มันไม่ได้ตามล่าเจ้า ดาบนี่ต่างหาก
ดาบส่งสัญญาณมา ทําไมถึงได้ชูดาบช้านัก
ข้าวางมันผิดที่น่ะ
- "วางผิดที่" เหรอ - ใช่
สิบห้าปีเลยนะ
โอเค นับสามนะ
- ไม่ ข้าไม่อยากวิ่ง ข้าวิ่งไม่ไหว - หนึ่ง สอง
- สาม เร็วเข้า - ข้าไม่มีปัญญา
เอาละ ช้าหน่อย ช้าๆ
- โดด - อะไรนะ ไม่
ก็ได้ เอาละ โอเค
- เป็นอะไรของเจ้า - ฮะ โอเค
เราจะไปไหนกัน
ยานของข้า บนนั้น
บนไหน
นี่แหละ
เยี่ยม
ชิพ เปิดประตู
เปิดประตูยาน
เดี๋ยวนะ เห็นไหม ผมบอกพวกคุณแล้วว่านี่เรื่องจริง
ไม่ใช่พวกคุณซะทีเดียวหรอก
แค่... แบบว่าผมพูดถึง
หลายๆ คนในชีวิตที่ไม่เชื่อผม
อดัม เร็วเข้า
ชิพ ไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
เกาะให้แน่น มันจะเริ่มรู้สึกแปลกๆ
- โอเค - ชิพ พับจักรวาล
พับจักรวาลและรู้สึกแปลกๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นเจ้า
ใช่
นี่ข้าเอง
เจ้าใหญ่ขึ้นมากเลย
หมายถึงแก่ลง
โตขึ้น โตมาดี อายุมากขึ้นน่ะ
และเจ้าก็ไม่เปลี่ยนเลย
ก็นะ
อดัม เจ้าไม่รู้ว่าทุกอย่างเลวร้ายแค่ไหน
ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมตั้งแต่เจ้าจากไป
พ่อแม่ของข้าล่ะ
สเกเลทอร์พาพวกท่านไปในคืนนั้น
แล้วเราก็ไม่เคยเจอพวกท่านอีกเลย
กําลังจะถึงอีเทอร์เนียในอีกสิบ...
เก้า แปด เจ็ด หก...
ไม่อยากเชื่อว่าข้าจะกลับบ้านได้ในที่สุด
ข้าว่าเจ้าอย่าหวังสูงเลย
สอง หนึ่ง
ไม่เหลืออะไรเลย
สเกเลทอร์ไม่เคยต้องการอีเทอร์นอส
เขาแค่ไม่อยากให้ใครอื่นได้มันไป
เขาทําแบบนี้ไปเพื่ออะไร
เพราะเขาเป็นคนเลวไง
ต้องมีอะไรมากกว่านั้นสิ
หน้าเป็นหัวกะโหลกซะขนาดนั้น
เราต้องไปจากที่นี่ อยู่ในพื้นที่เปิดมันอันตรายเกิน
มองอะไร
ขออภัย นายท่าน ข้าไม่แน่ใจว่าท่านตื่นอยู่ไหม
เอาคทาข้ามา เจ้าหมูตอน
ขอรับ
ระวังด้วย ถ้าทําหล่น ข้าจะบดเนื้อเจ้าทําเป็นไส้กรอก...
เหมือนแม่ของเจ้า
ลอร์ดสเกเลทอร์
อสูรกลับมาแล้ว
โอ้ สเกเลทอร์ผู้ชั่วช้าสามานย์
จอมอํามหิตเหนือเหล่ามาร...
หุบปากซะ คุกเข่าลง
ต่ํากว่านี้
ต่ําอีก
บอกข้ามาว่าเจ้าได้ดาบมาแล้ว
ข้าเจอมันแล้ว ท่านลอร์ด แต่ทีล่า นางเอามันไป
หยุดเถอะ ข้าเจ็บมาก ท่านลอร์ด
ทีล่าเหรอ
ลูกของแมนแอตอาร์มส์ของพระราชา
สายข่าวบอกมาว่ายานของนาง บินสอดแนมอยู่เหนืออีเทอร์นอสเมื่อเช้านี้
งั้นดาบก็อยู่ที่นี่น่ะสิ
เราต้องตามนางไป ดูว่านางหนีไปไหน
ข้าดําเนินการแล้ว นายท่าน
ทําไมยังอยู่ที่นี่อีก
เอาดาบมาให้ข้า เจ้าโง่หน้าขน
ข้าเป็นอะไร อีวิลลิน ไร้พลังอํานาจงั้นเหรอ
นายท่าน ท่านทรงพลังเหนือผู้ใด
ข้าไม่พยายาม ทําให้ประชาชนชาวอีเทอร์เนีย
เห็นว่าข้าเป็นผู้ปกครองที่คู่ควรหรือไง
ท่านฆ่าพวกมันเป็นพันๆ คน เพื่อพิสูจน์ตัวเองแล้ว
แล้วมันมีประโยชน์อะไรล่ะ
นายท่าน ขอประทานโทษ
ท่านชนะแล้ว
กองทัพมหาศาลอยู่ในปกครองของท่าน
ท่านมีคทาแห่งหายนะ บัลลังก์แห่งกระดูก
ท่านมีข้า
ยังต้องการอย่างอื่นอีกเหรอ
ทุกอย่างถูกพรากไปจากข้าได้ ไม่เข้าใจหรือไง
คทาถูกแย่งชิงไปได้ เจ้าถูกแย่งชิงไปได้ ทุกอย่าง
ถึงตอนนั้น ข้าจะเหลืออะไร
- นายท่าน ท่าน... - ข้าจะสิ้นไร้
ตราบใดที่ดาบนั่นยังอยู่ในมือของคนอื่น...
พลังใดก็ตามที่ข้ามีก็แค่ชั่วคราว
ข้าต้องการมากกว่าความไม่แน่นอน
ข้าไม่ได้เป็นเพียงราชา
ข้าเป็นปีศาจ
แต่ปรารถนาจะเป็นเทพ
- เจ้าจะพาข้าไปไหน - ไปหาองครักษ์หลวง
ที่ยังเหลืออยู่น่ะ
องครักษ์หลวงอยู่นี่เหรอ เจ้าซ่อนตัวมาตลอดเลยเหรอ
สเกเลทอร์ไม่มีทางมาตามหาเราที่นี่
ในเมื่อตอนนี้เรามีดาบแล้ว เราก็เอาชนะเขาได้
เก็บดาบไว้ใกล้ตัว พยายามอย่าดึงความสนใจ
คนบนโลกแต่งตัวแบบนั้นเหรอ
อันที่จริงก็เปล่าหรอก ไม่เชิงน่ะ
อย่าจ้องสิ
ข้าเห็นดาบแล้ว
เอาละ ข้าจะเป็นคนพูดเอง
คนพวกนี้อาจอารมณ์เสียนิดหน่อยที่...
หายไปไหนมา เจ้าควรอยู่ลาดตระเวน
คนของสเกเลทอร์อยู่ทุกที่
ข้าเจอดาบแห่งพลังแล้ว
อะไรนะ
นั่นไง และคนที่ถือมันอยู่ คือโอรสของกษัตริย์แรนดอร์
เจ้าชายแห่งอีเทอร์นอสที่สูญหาย
ไงครับ
ดีใจจริงๆ ที่ได้มาที่นี่
นั่นไม่ใช่โอรสของพระราชา
ใช่สิ และเขาพิสูจน์ได้ด้วย
ใช่ ใช่แล้ว
ถ้างั้นก็...
ข้าจําได้ว่าตอนสมัยเด็กๆ ข้ากับท่านพ่อเคยดูเจ้านําฝึกซ้อมรบ
อะไรน่ะ แผ่นดินไหวเหรอ
เจ้าเจี๋ยมเจี้ยมนี่ใคร
แรมแมนจอมขวิดเหรอ
เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ
แรมแมนจอมขวิดไง
ก็... ข้าเรียกเจ้าแบบนั้น เพราะเจ้าดูเหมือน...
เหมือนอะไร
คนที่ขวิด
ตัวปลอม เจ้าไม่รู้จักพวกเรา
ไม่ๆ ข้ารู้จักเจ้าจริงๆ
ข้าเล่าเรื่องพวกเจ้าให้ทุกคนฟัง มาตลอดทั้งชีวิต
ตอนเป็นเด็ก ข้าจะวาดภาพเก็บไว้ เพื่อที่จะได้ไม่ลืมพวกเจ้า
- งั้นเหรอ - ใช่
งั้นข้าเป็นใคร
เจ้าคือฟิสโต้
ข้ารู้ว่านั่นไม่ใช่ชื่อจริงๆ ของเจ้า แต่ว่า...
เจ้าอัดคนนู้นคนนี้ ก็เลย...
ข้าไม่อัดใคร
ข้ามั่นใจว่า เคยเห็นเจ้าอัดก็อบลินครั้งนึงนะ
อดัม
นี่น่ะเหรอ ผู้ที่จะกอบกู้อีเทอร์เนีย
ฟังนะ ข้ารู้ เขาก็ไม่เหมือนที่ข้าคิดไว้เหมือนกัน
แต่สาบานได้ว่าใช่เขาจริงๆ
ข้าแกะรอยดาบแห่งพลังไป...
- ขอดูหน่อย - แล้วมันก็พาข้าไป...
- หยุดดิ้นได้แล้ว - ทําอะไรน่ะ
- เจอเขา - เอามา
ทีล่า
ขอบใจมาก
พูดตามตรง ข้านึกว่าจะไปได้สวยกว่านี้
เราขอเวลาคุยเรื่องนี้กันหน่อย
- เอาสิ ได้เลย มาคุยกัน - ไม่ อดัม
ดีน่าใช่ไหม ดีน่าเหรอ
- ดีอาน - ดีอาน
ดีอาน ใช่ ให้ตายสิ
เอาละ นี่มันบ้าสุดๆ เลย แต่เราเคยเรียนโรงเรียนเดียวกัน
เจ้าเคยจับข้ายัดตู้ล็อกเกอร์
เจ็บหรือเปล่า
ก็...
ดีอาน ข้าว่าเจ้าล็อกประตูนะ โดยบังเอิญน่ะ
ฟิสโต้เหรอ
ก็เขาหมัดหนัก...
- ตอนนั้นข้าสิบขวบ โอเคไหม - เราต้องไปจากที่นี่
ในนี้กลิ่นเหมือนฉี่เลย
- หมอนี่นี่เอง - ไสหัวไป
ได้ เข้าใจได้
นั่นใช่หุ่นรบระดับสี่หรือเปล่า
อะไรนะ ไม่ ไม่มีอะไร นั่นหุ่นบริการ คนใช้เกรดพรีเมียม
เสน่ห์เหลือล้น
ไม่ หุ่นระดับสี่เป็นหุ่นรบ ที่ร้ายกาจที่สุดที่เคยสร้างมา
หุ่นพวกนี้ตัวนึงมีค่าเท่ากับทหาร 15 นาย
จริงๆ แล้ว 20 ต่างหาก
สุดจัด
ดูเหมือนดาบแห่งพลังจริงๆ
เล็กกว่าที่ข้าคิด
เพราะมือข้าใหญ่มากน่ะสิ
มือที่ใหญ่อยู่อีกข้างต่างหาก
ข้างนี้ก็ใหญ่พอตัว
ดาบถึงได้ดูเล็กในมือข้าไง
กัปตัน
ว่ามา
ดูเหมือนเราจะเจอปัญหาที่ด้านนอก
พวกมันมาเอาดาบ
เราต้องออกไปจากที่นี่
นี่ เจ้าไม่ควรมาถูพื้นอยู่ข้างล่างนี่
มาเป็นพวกเราเถอะ
ให้ข้าไปเป็นคนใช้เหรอ
ไม่ เป็นทหารต่างหาก
อดัม หยุดตีซี้เครื่องใช้ไฟฟ้าได้ไหม
ข้าจะร่วมกับพวกเจ้า...
แต่มีเงื่อนไขว่าข้าจะไม่ทําอาหาร
ไม่ซักล้างอะไรทั้งนั้น
และพวกเจ้าต้องจัดการ ของเหลวใดๆ ก็ตามจากตัวของพวกเจ้าเอง
ตกลงไหม
เดี๋ยว
รอก่อน
ช่วยข้าพยุงเขาที เราทิ้งเขาไปไม่ได้
- ใคร คนเมาน่ะเหรอ - ท่านพ่อ
ตื่นได้แล้ว
ทําไมเจ้าถึงเรียกเขาว่าท่านพ่อ
ก็เขาเป็นพ่อข้า
ท่านพ่อ ตื่น
เบาหน่อย ข้าพยายามนอนอยู่
- ดันแคนเหรอ - จะช่วยข้าพยุงเขาไหม
ช่วยสิ
โอเค
ให้ตายเถอะ หนักเป็นบ้า
ความคิดเยี่ยม เขาต้องกินน้ําหน่อย
หมอนี่เป็นใคร ข้ารู้จักเจ้าไหม
รู้จักสิ รู้จัก
เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่ข้ายังเด็ก ท่านเคยฝึกให้ข้า
ฝึกใช้ดาบ สู้มือเปล่าระยะประชิด
ท่านดุด่าข้า เตะซ้ําตอนที่ข้าล้ม
บั่นทอนกําลังใจ ทําลายความมั่นใจข้าเป็นเสี่ยงๆ
อดัม ข้าอดัมเอง
ข้าไม่เช็ดนะ
ไม่มีใครขอให้เช็ดสักหน่อย
เดี๋ยวนะ ข้ารู้จักเจ้า
เจ้าคือบุตรของแรนดอร์
ใช่ ใช่แล้ว ข้าเอง
อดัมเด็กน้อยแสนดี
อดัม เยี่ยมไปเลย ท่านจําข้าได้
เจ้ากุ้งแห้ง ปวกเปียก อ่อนแอ
โอเค ข้าไม่คิดว่าข้า... ปวกเปียกเนี่ยนะ
พอแค่นั้น ไปกันเร็ว ต้องไปแล้วท่านพ่อ
- อะไรนะ ไม่ๆ - ไปกัน
ข้าอยู่ตรงนี้สบายดี ไปกันได้เลย
ขอนอนแหมะอยู่ข้างๆ กองอ้วกนี่แหละ
เราต้องแบกเขาไป
เข้าใจแล้ว ขอบคุณมากที่เชิญข้า ให้เข้าร่วมการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นนี้
เฮ้
เฮ้ ข้าเดินเองได้ ข้าบอกว่าเดินเองได้ไง
ทางนี้
ดาบอยู่ที่นี่ หาให้เจอ
เจ้าต้องเอาดาบ ไปให้ไกลจากเขาที่สุด ไป
มาเถอะ เราต้องไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
เฮ้ย เจ้าหุ่นกระป๋อง
บอกแล้วไงว่าข้าเดินเองได้
ท่านน่าจะก้มนะ
เจ้าจะให้ก้มหา...
โรบอโต้ ช่วยเปิดโหมดรบสักแป๊บได้ไหม
เจ้าเอาฮาหรือเปล่า
นางเป็นหุ่นบริการ ดันแคนตั้งโปรแกรมให้ใหม่หลายปีก่อน
ก็ใช่น่ะสิ เจ้าบ้านี่เกือบยิงหัวข้าหลุดนะ
ก็ระบบมันผิดพลาดนี่
แหงละ
วิ่ง
เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่
หยุดยิงข้าได้แล้ว
ขอบใจนะ พวก
ตามข้ามา
นางกระโดดเหรอ
ข้าไม่ได้คิดว่าต้องโดดแฮะ
ใช่ ข้าก็ไม่คิดเหมือนกัน
- ให้ข้าแบกลํายองไหม - เจ้าเรียกข้าว่าไงนะ
โอเค ดันแคน ท่านฟิตพอไหม
ปึ๋งปั๋งเลยละ
รอดมานานขนาดนี้ได้ไงเนี่ย
- ท่านพ่อ - ไม่ ข้าไม่เป็นไร
ไปกันเถอะ
เอาละ ตรงนี้
ออกมา เจ้าพวกตาขาว
แทรปจอว์
ใครนะ
- จากภาพวาดของข้า - แทรปจอว์เนี่ยนะ
- ช่างเถอะ - ไม่นะ ไม่
ท่านพ่อ
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่เจ้านี่ เราติดแหง็กแล้ว
พวกเจ้ามาถึงทางตันแล้ว
ข้าคุยกับเขาได้นะ จับเข่าคุยกันไง
- บ้าไปแล้วเหรอ - ว่าไงนะ
- พกสติมาด้วยไหม - จับเข่าเนี่ยนะ
งานข้าต้องทําแบบนี้ประจํา
อันที่จริง ข้าเก่งด้วยนะ
- นี่ ไม่ อย่านะ - เดี๋ยวข้ากลับมา เดี๋ยวมา
- อะไรนะ - อดัม
หวัดดี
ว่าไง
คุณแทรปจอว์
ว่าไง
รอก่อน
ขอคุยด้วยเดี๋ยวนึงได้ไหม
ข้าแค่อยากให้อะไรๆ เย็นลงหน่อย
เพราะดูเหมือน ทุกคนจะหัวร้อนกันไปหมด
ใช่ เจ้าพูดถูก
แล้วเจ้าเป็นใคร
ข้าคืออดัม เจ้าชายแห่ง...
โอเค
ดูเหมือนตรงนี้ จะมีข้อพิพาทเรื่องเขตแดนแฮะ
หยุดพล่ามได้แล้ว
ก็ได้
ข้อพิพาทแก้ไขได้ ด้วยการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพนะ รู้ไหม
ใช้ดาบสิ
ใช้ดาบสิ ดาบไหนนะ
กล่าวคํานั้น
ด้วยอํา...
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์!
ข้ามีพลัง!
ว้าวเลย
ว้าว
นักรบแห่งเกรย์สกัลล์
เราปลอดภัยแล้ว
เราซวยแล้ว
แม่เจ้า...
ใช่ นั่นแหละที่ข้าสอน
นั่นไม่... ก็ได้
ดีแล้ว ดีมาก
- เฮ้ เราต้องไปแล้ว ไปเถอะ - ไปกัน
เห็นนั่นไหม
ข้ากระชากแขนเจ้านั่นออก แล้วยิงเพื่อนมันเรียบเลย
เห็นแล้ว เจ้าหนู ข้าเห็นแล้ว
เจ้าพวกโง่ มีกะโหลกแต่ไร้สมอง
นายท่าน
เจ้าพวกกระจอกไร้น้ํายาน่าอนาถ
ข้าจะเอาดาบนั่น ได้ยินไหม ข้าจะเอาดาบนั่น มันเป็นของข้า
ของข้า ของข้า ของข้า
และข้าจะต้องได้มันมา ได้ยินไหม
ข้าต้องได้มัน และพวกเจ้า พวกเจ้าจะเอามันมาให้ข้า
เข้าใจไหม
ตามพวกมันไป เอาดาบนั่นมา
ให้ข้าขับไหม
ฝันไปเถอะ ท่านพ่อ
เจ้าทําได้ดีแล้ว ทีล่า
- อย่าเพิ่ง อดัม - ก็ได้
- ไอ้หน้าส้น... - แตก
ตัวยานแตก
ชิพ วิเคราะห์ความเสียหาย
วิเคราะห์ความเสียหาย ตัวยานข้าแตก
- เข้าใจแล้ว - ขอพูดหน่อย
ข้าชั่วโมงบินสูงอยู่นะ
อยากเดินไปไหม ถ้าอยากข้าจะจัดให้
บ้าเอ๊ย
- ทีล่า - ออกไปยิงพวกตัวโกงหน่อยสิ
- ได้ - สกายสเลดอยู่ด้านหลัง
ข้าเอง สกายสเลด
- ท่านไม่ต้อง - อะไรนะ
อยู่เฉยๆ ไปเลย
นั่นมันอะ...
โอเค
นี่แหละ
เรากําลังลดระดับ
ถ้าออกแรงที่คันบังคับ...
- ให้น้อยลง มันก็จะ... - เงียบไปเลย
เราตกแน่
ทีล่า บังคับยานให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทําได้
เอาตัวเองให้นิ่งก่อนเถอะ
เอาละ
อดัมเหรอ
อดัม เฮ้ย
เฮ้ย ระวังข้างหลังเจ้า
- หลบไป เจ้าทึ่ม - อะไรนะ
เจ้ากําลังจะซี้แหงแก๋
ว้าว เจ้าขับยานเก่งจริง
อย่าพูดได้ไหม ไม่อยากฟัง
กบฏแห่งอีเทอร์เนีย
การรอลงทัณฑ์อันยาวนาน ของพวกเจ้ามาถึงแล้ว
พวกเจ้าจบสิ้นแล้ว
หากอยากมีชีวิตอยู่ดูเช้าวันใหม่
จงสวามิภักดิ์ต่อข้าเดี๋ยวนี้
รู้ไหมข้าหมายถึงอะไร พวกนอกคอก
ข้าหมายความว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าทีละคนๆ
จนกว่าเจ้าจะเปิดปากบอกชื่อ เจ้าคนเถื่อนจองหองนั่นมา
แล้วรู้ไหมว่าข้าหมายถึงใคร
กล้ามล่ํา ผ้าเตี่ยวผืนเดียว ผิวแทนทั้งตัว
ดาบเงาด้ามโต
ไม่รู้เหรอ
ก็ได้งั้น
เจ้า
อีวิลลิน นั่นใคร
มอสแมน
เอาเจ้านี่แหละ
ไม่นะ ไม่
จงดูให้ดี เหล่าผู้กล้าตกอับแห่งอีเทอร์เนีย
ดูเขาอ้อนวอนขอชีวิตอันน่าสมเพช
เอาสิ
อ้อนวอนซะ
ไม่
ไม่นะ!
โอ้ ดูสิ ที่รัก ข้าทําปุ๋ยหมักขึ้นมา
เยี่ยมไปเลย ปุ๋ยหมัก
ข้าจะถามอีกครั้ง
ใครคือนักรบที่สู้เพื่อพวกเจ้าวันนี้
พอได้แล้ว
พอเถอะ ข้าจะบอก
อ๋อเอาเลย
เจ้าชายหนุ่มที่กลับมาจากความตาย
อย่างนั้นเหรอ
จับพวกมันทุกคนไปขัง
เผากองขยะนี่ให้ราบเป็นหน้ากลอง
พวกมันไม่ตามเราเข้ามาในนี้แน่
ถ้าไม่มีกองหนุน
ข้าจะไปตามหาอดัม ตอนที่ฟ้ายังสว่าง
ไม่ๆ ข้าจัดการเอง
- ท่านพ่อ ข้าไปเอง - ทีล่า ข้าทําแบบนี้ประจํา
เคยทํา ท่านเคยทําต่างหาก
ข้าจะจัดการเอง ท่านอยู่นี่
"ของท่านพ่อ"
ข้าอยู่ไหนเนี่ย
ข้าเป็นใคร
เจ้าคือคนที่จะนําพาความสงบสุข กลับคืนอีเทอร์เนีย
นักรบแห่งเกรย์สกัลล์
อดัม
ขอบคุณโซแด็คที่เจ้ายังไม่ตาย
ข้าว่าเจ้าเพิ่งไล่ซอร์เซอเรสไปนะ
นั่นไม่ใช่ซอร์เซอเรส
ข้าว่านั่นซอร์เซอเรสจริงๆ
ก็ได้
เจ็บตรงไหนไหม
แปลกดีที่ไม่เจ็บเลย
ดีแล้ว
มาเถอะ เริ่มมืดแล้ว
วันนี้เราจะค้างแรมที่นี่ แล้วออกเดินทางทันทีที่ฟ้าสาง
อะไร
ไม่มีอะไร แค่ไม่ได้เห็นท่านแบบนี้ มานานแล้ว
แมนแอตอาร์มส์ซ่อนอยู่สักแห่งในตัวข้า
หวังว่าท่านจะหาเขาเจอนะ
นี่ เดี๋ยวนะ
ในนี้มีอะไร
ใครอยากดื่มบ้าง
ท่านพ่อ เอาจริงเหรอ
ทําไม มาเถอะ นั่งลงสิ
ดื่มนิดหน่อย เล่าเรื่องราว ร้องเพลง
ถ้าไม่ฉลองชัยชนะเล็กๆ...
ชัยชนะเหรอ ชัยชนะอะไร
เราไม่ตายนี่
นั่นเหรอชัยชนะของท่าน
ทีล่า เราสมควรได้รับมันนะ
ท่านรับมันมาเต็มๆ 15 ปีแล้ว
ข้ากับเจ้าได้ดื่มเยอะขึ้นละ มาเถอะ นั่งลง
แด่การกลับมาของดาบ...
และนักรบแห่งเกรย์สกัลล์
การกระชากแขนใครสักคนออก
ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องที่เราควรฉลองกัน
ไม่กระชาก ก็ถูกกระชาก
ทําไมเราถึงไม่...
ปรับความเข้าใจ รับฟังกัน
พูดคุยกันล่ะ
พูดคุยเหรอ
เจ้าจะทํายังไง ถ้ามีคนถือดาบพุ่งเข้าหาครอบครัวเจ้า
เข้าใจละ อยากให้ข้าพูดอะไร สู้กับเจ้านั่นใช่ไหม
ไม่ ปกป้องครอบครัวเจ้าต่างหาก
เจ้าเข้าใจทุกอย่างผิดมาตลอด
เจ้าดูแคลนทหารที่เอะอะก็ลั่นไก ว่าพวกเขาล้าหลังแค่ไหน
แต่เมื่อเกิดสงคราม คนที่ก้าวออกมารบไม่ใช่กวี
แต่เป็นชายร่างกํายําต่างหาก
และเขาก็ไม่ได้ทําเพื่อเกียรติยศ
เขาทําเพื่อให้...
ลูกหลานเขาได้มีชีวิตอยู่เห็นเช้าวันใหม่
สําหรับข้า นั่นแหละชายชายตรี
ลุกขึ้นสู้เมื่อจําเป็น
เหมือนที่เจ้าทํา
ซึ่งพูดก็พูดเถอะ
เมื่อกี้เจ้าก็ไม่เลวนะ
เป็นคําชมที่ดีที่สุด ที่ท่านเคยชมข้าเลย
ลีลาของเจ้าแย่ไปหน่อย
ทักษะก็ยังต้องฝึกปรือ
- แต่ก็ไม่เลวเลย - กลับมาแล้วสินะ
นี่สิดันแคนที่ข้าจําได้
ดีมาก
นี่ ช่วยหน่อยได้ไหม
มันหนักเอาเรื่องนะ
- ถ้าเจ้าจะช่วย... - พระเจ้า ได้
- ผ้าเตี่ยวเจ้าอยู่ตรง... โทษที - ไม่เป็นไร
ว่าไง ได้เป็นนักรบทรงพลัง แล้วรู้สึกยังไงบ้าง
ดูรวมๆ แล้ว ข้ารู้สึกเยี่ยมมาก
ถึงจะไม่แน่ใจว่าเสื้อข้าหายไปไหนก็เถอะ
กางเกงก็ด้วย
มันจะกลับมาไหม หรือข้าต้องซื้อใหม่ทุกรอบ
ข้าคิดถึงเจ้ามากเลยนะ รู้ไหม
ข้าก็เหมือนกัน
ข้าคิดเรื่องเจ้า ตลอดเวลา
ข้าก็เหมือนกัน
พูดตามตรง ไม่มีสักวันที่ข้าไม่คิดถึงเจ้า
ข้าก็เหมือนกัน
และคิดว่า...
มิตรภาพเราสําคัญแค่ไหน
เจ้าเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด
แบบว่าดีมากๆ เป็นเหมือนน้องชายข้าเลยแหละ
ใช่ เจ้าเป็นเพื่อนข้าตลอดมา และจะเป็นตลอดไป
ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนมันได้ เด็ดขาด
เพื่อนซี้
- นั่นสิ ใช่ เอาละ - ใช่ โล่งอกไปที
ไปยึดเหล้านั่นมา ก่อนที่พ่อข้าจะเริ่มร้องเพลงเถอะ
ใช่ ไม่อยากฟังแน่
ใช่
จงดูให้เต็มตา พวกไร้ค่าน่าเวทนา ข้าคือ...
สเกเลทอร์
และเจ้าก็เป็นเพียงไส้เดือนใต้ตีนข้า
ไส้เลื่อนเหรอ มันว่าเราเป็นไส้เลื่อน
กระนั้น พวกเจ้าคนนึง กลับคิดการใหญ่ขึ้นมา
ดูเหมือนเจ้าชายที่หายไปจะกลับมาแล้ว
แต่อีเทอร์เนียไม่ใช่ของเจ้าอีกต่อไป เจ้าชายอดัม
มันเป็นของข้า เช่นเดียวกับทุกอย่างในอีเทอร์เนีย
รวมถึงดาบในมือเจ้า...
ซึ่งเหมาะกับมือ ที่ทรงอํานาจกว่ามือของเจ้านัก
ดังนั้น นี่คือข้อเสนอที่เมตตาที่สุดของข้า
เอาดาบแห่งพลังมาให้ข้า ที่ภูเขาอสรพิษ
แล้วเจ้าอาจได้เจอหน้า...
พ่อแม่อีกครั้ง
ใช่ พวกเขายังมีชีวิตอยู่และสุขสบายดี
โอเค ก็ไม่สุขสบายหรอก แต่มีชีวิตอยู่
คิดภาพดูสิ พวกเจ้าจะได้เป็นครอบครัวแสนสุขอีกครั้ง
หรือจะให้พวกเขาตาย...
อย่างน่าสลด
และมันจะเป็นตราบาปติดตัวเจ้าไปตลอดกาล
ดาบในมือเจ้าหนักอึ้งมากใช่ไหมล่ะ
นักรบแห่งเกรย์สกัลล์
ข้าต้องไป
เดี๋ยวนี้
อดัม อดัม มันเป็นกับดัก
เราปล่อยให้สเกเลทอร์ได้ดาบไปไม่ได้ จะไม่มีใครหยุดเขาได้อีก
ข้าจะไม่เอาดาบไปให้เขา แต่จะเอามันไปฆ่าเขาต่างหาก
นั่นสเกเลทอร์นะ เจ้าจะบุ่มบ่ามบุกเข้าไปไม่ได้
ข้ามีพลังของเทพอยู่ในมือ
แต่เจ้าไม่ใช่เทพ เจ้าเป็นมนุษย์
เขาเอาครอบครัวของข้าไป ทีล่า
ข้าต้องไปช่วยพวกเขา
ชายชาตรีต้องทําแบบนั้น ใช่ไหม
เจ้าพูดเหมือนพ่อข้าไม่มีผิด
แล้วมันแย่หรือไง
- เดี๋ยวก็รู้ - เฮ้
ข้าจะไป ไม่ว่าเจ้าจะไปด้วยหรือไม่
อดัม
เราจะอยู่เคียงข้างเจ้า
ทุกก้าวระหว่างการเดินทาง
เหมือนรนหาที่ตายกันตลอดเวลาเลย
ไม่ใช่ตอนนี้
มาเถอะ
ภูเขาอสรพิษอยู่ทางนี้
เราไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในนั้น
ข้านี่แหละ
ตามข้ามา
ไง ข้าอดัม
เจ้าชายแห่งอีเทอร์เนีย และผู้กุมความลับของปราสาทเกรย์สกัลล์
ข้านําดาบแห่งพลังมา
ส่งอาวุธของเจ้าให้ข้า
ข้าจะให้ดาบกับสเกเลทอร์เท่านั้น
เก็บดาบไว้
ทหาร
พาเขากับกล้ามสวยๆ ไปหาลอร์ดสเกเลทอร์
ที่เหลือตามข้ามา
เตรียมคุกใต้ดินให้พร้อม
อดัม สั่งสอนพวกมันเลย
วิวสวยลืมตายเลยใช่ไหม
ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสองคน
ท่านพ่อ
อดัม
นั่นเจ้าเหรอ
ใช่
ข้าเอง
เอาไว้ร้องไห้โฮโผกอดกันทีหลัง
ตอนนี้ส่งดาบมาให้ข้าซะ
ปล่อยเขา
ข้าพูดก่อนนะ
ปล่อยเขาซะ
เจ้าไม่อยากเล่นเกมกับข้าหรอก เจ้าเด็กดื้อ
ข้าเล่นเพื่อชนะเท่านั้นและ...
ข้าโกง
เอาดาบมา
ก็ลองดูสิ
ไม่นะ ไม่
เยี่ยมมาก อีวิลลิน เขาขยับตัวไม่ได้แล้ว
ยอดเยี่ยม เจ้าชายอดัม แสดงได้เด็ดดวง
แต่เพื่ออะไร
เผชิญหน้าข้าให้สมเป็นลูกผู้ชาย
ข้อหนึ่ง ข้าไม่มีหน้า ข้อสอง ข้าไม่อยากสู้
อีกอย่าง ถึงคิวข้าขึ้นแสดงบ้างแล้ว
คิดว่ายังไง ป๊ะป๋า
ข้าใช้ดาบของเขาโชว์เชือดเจ้า ให้เขาดูดีไหม
ใช่แล้ว
ไม่
ไม่นะ!
ท่านพ่อ
อดัม
ขอพ่อดูหน้าเจ้าหน่อย
เจ้ากลับมาแล้ว
ใช้เวลานาน แต่เจ้าก็กลับมา
ใช่ ข้าเปลี่ยนไปเยอะมาก
ข้าไม่ใช่เด็กอ่อนแอตัวเล็กๆ อีกแล้ว
ใช่
ข้าเป็นทุกอย่างที่ท่านอยากให้ข้าเป็นแล้ว
ข้าอยากให้เจ้าเป็นอะไรกัน
คนอื่น
ไม่ๆ นี่ ลูกพ่อ นั่น...
นั่นไม่ใช่สิ่งที่พ่อต้องการ
ตอนยังเด็ก เจ้าตัวเล็กมาก
โลกนี้...
แค่ดูใหญ่สําหรับเจ้า
ข้าจึงพยายามทําให้เจ้าแข็งแกร่ง
เพราะข้าอยากปกป้องเจ้า
มันเป็นวิธีเดียวที่ข้ารู้
มีคํามากมายที่ข้าควรพูดออกไป
ท่านพ่อ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
ตอนนั้นข้าควรเข้าใจให้ดีกว่านี้
ข้าควรปล่อยให้เจ้า...
เป็นตัวเจ้าเอง
ท่านพ่อ ไม่นะ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
ท่านพ่อ ท่านยังหลับตาไม่ได้นะ
ข้ายังไม่ได้พูดออกไปเลย
ข้าอยากให้ท่านได้ฟัง
แล้วพวกเจ้าก็ศิโรราบ
เป็นอะไรไหม เจ้าหนู
เจ้ากลับมาเป็นแบบเดิมแล้ว
ท่านแม่
เขาตายแล้ว
ข้ารอมานานเหลือเกิน
ตอนนี้ข้าจะถือกําเนิดใหม่...
และทั่วทั้งจักรวาลต้องสั่นสะท้านใต้เงาของข้า
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์!
ข้า...
มี...
พลัง!
ไม่ถูกเหรอ ข้าพูดผิดหรือไง
ไม่ ท่านพูดถูกแล้ว ใส่ฟีลลิ่งอีกหน่อยเป็นไง
อย่ามาลองดีกับข้า
ทําไมมันถึงไม่ได้ผล
เดี๋ยว
บอกข้ามาว่าทําไมมันถึงไม่ได้ผล
ข้าทําพิธีได้
ถ้าเราเอาดาบกลับไปที่เกรย์สกัลล์...
วางบนแท่นของมัน ข้ารับปากว่ามันจะได้ผล
ให้มันจริงเถอะ
เตรียมยานให้ข้า
นี่ เจ้าหนู
อยากคุยไหม
อดัม ข้าไม่ค่อยเก่งเรื่อง...
พูดคุย แบบว่าพวกเรื่อง...
อะไรที่เกิดขึ้นข้างใน อย่าง...
- ความรู้สึกน่ะเหรอ - ใช่ นั่นแหละ
แต่เรื่องที่ข้ารู้ก็คือ
ข้ารู้ว่าความผิดหวังรู้สึกยังไง
การได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
ให้นางคิดว่าข้าเป็นตาแก่ขี้เมา ที่คู่ควรให้ช่วยชีวิต
ยังดีกว่าเป็นตาแก่ที่ไม่คู่ควรกับอะไรเลย
ข้าทําให้นางผิดหวัง
ข้าทําให้เจ้าผิดหวัง อดัม
ข้าสัญญาว่า จะปกป้องพวกเจ้าทุกคน และ...
ข้าทําไม่ได้
ว้าวแฮะ
จําได้ไหมว่า ท่านเคยบอกข้าว่าอะไร
ตอนที่ข้าโดนหวดสมัยเป็นเด็ก
จําได้สิ ข้าพูดว่า "วิดพื้น 20 ครั้ง"
ไม่ใช่ ท่านพูดว่า...
"เจ้าต้องลุกกลับขึ้นมา...
"และยืนหยัด"
เราน่าจะลองทําแบบนั้นด้วยกัน
เจ้าคิดว่าไง
ข้าว่าดีนะ
ไง
ข้าพาบางคนมาให้เจ้าเจอ
ครินเจอร์เหรอ
ให้ตายสิ
ข้าขอเลียเจ้าได้ไหม
ได้สิ ตามสบาย
ว้าว
คิดถึงเจ้านะ เพื่อนยาก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเจ้าอยู่ที่นี่
ไม่อยากเชื่อว่าเราทุกคนอยู่ที่นี่
เหล่าผู้กล้าแห่งอีเทอร์เนีย
อดัม เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ คิดว่างั้นนะ
มารวมตัวกัน ทุกคน มารวมตัวกันที่ห้องวางแผนรบ
ไม่ใช่ห้องวางแผนรบ แค่สัมมนาน่ะ สัมมนา
เอาละ มารวมตัวสัมมนาวางแผนรบกัน เร็วเข้า
ช่วยฟังทางนี้ด้วย ขอบคุณ
ข้าอยากระดมสมอง วางกลยุทธ์หลบหนีสักหน่อย
อะไรนะ
หมายถึงพูดปลุกใจก่อนออกรบเหรอ
สร้างความสามัคคีน่ะ ใช่
- เจ้านี่เป็นใคร - นั่นสิ เจ้าเป็นใคร
ข้าอดัม เจ้าชายแห่งอีเทอร์เนีย
ขอโทษทีนะ หวัดดี
ข้านึกว่าอดัมตายไปแล้วซะอีก
นี่ หดหัวลงซะ ให้เขาพูด
ไม่ ข้ายังไม่ตาย
อย่างที่เห็น ข้ายังอยู่ดี
- เขาว่าไงนะ - เสียงดังหน่อย ไม่ได้ยินเลย
โอเค โทษที ตอนที่ข้าอยู่บนโลก
ข้าเรียนรู้ว่าความสําเร็จในที่ทํางาน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับชายหนึ่งคน
หรือหญิง
หรืออะไรก็ตามที่เจ้าเป็น
บุคคล นั่นแหละ
มันขึ้นอยู่กับการที่คนจํานวนมากร่วมมือกัน
- ที่ทํางานเหรอ - เราอยู่ในคุกใต้ดินนะ
ใช่ ข้ารู้
ฟังนะ ข้ารู้ว่าพวกเจ้าส่วนใหญ่ไม่รู้จักข้า
แต่ข้ารู้จักพวกเจ้าทุกคน
เมกาเน็ค
ยอดมนุษย์กล้องตาเรือ
แล้วก็แรมแมนจอมขวิด
เจ้าขวิด
แล้วก็แมนด้วย
แม่นแล้ว
ส่วนเจ้า ฟิสโต้ เจ้าอัดคน
ใช่ ข้าอัด
และดีอาน
เจ้าจับข้ายัดตู้ล็อกเกอร์ ตอนข้าเป็นเด็ก เพราะงั้น...
ใช่ ข้าทําจริง
ข้ารู้จักพวกเจ้าทุกคน
ข้าเก็บพวกเจ้าไว้ในใจ
อีเทอร์เนียเป็นส่วนหนึ่งของข้า
มันเป็นบ้านของข้า และข้าจะสู้เพื่อมัน
แต่ข้าทําคนเดียวไม่ได้
ข้าต้องการให้พวกเจ้าช่วย
การทํางานคนเดียวทําให้ข้าลงเอยที่นี่ ทําให้เราทุกคนลงเอยที่นี่ ใช่ไหม
แต่ถ้าร่วมมือกัน เราเปลี่ยนมันได้
คืองี้ เราต้องฮึดจากข้างใน
ไม่ใช่ข้างนอก
ข้างนอกเป็นเพียงภาพลวงตา
แต่ถ้าเราฮึดจากข้างใน
ไม่มีอะไรที่เราทําไม่ได้
ด้วยกัน
ใช่แล้ว
เราจะเอาบ้านของเราคืนมา ด้วยกัน
แด่อลัน
อดัมต่างหาก พวก
อดัม
แต่อยู่ในนี้จะทําอะไรได้ ลูกกรงพวกนั้นทํามาจากโฟเทเนียม
ไม่มีวิธีทําลายมันได้
แต่กําแพงทํามาจากหินนี่
ฟิสโต้
แรมแมน
พวกเจ้าทุกคน
ข้ามีคําถามหนึ่งข้อ
พวกเจ้าเบนช์เพรสได้กี่ครั้ง
เบนช์เพรสคืออะไร
ให้ตายสิ
ฆ่าทุกคนที่เสนอหน้ามา
เด็กและสตรี... ฆ่าก่อนใคร
ดีมาก
มาสิ อีวิลลิน
จุดจบใกล้เข้ามาแล้ว
ท่านคิดว่าจะซ่อมนางได้ไหม
เปิดโหมดรบขึ้นมาอีกครั้งน่ะ
ครั้งสุดท้ายที่เปิดโหมดนั่น นางพยายามจะฆ่าข้า
อุบัติเหตุ มันเป็นอุบัติเหตุ
พูดงั้นประจํา
ข้าเชื่อใจนาง เพราะงั้น...
ข้า... ก็ได้ โอเค จัดไป
- จัดไป - จัดไป
อย่าสังหารข้า ตกลงไหม
เดี๋ยวนะ ที่ผ่านมา ท่านพกมันไว้ตลอดเลยเหรอ
ทีนี้ก็ทําตามที่ตกลงไว้ล่ะ ห้ามฆ่าข้า
ข้าไม่ได้รับปาก
ว้าว
เยี่ยมเลย
เอาละ ตอนนี้แหละ
- หายใจไม่ออก - แสบปอดไปหมดแล้ว
- ข้าจะอ้วกแตกแล้ว - ทําไมฝุ่นคลุ้งงี้
- พวกมันกําลังจะหนี - อย่าปล่อยให้หนีไปได้
เอาละ เจ้าพวกเลียกะโหลกเลียกะลา
พวกเจ้าเก็บยานไว้ที่ไหน
พวกมันมากันแล้ว
โรบอโต้กับข้าจะต้านพวกมันไว้ ระหว่างที่พวกเจ้าไปทําเรื่องที่ต้องทํา
ท่านพ่อ
แน่ใจนะว่าท่านรับมือไหว
ไม่ ข้าไม่แน่ใจ แต่ข้าจะพยายามทําให้ดีที่สุด
ข้าเชื่อว่าท่านจะทําได้
เจ้าแข็งแกร่งเหลือเกิน
แข็งแกร่งกว่าที่ข้าเคยเป็นมา
เจ้าคือคนที่ข้าอยากเป็น
- ขอบคุณมั้งนะ - ใช่ มานี่สิ
ข้ารักพวกท่านจัง
น่าประทับใจมาก
- อดัม เรากําลังซึ้งกันอยู่ - คือว่า...
ใช่ ออกไปหน่อยได้ไหม
- ก็ได้ เอาละ - โอเค ขอบใจ
ดีจังนะ
- ช่วงเวลาดีๆ ของเราสามคน - ได้อยู่แล้ว
เอาละ
- เอาละ ใช่ เราจะ... - ไปซะ ไป
เยี่ยม
สายเกินจะถอนตัวแล้วใช่ไหม
ข้าควรสวมเกราะหรืออะไรสักอย่างไหม มันดูอันตรายนะ
เหมียวเอ๊ย
ทีล่า เอาจริงสิ
เขาไม่ใช่เจ้าเหมียวธรรมดา เขาเป็นเหมียวนักรบ
- เปล่านะ - ใช่สิ
ข้าไม่ใช่
ก็ได้ แค่ครั้งนี้นะ ขึ้นมาสิ
คราวหน้าข้าจะสวมเกราะให้ได้เลย
ใช่แล้ว มาอัดพวกวายร้ายกัน
ลงต่ําเลย แรมแมน
โทษที มุกแย่
พวกมันมาแล้ว!
ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่า ชายชาตรีที่แท้จริงใช้พลังยังไง
ไม่
สู้สิ นังแม่มด
เอางี้เป็นไง เจ้ากับข้าหนีไปจากที่นี่ ให้พวกเขาตัดสินแพ้ชนะกันเอง
พยายามดีนี่
สมเป็นลูกสาวพ่อจริงๆ
พูดอีกก็ถูกอีก
เฮ้ แอบถล่มงานปาร์ตี้พวกมันกัน
ข้าได้บัตรเชิญมาแล้ว
ไม่ใช่สิ ถ้ามีบัตรเชิญก็ไม่เรียกแอบ...
ข้ารับคําเชิญแล้ว ให้ข้ายิงพวกหน้าผีเอง
ท่านทํามุกงานปาร์ตี้พังหมดแล้ว
รู้สึกดีไปเลยใช่ไหม
พวกมันจะไม่มีวันไปถึงปราสาทนั่น
ตราบใดที่ข้ายังยืนหยัด
ตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เห็นเคยยืนตรงๆ ได้
เฮ้ มีมิสไซล์เหลือบ้างไหม
มีสิ หนึ่งลูก
แค่นั้นก็พอแล้ว
เยี่ยม
นั่นอะไร
วิ่ง
ระวัง
ดันแคน
จําข้าได้ไหม
จําได้ไหมว่าข้าเคยเป็นใคร
ผู้บัญชาการองครักษ์หลวง
แมนแอตอาร์มส์ของพระราชา
แต่วันนี้...
ข้าเป็นคนใหม่แล้ว
- เฮ้ - ดันแคน
โรบอโต้
อย่าได้ไฟดับต่อหน้าข้าเชียวนะ
ไม่สําคัญหรอก
การมีอยู่ก็แค่ความไร้สาระซ้ําซาก ที่นําไปสู่ความว่างเปล่าไม่รู้จบ
ต้องอย่างนี้สิ คนเก่ง
ต้องอย่างนี้สิ
อยู่นิ่งๆ เจ้างั่งกล้ามโต
ข้าพยายามกําจัดเจ้าให้เป็นผุยผงอยู่
ดูนี่สิ
ดูเหมือนว่าดาบของเจ้าจะไร้ค่า
เป็นเพียงแค่ของเล่นกระจอกๆ
เป็นไปไม่ได้
ข้าสงสัยเหลือเกิน
หากไม่มีมัน เจ้าจะเป็นอะไร
เจ้าจะเป็นใคร
มาดูกัน
ระเบิดพลังเลย พวก
ตึงจัดเลย พี่ชาย
ขอพูดตรงๆ ได้ไหม อดัม
ข้าไม่เคยหลงเชื่อ ภาพลักษณ์ตัวหนาดุดันของเจ้า
ข้าคิดว่าเจ้าไม่เคยแข็งแกร่งเลย
ข้าว่าเจ้ามันพวกอ่อนหัด
และคนที่ไม่รังแกเจ้า
ก็เพราะพวกเขาสงสารเจ้า
รับ
มันไม่ใช่อย่างนั้น
ไม่ใช่เหรอ
มันเป็นยังไงเหรอ
อะไร
ดาวมาตุภูมิของคุณ
มันเป็นยังไง
มันก็...
มันสวยมาก
สวยกว่าอะไรก็ตามที่คุณเคยเห็นมา
พระเจ้าช่วย คุณเคยไปเซโดน่าไหม
อะไรนะ
ที่นี่สิค่อยเหมาะกับเจ้าหน่อย
โลกสีเทาสีหม่น กับความล้มเหลวที่คอยตามหยามเจ้าซ้ําๆ
อดัม รอหน่อยได้ไหม ฉันต้องประเมินผลงานกับแดร์ริล
ปีศาจนั่นใครเหรอ อดัม
เขาเป็นวายร้าย เขาทําดาบข้าแตก
วนมาเรื่องดาบอีกแล้วเหรอ
ตอนที่ข้าพิชิตดาวทั้งดวง เจ้าอยู่ที่นี่...
มันคืออะไรกันแน่
ทรัพยากรบุคคล
กองกําลังคนงั้นเหรอ
อดัม เจ้านี่เป็นเด็กดื้อจริงๆ
ไม่เอาน่า
เจ้าจะเสแสร้งทําตัวเป็นผู้กล้า ด้วยมัดกล้ามมโหฬาร
กับดาบเล่มใหญ่ยาวห้อยโตงเตง ระหว่างต้นขาแน่นๆ นั่นก็ได้
แต่เจ้าก็ยังเป็นความล้มเหลวอยู่ดี
อีเทอร์เนียไม่ใช่บ้านของเจ้า
เจ้าฝันอยากเป็นบางอย่างที่ไม่ใช่ตัวเจ้า
และความฝันนั้น
จบลงแล้ว
อดัม
เฮ้ อดัม
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่
ฉันแค่คิดว่าฉันอาจตายไปแล้ว
ให้ตายสิ
หนักอยู่นะ พวก
ให้ช่วยอะไรก็บอกแล้วกัน
ฉันว่านายทําภาพร่วงนะ
เพราะงั้น
เอาไปสิ
ได้
ตายก่อนถึงกําหนดจ่ายค่าเช่า ก็ลอยตัวดีนะ
ไม่เป็นไร ฉันเคลียร์เอง
ลุกขึ้นมา
นกพูดได้
ใช่
แปลกดี
เจ้ามีแมวพูดได้นะ
ก็เมคเซนส์อยู่
มันจบแล้วสินะ
ข้าตายแล้วใช่ไหม
ก็อาจจะ
ลุกขึ้นมา
ถ้าข้าตายแล้วจะลุกได้ยังไง
เจ้ามีพลัง
ไม่
ไม่มีอีกแล้ว
ดาบแตกไปแล้ว
ดาบอะไร
ดาบ... แห่งพลังไง
อ๋อดาบนั่นเอง มันทําไม
มันคือดาบแห่งพลังไง
"ผู้ใดก็ตามที่กวัดแกว่งดาบ
"จะได้ถือครองพลัง"
อดัม ตอนที่ชูดาบวิเศษนั่นขึ้น เจ้าพูดว่าอะไร
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์...
ใช่ พูดต่อสิ
ข้ามีพลัง
ใช่ เจ้ามีพลัง
ไม่ใช่ดาบ
เจ้าต่างหาก
ข้าเลือกเจ้า
ในมือนักรบคนก่อนๆ พลังนั้นเป็นเพียงพละกําลังมหาศาล
แต่เมื่ออยู่ในมือของเจ้า มันกลายเป็นบางอย่างที่มากกว่านั้น
มันคือความเข้าใจ ความเห็นอกเห็นใจ
มนุษยธรรม
ข้าถึงได้เลือกเจ้าให้เป็นภาชนะ อดัม
ข้าคือภาชนะ
ตอนนี้เจ้าพร้อมแล้ว
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์
ข้ามีพลัง!
บรรลัยแล้ว
เยี่ยม!
สเกเลทอร์
ข้ามีข้อเสนอมายื่น
ทําไมเราไม่...
จบวงจรความรุนแรงนี่แล้วมาพูดคุยกันล่ะ
แค่พูดคุยกัน
เจ้าทําลายโลกของข้า
สร้างความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานมหาศาล
ซึ่งอาจเป็นเพราะ เจ้าขึ้นเป็นกษัตริย์ไม่ได้
หรืออาจเป็นเพราะ เจ้าไม่ได้รับความรักเพียงพอในวัยเด็ก
สําหรับข้า ไม่สําคัญว่าเจ้าจะเป็นใคร
ที่สําคัญคือสิ่งที่เจ้าทําต่างหาก
เพราะฉะนั้น ทําในสิ่งที่ถูกต้องเถอะ
โธ่เอ๊ย เจ้าโง่
กล้ามใหญ่ใจปลาซิว
ข้าจะไม่ทําอะไรที่ถูกต้องทั้งนั้น
ในตัวข้าไม่หลงเหลือคุณธรรม ให้เจ้าค้นพบอีกแล้ว
เจ้าพูดอะไรไป ก็เปลี่ยนสันดานดิบของข้าไม่ได้
เพราะข้า...
เป็นวายร้ายไงล่ะ
และมันรู้สึกดีชะมัด
ดูเจ้าสิ
เด็กอ่อนแอไร้ค่าไร้ราคา
ใช่ เจ้าอาจมีพลัง แต่ก็หวาดกลัวเกินจะใช้มัน
และไม่รู้ด้วยซ้ําว่าใช้ยังไง
ข้ารู้ว่าใช้พลังยังไง
ข้าแค่ไม่อยากใช้
มีดีแค่นี้เองเหรอ
ข้ายั้งหมัดไว้
เจ้าอยากคุยกันใช่ไหม
ได้ อยากคุยอะไรล่ะ
หมดเวลาคุยแล้ว
ลุกขึ้น สควิงค์
นี่ของเจ้า
ขอบใจ
"หกเดือนต่อมา"
เจ๋งดีนะตอนที่เจ้าจับหมอนั่นมา แล้วข้าก็บีบมือเขา จากนั้นก็...
- เป็นไง คิดว่ายังไงบ้าง - เราฆ่าเรียบเลย
ว้าว
มันออกจะโป๊นิดนึงนะ
ว่าไง อดัม
ไง
เป็นยังไงบ้าง พวก...
ความรู้สึกน่ะ
ดีนะ ดี ใช่
ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่า
ถ้าเจ้าอยากคุย
ข้าอยู่ตรงนี้
เยี่ยมเลย
หรือถ้าอยากงัดข้อ
หรือถ้าอยากให้ข้าเอาท่อนไม้ฟาด ข้าก็อยู่ตรงนี้เหมือนกัน ตกลงไหม
ข้าก็ด้วย
ยอดนักรบแห่งอีเทอร์เนีย
ดูพวกเขาสิ
เหล่าผู้กล้าที่เจ้าเคยวาดสมัยเป็นเด็ก
แรมแมน
ฟิสโต้
และเจ้าเรียกเขาว่าอะไรนะ
- อ๋อ เมกาเน็ค - ใช่
กวนประสาท
ใช่
เจ้าเคยตั้งชื่อให้ข้าไหม
นักรบเทพธิดา
ก็ข้ายังเด็กแล้วก็...
- ใช่ ดุดัน - ว้าว
- เยี่ยมเลย - ข้าไม่ได้คิดเยอะ
เจ้าตั้งชื่อให้ตัวเองด้วยใช่ไหม
- เปล่าหรอก เปล่า - ตั้งเห็นๆ เลย เอาสิ
บอกเราหน่อย
เจ้าจะหัวเราะเยาะข้า
ก็อาจจะ แต่บอกมาสิ
ชื่ออะไร
ฮีแมน
อะไรนะ
ฮีแมน
แย่กว่าที่ข้าคิดเอาไว้ซะอีก
- คําย่อเหรอ - หมายความว่าไง
ก็ผู้ชายแข็งแรงไง
- ฮีมาดแมนบึกบึนน่ะ - ใช่
- ทําไม ชายแท้ไปเหรอ - เปล่า ไม่เลย
มันแมนมาก แล้วเจ้าก็แมนด้วย
ช่างคิดดี
โย่ นายคิดว่าไง
ใช่ ใช่พวก มัน...
เจ๋งเลย
เจ๋งที่ได้เห็นว่ามันคือเรื่องจริง และฉันไม่ได้บ้าใช่ไหม
ใช่ รู้อะไรไหม ฉันยืนอยู่ข้างเสือสีเขียวว่ะ
ใครจะไปคิด
แต่ก็ขอบใจนะที่...
พาฉันมาพิสูจน์ความจริง
โอ๊ะ ไฟแดงข้ากะพริบ
ข้าได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือ จากหมู่บ้านเอเวียน
ดูเหมือนถึงคิวฮีแมนออกโรงแล้ว
ฮีแมน
ใช่ ข้าจะไปทําอะไรๆ ที่ต้องทํา
ตรงโน้น เพราะงั้น...
ครินเจอร์
ต้องทํางี้ด้วยเหรอ
เขาวิ่งไปแอบเปลี่ยนชุดอีกแล้วเหรอ
ใช่
เขาคิดว่าเราลืมกันหมดหรือไง ใครต่อใครก็รู้ทั้งนั้น
ก็นะ ถ้าเรามองไปทางอื่น มันจะง่ายกว่าไหม
ไม่ต้องหรอก ให้เขาทําไป
นักรบเจ้าจักรวาล
เรื่องราวในวันนี้สอนว่า ความแมนไม่ได้ขึ้นอยู่กับกล้าม
และการมีหน้าเป็นกะโหลก ก็แทบจะยืนยันได้ว่า
เจ้าคือวายร้าย
จนกว่าจะเจอกันใหม่
"เรามีพลัง ที่จะแก้ไขความขัดแย้ง"
"สร้างจากนักรบเจ้าจักรวาลโดยแมทเทล"
"วายร้าย พูดคนเดียว พระเอก พูดคุย"
"เรามีพลัง"
นักรบเจ้าจักรวาล
ข้าเลิกหวังไปแล้ว
ในตัวพวกเขาทั้งคู่
สักวันหนึ่ง นางอาจจะกลับมาหาเราด้วยก็ได้
หัวหน้ากองกําลังอาโดร่า
ไม่
ไม่ใช่อีกแล้ว
ต้องยอมรับว่าเมื่อก่อนไม่โทรมแบบนี้
บทบรรยายไทย ธิดา จงนิรามัยสถิต