Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
எங்கிருந்து தொடங்கறது?
அதாவது, நான் என்ன சொல்ல வர்றேன்னா...
என்னோட இன்றைய எல்லா தகுதிக்கும் காரணம், நான் தோன்றிய இடம்.
இட்டர்னியா, எல்லையற்ற அழகின் உலகம்.
புராணங்களில், இரவு நேரக் கதைகளில் மட்டுமே இருக்கும் சமாச்சாரம்.
இட்டர்னியாவிலோ, அதெல்லாம் நிஜம்.
க்ரிஃபின்கள், ட்ராகன்கள், பேசும் புலிகள்...
மந்திரக் காடுகள், எரியும் பாலைவனங்கள், வானுலக தீவுகள், எது வேண்டுமானாலும்.
சத்தியமா நான் போதையில் இல்ல.
அதோட, க்ரேஸ்கல் கோட்டை வேற இருக்கு.
இட்டர்னியாதான் அண்டத்திற்கே இதயம்னு எங்கப்பா ஒரு முறை சொல்லிருக்கார்.
க்ரேஸ்கல் அந்த இதயத்திற்கே இதயம்.
ஆக, அந்த இதயத்தின் இதயமோட...
மையமே க்ரேஸ்கல்லின் சக்தி தான்.
ஒரு மனிதனை கடவுளுக்கு இணையாக அதனால் மாத்த முடியுமாம்.
அதை பாதுகாப்பா வைக்க, அந்த சக்தி ஒரு கலன்ல கட்டுப்படுத்தபட்டு இருக்கும்.
அது, சக்தியின் வாள் எனப்படும் புராதன வாள்.
ஆமா, புரியுது, ஆனா அப்படி தான் பண்ணிகிட்டு இருந்தாங்க.
புராணத்தின் படி, இட்டர்னியாவுக்கு அவசிய நிலை ஏற்படறப்போ...
ஒரு ஹீரோ முன் வந்து அந்த வாளை ஏந்தி,
அட்டகாசமா
பயன்படுத்துவானாம்.
அது வரை, கோட்டையரண்ல,
ஒரு யோகினி கண்காணிப்புல பாதுகாப்பா பூட்டப்பட்டு இருக்கும்.
அவ அறிவாளி, புராதனமானவ,
சொல்ல போனா, கொஞ்சம் பாக்க பயமா இருப்பா. ஆனா, பொறுமையானவ. பொறுமையானவ.
நூத்துக்கணக்கான வருஷங்களா, க்ரேஸ்கல் என் மூதாதையரோட பாதுகாப்புல தான் இருந்துது.
பாரு, நான் மாபெரும் தீரர்கள் வம்சாவளியில் இருந்து வரேன்.
அவங்க மாண்பு பொருந்தியவங்க, பலசாலிங்க, அச்சமில்லாதவங்க.
ஆனா, அம்மா, நான் சண்டை போட விரும்பல.
எல்லோரும் என்னைவிட பெரியவங்க, பலசாலிங்க.
டக்குனு செயல்படறதுல நான் மோசம்.
- மண்ணாங்கட்டி! யார் அப்படி சொன்னது? - க்ரிஞ்சர்.
உண்மைதான். அவன்தான் அங்கே ரொம்ப குட்டி, பலவீனமானவன்.
அவன் எலும்புகள் முறியாததும் சாகாததும், அற்புதம்தான்.
அப்போ, இளவரசர், ஆயுதப் பயிற்சிக்கு பதில் என்ன செய்யப் போறாரு?
தெரியலயே, க்ரிஞ்சரோட சுத்தலாம், விளையாடலாம்.
நீ போ. நூல் உருண்டை கிடைச்சா, அது போதும் எனக்கு.
உன்னால ஒரு பிரயோஜனமும் இல்ல.
நான் போயாகணுமா?
ஆயுதப் பயிற்சிக்கு, இப்பவே.
பாருங்க. இட்டர்னோஸின் எதிர்கால மணிகளே.
தோற்றவங்க சிலைகள் கிடையாது,
கோழைகள் பெயர்ல தெருக்கள் ஏதுமில்லை...
உங்க பணிக்கான பாராட்டும், கொண்டாட்டமும் எப்போதுமே இருக்காது.
இந்த மைதானம், அந்த அரண்மனை, உங்க மொத்த வாழ்வும்...
முன்பு போராடிய ஆண்கள், பெண்களின் வெற்றி மீது நிறுவப்பட்டவை.
அரசின் ராணுவ ஆலோசகரான நான், பல சண்டைகளில் வென்றவன் என மார் தட்டிக் கொள்ளலாம்.
அதனால்தான் நாம் இங்கே இருக்கோம்.
நான் உங்க அம்மா அப்பாக்களை காப்பாத்தி இருக்கேன்.
உங்க அக்கம் பக்கத்தினரை, அவங்க அப்பா அம்மாக்களை காப்பாத்தியிருக்கேன்.
எவ்வளவோ பேர். விஷயம் என்னனா, நான் உங்களுக்காக போராடியவன்.
இப்போ, எனக்காக கூர்மையான எதிர்த் தாக்குதல்களைத் தொடுக்கப் போறீங்க.
துல்லியக் குறி, பிரமாதமான வலிமையுடன்.
அப்புறம் இது.
யாருக்காவது இது என்னன்னு தெரியுமா?
அது ஒரு கம்பு.
பார்ப்பதை சொன்னதற்கு நன்றி.
வேற யாருக்காவது தெரியுமா?
டீலா?
உங்க ஆயுதம்.
அப்படி போடு செல்லக் கண்ணு!
இவை உங்க ஆயுதம். அவை உங்களோட ஒரு பகுதி.
சரி, ஆகட்டும், இணையுங்க, ஆயுதத்தை தூக்குங்க.
எனக்கு பளபளனு, பெரிய, பெரிய காயங்களை பார்க்கணும்.
ரத்தம் ஒழுகற மூக்குகளை பார்க்கணும். உடைந்த பற்களை பார்க்கணும்.
ஆகட்டும், ஆரம்பிப்போம். ஊன்றி நில்லுங்க.
- ஹே, டியான். உனக்கு... - இது நிஜமாருந்தா, இரு முறை செத்திருப்பே.
- ஆடம். - உஷாரா நேரா பார்!
மூஞ்சிய உடைக்கும் போது, அவன் கண்களைப் பாக்கணும்.
நல்லா தடுக்கணும், இல்லன்னா இன்னும் மோசமா அடிப்பேன்.
இது பத்தி உக்காந்து பேசலாமா?
ஹே, ஆடம், ஆடம், என்ன முடியுமோ அதை செய். புரியுதா?
சரி. டீலா.
என்ன மாதிரி நண்பி நீ?
உன்னைத் தாக்கும் வகை நண்பி.
டங்கன்.
நம்ம சிறுவர்கள் எப்படி செய்றாங்க?
அவங்க அருமையான, ஊக்கம் நிறைஞ்ச கூட்டம், அரசே.
எல்லோருமா?
நடனமாடக் கூடாது, ஆடம்.
- வேண்டாம். - என்னை அடி! என்னை அடி!
கோமாளித்தனமா நடந்துக்குறான்.
அவனை தகுதியான ஆண் மகனா மாத்த உறுதி எடுத்திருக்கேன், மாத்துவேன்.
சரி. ஆனா எந்த மாதிரி ஆண்மகன்?
- ஆடம்! - என்னை அடிச்சுடு!
பாருங்க, அவளை நிராயுத பாணியாக்கிட்டான்.
இதெல்லாம் வேலைக்காகாது, நண்பா.
ஜெயிச்சிட்டேன், ஜெயிச்சிட்டேன்.
அற்பமா நடந்துக்குறே, ஆடம்.
பையா.
என்னோடு மோது. இத வெச்சுகிட்டு.
ஆகட்டும், அதை எடு.
இப்போ...
உன்னைக் காப்பாத்திக்கோ.
அப்பா.
அப்பா!
பலவீனமானவனுக்கு இந்த உலகில் இடமில்லை.
ஆமாம்பா.
இப்போ சொல்லு.
பலவீனமானவனுக்கு இந்த உலகில் இடமில்லை.
ஆடம். எழுந்துக்கோ!
எழுந்திரு.
நீ வீழ்வது என்பது...
எழுந்து வீரத்துடன் நிற்பதற்கான வாய்ப்பு. புரியுதா?
இப்போ உன் பலத்தைக் காட்டி நில்.
அவர் திரும்பி பாக்கறப்ப, புதிய உன்னைப் பார்ப்பார்.
அடி வாங்கத் தயார் என்பதை நீ காட்டி நிற்கணும்.
அவர் திரும்பும் போது, ஒரு பயந்த சிறுவனை பார்க்க போறதில்லை.
அவர் ஓர் ஆண்மகனைப் பார்க்கணும்.
அவர் எதைப் பார்க்கணும்?
- ஓர் ஆண்மகனை. - அருமை. பார்.
அவர் திரும்பி பார்க்கும் போது.
வலியை உதறி நடந்து போப்பா.
ஆட்டம் அவ்ளோதான். திரும்ப வேலையை கவனிங்க. போங்க.
- ஆடம். - இங்கே என்ன பண்றே?
உன்னைப் பின் தொடர்ந்தேன்.
அப்படியா, சரி, நான் இங்கே தனிமைக்காக வந்தேன். ஆக...
இப்படி பூச்சி மாதிரி இருக்காதே.
நான் உன்னை பலவீனமா நினைக்கல.
இன்னைக்கு பயிற்சியில்.
என் அப்பா நினைச்சாரே.
அது... யோகினியா?
எதைப் பாக்கறாங்க?
மன்னர் ராண்டோர், நாம் தாக்கப் படறோம்.
நான் இதைப் பாத்துக்கறேன், அரசே.
அரசக் காவலர்கள் இதற்கான பயிற்சி பெற்றவங்க.
சத்தியமா சொல்றேன்,
உங்களுக்கும், உங்க குடும்பத்துக்கும், ஒரு இன்னலும் நேராது.
உங்களை பத்திரமா க்ரேஸ்கல்லுக்கு கொண்டு போவேன். காவலர்களே!
ஹே, ஒண்ணும் ஆகாது.
கூடவே இருங்க.
டீலா! வா.
அப்பா...
எனக்கு பயமா இருக்கு.
அப்படி சொல்ல உனக்கு யார் கத்துக் கொடுத்தது? நான் இல்லையே.
இதெல்லாம் சரியாகும், செல்லமே.
எது நடந்தாலும், நான் இங்கிருக்கிற வரை, உனக்கு பயப்பட எதுவுமில்ல. புரியுதா?
ஆகட்டும். கிளம்பு.
போங்க, இப்பவே! போ! போ!
அவங்க ரொம்ப பேர் இருக்காங்க.
பெரிய படைனா ஒரு விஷயம் தான்.
நிறைய இலக்குகள்.
போங்க, போங்க!
என் பின்னாடியே வாங்க.
இந்த வழியா போவோம்.
இருக்கட்டும், இங்கயே இருங்க.
பலவீனமான அரண்மனைப் பொடியன்கள்.
அரசே, போங்க, நிறுத்தாதீங்க.
போங்க. நான் இதைப் பாத்துக்கறேன்.
யாருக்கோ சண்டை தேவைப் படுது.
இதுதான் எல்லை.
என் நகருக்கு வர உனக்கு என்ன துணிச்சல்! நீ யாரோடு மோதுவதா நினைப்பு?
நீயே சொல்லேன்.
நான் டங்கன். அரசக் காவலர்களின் தளபதி.
அரசரின் ராணுவ ஆலோசகன்.
இன்றைக்கு...
நீ தோத்து போனே.
அப்பா. அப்பா.
பரவாயில்லை, வாங்க, எழுந்துக்கோங்க. ஆகட்டும். தயவு செய்து.
டீலா.
நான் தோத்துட்டேன்.
வாங்க.
இரு.
ராண்டோரின் ஆட்சி இன்றிரவு முடிவுக்கு வருது.
பெரிய பலவானனா நீனைச்சு, இருள்ல சஞ்சரிக்கறது யாருங்கற பயத்தையே விட்டுட்டே.
அது நான்தான்.
நான்தான் சஞ்சரிக்கறேன்.
இந்த அண்டத்தோட ஆழமான இருண்ட முடுக்குகளில்,
சஞ்சரிச்சுகிட்டு இருந்தேன்.
ஆனா இப்போ வெளிச்சத்துல நான் அடி எடுத்து வைப்பதால,
உன் வீழ்ச்சியை நீ பாக்கலாம்.
போ. திரும்பிப் பாக்காதே.
ஆடம், கவலை வேணாம், நான் இருக்கேன்.
தைரியமா இரு, மகனே. அவங்களை நான் தடுப்பேன்.
- அப்பா? - போங்க!
அப்பா!
என்னை என்ன செய்யப் போறே, கயவனே?
உன் தலையைக் கொய்ய போறேன். அவ்ளோதான்.
எனக்கு என்ன ஆனாலும், ஒரு போதும் இட்டர்னோஸ் உன்னுடையதாகாது.
உன் அரண்மனை, செங்கற்களாலும், கண்ணாடியாலும் மட்டுமே ஆனது.
உன் கிரீடம், ஒரு அணிகலன்.
அது அல்ல, அதுக்கு பின்னாலிருக்க சக்திதான் எனக்கு வேணும்.
ஈவில்-லின்?
ஓ, ஈவில்-லின்.
நல்லா சொன்னீங்க, பிரபு ஸ்கெலெட்டோர், கவிதையா.
அவனை கொண்டு போங்க. அவன் கதை முடிஞ்சுது.
ஒரு புதிய உதயத்துடன்...
இட்டர்னியா எனது எழுச்சியைக் காணும்.
- அவ்ளோதான். முடிச்சுட்டேன். - கண்டிப்பா, பிரபு.
- முஷ்டியை உயர்த்தினா, முடிச்சேனு அர்த்தம். - புரிஞ்சுது.
அதுதான் உச்சம்!
இனி அதை நினைவு கொள்வோம், பிரபு.
அவங்க வர்றாங்க.
க்ரேஸ்கல் வீழும்.
இல்ல. அது தாக்குப் பிடிக்கும்.
வாளைக் கொண்டுவா, குழந்தை.
ஆம். சீக்கிரம், இப்பவே.
இந்த வாளை இங்கிருந்து தூரமா, பாதுகாப்பான இடத்துக்கு நீ கொண்டு போகணும்.
அது அவனால கண்டுபிடிக்கவே முடியாத இடமா இருக்கணும்.
அது என் வீடு தான்.
ஆடம், நீ ஜாக்கிரதையா இரு...
நீ எங்கிருந்து வந்தேங்கறதை மறக்கவே கூடாது.
அந்த வாள் எனக்கு உரியது.
நல்ல பையனா வந்து என் கிட்ட கொடுத்துடு.
ஒரு அடி கூட நெருங்க துணியாதே.
அம்மா.
அன்பே, நான் துணிவேன்.
வாளை இழக்காதே. நீ மீள இது மட்டுமே வழி.
இட்டர்னியா நம்பிக்கையை தாங்கீட்டு இருக்கே.
இப்போ கிளம்பு!
போ!
ஆ!
எப்படியோ, அப்படிதான் இங்க வந்து சேந்தேன்...
ஒக்லஹோமா சிட்டி.
நீ எங்கிருந்து ஜூலி? உங்க ஊர் இங்கே பக்கத்திலா?
புரியல. "ஸ்கெலெட்டோர்"னா சொன்னே?
ஆமா. அப்படிதான் சொன்னேன்.
அப்படியா.
சரி. ஃபோன் வருது, நான் பேசணும்.
ரிங் வரவேயில்லயே.
இல்ல, நான் பேசிட்டு புறப்படணும்.
சரிசரி. ஜூலி, என்னை மன்னி.
கேக்க கேவலமா தோணலாம். இது வாள் பத்தியா?
அந்த வாள் உண்மைல சக்தியை வெச்சிருக்கும் ஒரு கலன் தான்.
உதாரணமா இந்த கப் போல, தெரியுமா?
இந்த கப், க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியை வெச்சிருக்கு, ஆனா என்னனா, அது கப் இல்ல,
என் வாள், அதை அந்த இரவு தொலைச்சுட்டேன்.
அதுல எனக்கு பெருமை இல்ல. ஆனா தொலைச்சிட்டேன்.
அதைக் கண்டுபிடிக்கப் போறேன்.
அப்படி கண்டுபிடிக்கறப்போ, அது எனக்கு திரும்பிப் போக வழி காட்டும்.
என்னோட முறிச்சுக்க போறியா?
இல்ல! அவங்க ஒருக்கொருவர் இணைந்தவங்க.
அப்படியா.
தயவு செய்து இப்படி செய்யாதே. நீ நிஜமா சொல்லல.
ஹே!
என்ன சகோ?
சீக்கிரம் வீடு திரும்பிட்டே.
அதைப் பத்தி பேச வேணாமே.
நண்பா.
அவகிட்ட சொல்லிட்டியா? எல்லாத்தையுமேவா?
யோகினி, பேசும் பச்சைப் புலி, இதெல்லாம்?
உன் ஆண்மை பத்திய அரசனின் அதீத அவநம்பிக்கை பத்தி?
ஆம், அதை சொல்லாம விட்டிருக்கலாம்.
பின்ன, ஹிஞ்ச்ல சந்திச்ச ஏதோ ஒருத்திட்ட, நீ வேற்று கிரகத்தவன்,
வீட்டுக்கு கொண்டு போகும் மந்திர வாள் கிடைக்கறவரை மாட்டிருக்கேனா, என்னாகுமாம்?
அது கொஞ்சம்... ரொம்பவே கேவலமா காட்டும்.
முறுக்கேறியவங்க படங்க, நீ சொல்லும் கதைங்க...
அவங்க நிஜ வாழ்க்கைல முறுக்கேறியவங்க, நண்பா, புரிஞ்சுதா?
அவ என்னை எங்கிருந்து வரேன்னு கேட்டா, நான் என்ன சொல்றது?
உன் பெற்றோர் ஒரு வேதனையான விபத்துல இறந்தாங்க.
அப்படி சொன்னதுக்கு, மன்னி.
அந்த வேதனையை மறைக்க இந்த கற்பனைய புகுத்துனதா சொல்லலாமே.
அதுதான உன் சிகிச்சையாளரும் சொல்றாங்க?
நான் யார்ன்றதை மறந்துடணும்னா சொல்றே?
என் மொத்த வாழ்கையோட நோக்கத்தையே?
விசித்திரமா இல்லாம இருக்கறதும் உன் வாழ்க்கை நோக்கமா இருக்கலாம்.
அதை எப்பனா நினைச்சுப் பாத்தியா?
ஏன், வேலைக்கு போ, வாடகை குடு, வாரயிறுதிய ஜாலியா கழி, அப்புறம்,
அடுத்த விடுமுறைக்காக காத்திருக்கறது?
மத்த எல்லோரையும் போல.
ராம் மேன்
தரப்பட்ட வேலை, உனக்குப் பிடிச்ச வரலாற்று உருவத்தை வரைவது.
ராம் மேன் வரலாறு உள்ளவர்.
இட்டர்னியா
ஐயோ.
போச்சுடா.
இன்னக்கி நாள் நல்லா இருக்கும்.
உணர்வுபூர்வமா என்னால் கேக்க முடியுது...
உங்க கருத்துக்களை என்னால் உணர முடியுது...
உங்க இயல்புகளை என்னால் பாக்க முடியுது.
நம்ம அபிமான மந்திரத்தோட உங்களுக்கு நீங்க அதை நினைவூட்டிக்கலாம்.
அனைவரும் எழுந்து நின்னு அதை சொல்வோம்.
எழுந்துக்கோங்க. சரியா?
என் சிறந்த வடிவமாகும் சக்தி என்னிடம் இருக்கு.
ஆடம் க்ளென் அவன்/அவன்
அது அவனோட உண்மையா இருக்கலாம், ஆனா என் உண்மை இல்ல.
நாம் யாரைப் பத்தி பேசறோமோ, அவரோட உண்மைக்கு நாம் தகவமைச்சுக்கணும்பேன்.
இந்த வாளைப் பாத்திருக்கீங்களா?
என்ன நடக்குதுனா, எத்தனையோ உண்மைகளை பேசறாங்க,
ஆனா என்ன உருப்படியா இருக்கும்னா,
கொஞ்சமாவது உண்மையை காது குடுத்தும் கேக்கணும். சரிதானே?
புரியல. என்னது?
அது என்னோட இடம்.
என்ன?
என் இடத்துல இருக்கே.
மன்னிக்கணும்.
ஏங்க, புது ஆளுக்கு ஏதாவது அறிவுரை இருக்கா?
உங்க பொன்னான அறிவுரை ஏதாவது.
நல்லது, தம்பி. மேலோட்டமா தெரியறத புறக்கணிச்சு, உன்னை நீ நம்பு.
மேலோட்டமா தெரியறது மாயத் தோற்றமே. ஆனால் நீ உன்னையே அறிந்தால்?
அப்புறம், சாதிக்க முடியாததே இல்லை.
அருமை.
இது உண்மைல அருமை.
அதை நீங்க இன்னொரு முறை முழுசா சொல்ல முடியுமா?
இல்ல. அவ்ளோதான்.
பயணம் இனிதாகட்டும், தம்பி.
இந்த வாளைப் பாத்திருக்கீங்களா?
டிங்க்-டோங்க்.
- ஓ, ஹே. - ஹை.
சட்னு எனது அலுவலகத்துக்கு வந்து கொஞ்சம் என்னிடம் பேச முடியுமா?
நான் பெரிய மனித வள விஷயத்தை செய்துகிட்டிருந்தேன்.
புரியுது. ஆமா. அதை நான் கேக்கல. சொல்லிட்டு இருக்கேன், அதாவது...
ஓஹோ. சரி.
தப்பா நினைச்சுட்டேன். உங்க தொனில குழம்பிட்டேன்.
இது கேள்வியா இல்லையானா? இல்லை.
- உன்னை 10 நிமிஷத்துல பாக்கணும், சரியா? - சரி.
சரி. சூசி.
ஆடம், இந்த நிறுவனத்துல உன் எதிர்காலம் பத்தி நீ யோசிச்சு இருக்கியா?
யோசிக்கணுமா என்ன?
போகட்டும், இதை வேற விதமா கேக்கறேன்.
நீ வேலைல சிறப்பா இருக்கே.
நட்பா, நேர்மையா, சிந்தனையோட இருக்கே.
எல்லோரும் உன்னை மதிக்கறாங்க. உன்னை பிடிச்சிருக்கு.
ஆனா...
உன் கவனம் சிதறுது போல...
நான் எப்பவும் மத்தவங்க மகிழ்ச்சியை கெடுக்க மாட்டேன்.
சாமர்த்தியமான உன் மகிழ்ச்சி அந்த வாளில் இருக்குன்னா, அது, ஏதோ பிரமாதமா இருக்கலாம்.
ஆனா, நான் உன்னை கண்டிக்கும் இந்த கழிசடை வேலையை செய்யலேன்னா, எனது கடமை நிறைவேறாது.
"கழிசடை வேலை"யா?
அதான். திட்டறது. புரியுதா?
கறாரான பெண் அதிகாரி இப்போ. ஜாலியான நட்பு அல்ல.
ரொம்பவே சீரியஸா சொல்றேன் இப்போ.
உன் பொழுது போக்கு உன் வேலையை பாதிக்குது.
உன் வாளைக் கண்டுபிடிச்சேன்.
அதை ஒரு நொடி விட்டுத் தொலையேன், என்ன?
இந்த வாள்மீது இருக்கும் உன் வெறி...
மனித வள மேம்பாட்டுக்கு ஒத்து போகாது.
உண்மைல, நீ பொறுப்பா நடந்துக்கலைனா உன் சீட்டைக் கிழிச்சுடுவேன்.
அப்ப, இது ஓரு இறுதி எச்சரிக்கையா?
ஆம். அதே, புரிஞ்சுகிட்டே.
சண்டை போடறதெல்லாம் எனக்கு வேண்டாத வேலை.
வேலைல எந்நேரமும் ஆயுதங்களை பார்ப்பதை நிறுத்தலேனா, உன் வேலை போயிடும்.
நீ எல்லோரையும் பயமுறுத்தறே. குறிப்பா டேரில்.
ஐயோ, எனக்கு டேரிலை பிடிக்காது.
பாருங்க, நீங்க புரிஞ்சுக்கல.
அந்த வாள் இல்லேன்னா, நான் ஒண்ணுமே இல்ல.
சரி, உண்மையை சொன்னே.
நீ இங்கே நிதர்சனத்தில வாழ போறியா,
இல்ல பகல் கனவு காணும் ஏமாளியா, இலக்கில்லாம, அந்த ஃபோனை நோண்டுவதை
தடுக்க வழியே இல்லாம, உன் வாழ்க்கையை வீணடிச்சுக்க போறியா?
உன் கை அங்கே போகுதே.
- ஒரே நொடி தொட்டா போதும். - இல்ல. அதை எடுக்காதே.
- என்ன சொல்லுதுனு பாக்கறனே. - வேணாம்.
- சும்மா... பாக்கறனே. - கூடாது...
சரி பாத்துட்டே. இருக்கட்டும்.
உன் வாளைக் கண்டுபிடித்தேன். 300 டாலர் கொடுத்தால், உனது
- ஆடம்? - ஆஹா.
- ஆடம்? இரு. - நான் போகணும்.
ஆடம்? இப்படிப் போகக் கூடாது...
இப்ப வெளியே போனா, வேலைய விட்டு, ஒரேயடியா போறேன்னு அர்த்தம்.
உனக்கும் சொல்லிட்டேன்.
த ஃப்ரைட் ஸோன்
சரிதான். வந்துட்டேன்னு நினைக்கிறேன்.
உள்ளே வந்து பார்.
அது சரி, யாருன்னு எனக்கு எப்படி தெரியும்...
உனக்குத் தெரிய வரும்.
நீங்கதானே?
கண்டிப்பா. ஆமாம்.
அருமை.
- அதே. - ஆம்.
என் வாள் உங்க கிட்ட இருக்கா?
இல்ல. தெரியலையே.
வாள் இல்லையா?
இல்ல.
ஐயோ.
அப்ப, சரி, அது நீங்க இல்ல.
- மன்னியுங்க. - சரி.
பிக் ஜிம்
- என் வாள் உங்க கிட்ட இருக்கா? - என்னது?
ஒண்ணுமில்ல.
என் வாள் உங்க கிட்ட இருக்கா?
நான். நான்தான்.
என்னதான் இது, ஏம்பா?
கடைல, எல்லார்ட்டயும் வாள் இருக்கான்னு கேக்கறே?
அவங்க கிட்ட வாள் இருக்கற மாதிரி தெரிஞ்சுது.
என் வீட்டில் ஒரு மந்திர கோல் இருக்கு.
இவனை விட்டு தூரப் போ.
உனக்கு இதுவரைதான் காட்ட முடியும்.
என்ன?
அப்படீன்னா நான் என்ன செய்யணுமாம்?
அது உன் பிரச்சினை நண்பா.
எனக்கும் இந்த இடத்துக்கும் சம்மந்தமே இல்லே.
நிலைமை சமாளிக்கப் பட்டது!
ஹே, அப்படி செய்ய உனக்கு அனுமதி இல்ல!
அட, கவலைப் படாதே. இந்த வாள் என்னுது தான்.
சரி.
ஐயோ, இல்ல, கூடாது.
சர், டோரக்கை விட்டு விலகுங்க.
டோரக்தான் என் மேல இருக்கான்.
கிடைச்சுடுச்சு. இல்ல. முடியல.
சர், அந்த கொள்ளையனிடம் திருடாதீங்க.
அவன்தான் திருடறான்.
சர், அந்த வாள் விற்பனைக்கு இல்ல.
நான் அதை வாங்கல. எடுத்துட்டு போறேன்.
இதோ ஒரு நொடியில நான் மாயமா மறைஞ்சுடுவேன்,
ஒரு பிரகாசமான ஒளி வெள்ளத்தில்.
இல்ல அதுபோல ஏதோ ஒண்ணு.
பொறுமை.
க்ரேஸ்கல் கோட்டையின் சக்தியே...
நான் திரும்பிப் போகணும்!
க்ரேஸ்கல், என்னைத் திரும்ப அழைச்சுக்கோ.
நீங்க தனியரா?
என்னடா பண்றே?
நீ என்னை சிரிக்க வைத்தால், எனக்குப் பிடிக்கல. அழ வைத்தாலோ அதவிட பிடிக்கல.
நீ கூட இல்லாம இருப்பது பிடிக்கல, நீ அழைக்காமலே இருப்பதும் பிடிக்கல.
- அதுதான் அந்த... - சக்தியின் வாளா?
அதேதான்.
தயவு செய்து வேலை செய்யேன்.
எதையாவது செய்.
அப்பா
போச்சு.
ஹே, அது செம வாள், ஹைலாண்டர்.
ஆமா, அது அருமையான வாள், ரிப் வான்...
கிங் ஆர்தர்...
என்னதான் நீ? ஹைலாண்டர்?
ஐயோ. என்ன எழவு? முட்டாளுங்க.
இங்கேயே உக்காந்திரு.
என்ன நடக்குது?
ஐயோ.
சரி.
ஆடம்?
நிஜமாவே நீதானா?
என்ன?
என்னை அடையாளம் தெரியலையா?
இன்னும் பூச்சியாதான் இருக்கே.
டீலா?
திரும்பிப் போகத் தயாரா?
அதுக்கு என்னிடம் என்ன வேணும்?
அது தேடறது உன்னை இல்ல. இதோ இதை.
இந்த வாள் ஒரு சமிக்ஞை அனுப்பியது. அதை உயர்த்த உனக்கு ஏன் இத்தனை நாளானது?
தொலைச்சுட்டேன்னு வெச்சுக்கோ.
- "தொலைச்சுட்டி"யா? - ஆம்.
15 ஆண்டுகள் ஆயிடுச்சு.
சரி. மூணு எண்றேன்.
- இல்ல. வேணாம், ஓட வேணாம். என்னால முடியாது. - ஒண்ணு. ரெண்டு.
- மூணு. ஆகட்டும். - என்னால முடியல.
சரிசரி, மெதுவா, மெதுவா.
- குதி! - என்ன? முடியாது!
சரி, சரி. பண்றேன்.
- என்னாச்சு உனக்கு? - சரி. சரி.
எங்கே போறோம்?
என் கப்பலுக்கு. அதோ அங்கே.
எதோ எங்கே?
இதான்.
அருமை.
கப்பலே. திற.
ஹல் கதவு திறக்கிறது.
இல்ல, இப்ப தெரியுதா, உங்ககிட்ட இது உண்மைன்னு சொன்னேலே.
உங்ககிட்டனா குறிப்பா உங்களை சொல்லல...
அதாவது, நான் என் வாழ்வில் என்னை சந்தேகிச்ச பலரை நீங்க
ஒரு வகைல பிரதிநிதிக்கறீங்க.
ஆடம். வா.
கப்பலே, இங்கிருந்து கிளம்புவோம். உடனே!
இங்கிருந்து கிளம்பறோம்.
கெட்டியா புடிச்சுக்கோ. இப்பத்தான் நடுக்கமே.
- சரி. - கப்பலே, அண்ட நேர வேகமாக கடந்துப்போ.
அண்ட நேரத்தை கடக்குறேன் நடுக்கம் ஆரம்பம்.
இது நீதானான்னு நம்பவே முடியல.
ஆமாம்.
நான்தான்.
ரொம்ப வளந்துட்டே.
உனக்கு வயதானதால்.
அருமை! நீ நல்ல வயதாயிட்டே. பெரியவளாயிட்டே!
நீதான் மாறவே இல்ல.
அதாவது...
ஆடம், எவ்ளோ மோசமா ஆயிருக்குன்னு உனக்குத் தெரியாது.
நீ போன பிறகு, எல்லாமே மாறிடிச்சு.
என் பெற்றோர் என்னானாங்க?
ஸ்கெலெட்டோர் அவங்களை அந்த இரவு கொண்டு போனான்,
அதுக்கப்புறம் நாங்க அவங்களை பாக்கவே இல்ல.
இதோ இட்டர்னியாவை அடைகிறோம், பத்து...
ஒன்பது, எட்டு, ஏழு, ஆறு...
திரும்பி வந்ததை நம்பவே முடியல.
உன் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேத்தலாம்தான்.
...ரெண்டு, ஒன்னு.
எல்லாம் போச்சு.
ஸ்கெலெட்டோருக்கு எப்பவுமே இட்டர்னோஸ் தேவை இல்ல.
அது யாருக்கும் கிடைக்க கூடாதுனு நெனச்சான்.
ஏன் அவன் அப்படி செய்யணும்?
அவன் கயவன் என்பதால்.
அதுக்கும் மேலே ஏதோ இருக்கணும்.
அவனது முகத்துக்கு பதில் மண்டையோடுதான் இருக்கு.
இங்கிருந்து போயிடணும். வெளியில் இருப்பது ரொம்ப ஆபத்து.
என்னத்தை பாத்துக்கிட்டிருக்கே?
மன்னியுங்க சர். பிரபுவே, நீங்க விழிச்சிருக்கீங்களா இல்லயான்னு தெரியல.
எனது செங்கோலை எடு பன்றியே.
இதோ, சர்.
ஜாக்கிரதை! அதை போட்டுவிட்டால், உன்னை கொத்துக்கறியாக்கிடுவேன்...
உன் அம்மாவை செய்தது போல.
பிரபு, ஸ்கெலெட்டோர்...
மிருகம் வந்துவிட்டது.
ஓ, விஷமான, வில்லத்தனமான ஸ்கெலெட்டோர்.
தீமையின் கொடூர தலைவா...
அட, வாயை மூடு! மண்டியிடு.
இன்னும் கீழே.
வாளை கொண்டு வந்தேன்னு சொல்.
அதைக் கண்டுபிடித்தேன், பிரபுவே, ஆனா, அந்தப் பெண்மணி, டீலா எடுத்துப் போயிட்டா.
தயவு செய்து போதும். ரொம்ப வலிக்குது பிரபுவே.
டீலாவா?
அரச ராணுவ ஆலோசகனின் பிள்ளை.
இன்று காலை, அவளது கப்பல், இட்டர்னோஸுக்கு மேல் பறந்தததா உளவுச் செய்தி.
அப்போ, வாள் இங்கே வந்துவிட்டது.
அவளைப் பின் தொடர்ந்து, எங்கே ஓடறான்னு பாக்கணும் நாம்.
அதை ஏற்கனவே ஆரம்பிச்சுட்டோம், பிரபுவே.
இன்னும் ஏன் இங்கே நிக்கறே?
அந்த வாளை எடுத்துவா, மயிரடர்ந்த முட்டாளே!
நான் யார், ஈவில்-லின்? நான் வல்லமையானவன்தானே?
என் பிரபுவே, நீங்கதான் மிக்க வல்லமையானவர்.
இட்டர்னிய மக்களுக்கு, நான் நியாயமான, தகுதியான ஆட்சியாளன்னு
என் பலத்தையும் மீறி காட்டவில்லையா?
அதை நிரூபிக்க அவர்களில் ஆயிரக் கணக்கானோரைக் கொன்றீரே.
அட, அதன் மதிப்புதான் என்ன?
என் பிரபுவே, நான் சொல்லவா?
நீங்க ஏற்கனவே ஜெயிச்சுட்டீங்க.
பிரம்மாண்டமான படை உங்கள் கட்டளையின் கீழ்.
உங்க பேரழிவு செங்கோல், எலும்பு சிம்மாசனம்...
நான் வேற இருக்கேன்.
இதுக்கும் மேல வேணுமா என்ன?
இவை எல்லாமே பிடுங்கப் படலாம். உனக்கு தெரியலையா?
என் செங்கோலைப் பிடுங்கலாம். உன்னை எடுத்துப் போகலாம். எல்லாமேதான்.
அதுக்கப்புறம் நான் என்னாவது?
- பிரபுவே, நீங்க... - நான் ஒண்ணுமே இல்ல.
அந்த வாள் இன்னொருத்தரிடம் இருக்கும் வரை...
எனது சக்தி, வெறும் தற்காலிகமானதுதான்.
உறுதியற்றதைவிட மேலானது வேணும் எனக்கு.
நான் ஏதோ சாதாரண மன்னனல்ல.
நான் தீய சக்தி...
ஆனால், நான் கடவுளாகணும்.
- என்னை எங்கே கூட்டிப் போறே? - அரச காவலர்களிடம்.
நம்மில் மீதி இருக்கவங்க.
அரச காவல் படை இங்கே இருக்கா? ஒளிஞ்சுகிட்டு இருக்கீங்களா?
ஸ்கெலெட்டோர் நம்மை இங்கே தேடமாட்டான்.
இப்போ வாள் கிடைச்சதால நாம் அவனைத் தோற்கடிக்கலாம்.
கூடவே வா, கவனத்தை உன்னிடம் ஈர்க்குமாறு நடந்துக்காதே.
இதுதான் பூமியில் உள்ளவங்க உடுப்பதா?
இல்லே. அப்படியில்லை.
முறைக்காதே.
வாள் எனக்கு தெரியுது.
சரி. நான் பேசறேன்.
இவங்கல்லாம் ஓரளவு கோவமா இருக்கலாம்...
எங்கே போனே? ரோந்துல இல்ல நீ இருக்கணும்.
ஸ்கெலெட்டோரின் குண்டர்கள் எங்கும் பரவியுள்ளனர்.
நான் சக்தியின் வாளைக் கண்டுபிடித்தேன்.
என்ன?
அதோ. அதை வைத்திருப்பது, மன்னன் ராண்டோரின் மகன்.
ரொம்ப நாளா காணாம போயிருந்த இட்டர்னோஸின் இளவரசன்.
ஹை, சர்.
இங்கே வந்தது ரொம்ப பூரிப்பா இருக்கு.
இவன் மன்னனின் மகன் அல்ல.
அவன்தான். அவனால் நிரூபிக்க முடியும்.
என்னால் முடியும், ஆம்.
ஆக...
என் அப்பாவோட, சின்ன வயதில் உங்களை பார்த்த கவனம் இருக்கு, போர்பயிற்சி செய்வீங்க.
என்ன இது? பூகம்பமா என்ன?
யாரிந்த காட்டான்?
ராம் மேன்?
என்னை என்ன சொன்னே?
ராம் மேனா?
சொல்லவா, நான் உங்களை அப்படி சொன்னது ஏன்னா, அதான், உங்களை பாத்தா...
பாத்தா?
தலையால் முட்டி நொறுக்கும் மனிதர்.
போலிப் பயலே. உனக்கு எங்களைத் தெரியாது.
இல்ல, இல்ல. உங்களை எனக்குத் தெரியும்.
அதான், எல்லோருக்கும் உங்களை பத்தி சொல்லிகிட்டே இருப்பேன்.
நான் சிறுவனா, இந்த படங்களை வரைவேன், உங்களை மறக்கவே கூடாதுனு.
- அப்படியா சொல்றே? - ஆமா.
அப்ப, நான் யாரு?
நீங்க ஃபிஸ்டோ.
உங்க உண்மையான பேர் தெரியாது, ஆனா சொல்வேன்...
நீங்க எல்லாரையும் குத்துவீங்க, அதான்...
நான் யாரையும் குத்துவதில்லை.
ஒரு முறை கோப்ளினை நீங்க குத்தியதை பாத்தது நல்லா கவனம் இருக்கு.
ஆடம்!
இவனா இட்டர்னியாவின் ரட்சகன்?
பார், எனக்குத் தெரியும். நானும் எதிர்பாத்தது போல இல்லைதான். சரியா?
ஆனா சத்தியமா இவன்தான்.
அதாவது, சக்தியின் வாளை தேடிக் கண்டுபிடித்தேன்...
- இதைப் பாக்கணும். - ...அது என்னை கொண்டு போனது...
- நெளியறத நிறுத்து! - என்ன செய்றே?
- இவன். - கொடுத்துடு.
டீலா.
நன்றி.
மெய்யா சொல்றேன், நல்ல படியா போகும்னு நினைத்தேன்.
இதைப் பத்தி பேச கொஞ்சம் நேரம் வேணும்.
- கண்டிப்பா. ஆமா. பேசுவோம். - இல்ல, வேணாம். ஆடம்!
இது டீனா, தானே? டீனா?
- டியான். - டியான்.
டியான். ஆமாம்! அடச்சே.
உண்மைதான், நம்பவே முடியல, நாம் ஒண்ணா பள்ளிக் கூடம் போவோமே.
நீ என்னை லாக்கரில் அடைச்சுடுவே.
அது கஷ்டமா இருந்ததா?
அதான், நான்...
டியான்? பூட்டிட்டே போலிருக்கே. தவறுதலா.
ஃபிஸ்டோன்னு கூப்பிடுறே!
அவருக்கு ரொம்ப பெரிய...
- அப்போ 10 வயதுதானே? - இங்கிருந்து வெளியே போகணும்.
மூத்திர நாத்தம் அடிக்குது இங்கே.
- அவராலத்தான். - ஒழிஞ்சு போ.
ஆமா, நியாயம்தான்.
இது தரம்-4 படைக் கலனா?
என்ன? அதெல்லாம் இல்ல. சேவைக் கலன். போற்றப்படும் வேலைக்காரி.
அப்படியா!
இல்ல, தரம்-4 சேவைக் கலன்கள், வடிவமைக்கப்பட்டதில் மிக சிறப்பான வீரர்கள்.
ஒரு படைக் கலனே 15 வீரர்களுக்குச் சமமானது.
இல்ல 20 பேர்.
அருமை.
இது சக்தியின் வாளைப் போலத்த்தான் தெரியுது.
நான் நினைச்சதை விட சின்னதா இருக்கே.
அதானே, என் கை பெரிசா இருப்பதனால்.
உன் பெரிய கை, உன் இன்னொரு கை.
அட, இதுவும் பெரிசுதானே.
அதனால்தான், வாள் என் கையில் அவ்ளோ சின்னதா தெரியுது.
கேப்டன்.
சொல்லு.
நமது எல்லை முகப்பில் பிரச்சினை.
அவங்க வாளுக்காக வர்றாங்க!
இங்கிருந்து நாம தப்பணும்.
மிஸ்? இந்த தரையை துடைக்குற வேலை உங்களதல்ல.
எங்க கூட சேரலாமே.
வேலைக்காரியாகவா?
இல்ல, படை வீரரா.
கலன்களுடன் நட்பாவதை தவிர்க்கறியா, ஆடம்?
உங்க கூட சேருவேன்...
நான் உணவு சமைக்க வேண்டி இருக்கக் கூடாது...
எதையும் கழுவ மாட்டேன்...
உங்களிடம் இருந்து வரும் எந்த திரவத்தையும் கையாள வேண்டி இருக்கக் கூடாது.
புரியுதா?
இரு.
கொஞ்சம் இரு.
இவரை எழுப்பணும். விட்டுட்டுப் போக முடியாது.
- என்ன? இந்த குடிகாரனையா? - அப்பா.
எழுந்துக்கோங்க.
ஏன் அவனை அப்பான்னு கூப்பிடறே?
அவர் என் அப்பா.
அப்பா, எழுந்திருங்க.
சத்தம் போடாதே. நான் இங்க தூங்கப் பாக்கறேன்.
- டங்கனா? - இவரை எழுப்ப உதவப் போறியா இல்லையா?
சரி.
சரிசரி.
ஐயோ, கனமா இருக்காரே.
அதே. நல்ல யோசனை. அவருக்கு தண்ணீர் குடுக்கணும்.
யார் இந்த ஆள்? எனக்குத் தெரிந்தவனா?
அது, ஆமா. ஆமா.
ரொம்ப நாளுக்கு முன், நான் சிறுவனா இருந்தப்போ எனக்கு பயிற்சி தந்தீங்க.
வாள் சண்டையா? நேருக்கு நேர் மோதலா?
அதான், என்னை மட்டம் தட்டினீங்க, விழுந்தால் உதைப்பீங்க...
மனசை உடைப்பீங்க, என் சுய மரியாதையையே ஒழிச்சீங்களே?
ஆடம். நான் ஆடம்.
நான் அதை சுத்தம் செய்ய மாட்டேன்.
யாரும் உன்னை சுத்தம் செய்யச் சொல்லல.
கொஞ்சம் இரு. நீ யாருன்னு தெரியுது.
நீ ராண்டோரின் மகன்.
ஆமாம். நான்தான்.
செல்ல குட்டி ஆடம்.
ஆடம்! அருமை! என்னை உங்களுக்கு நினைவிருக்கு.
ஒல்லிப் பிச்சான். உடைஞ்சு விழற மாதிரி. பலவீனமா.
சரி. ஆனா உடைஞ்சு விழற மாதிரி இல்ல.
சரி. போதும். கிளம்பணும். வாங்க, போகணும் அப்பா.
- என்ன? இல்ல, வேணாம். வேணாம். - நாம் போகலாம்.
இங்கே நான் நல்லாவே இருக்கேன். நீங்க போங்க.
இந்த வாந்தி கூடவே இருக்கேன்.
நாம இவரை தூக்கிகிட்டுப் போகணும்.
அப்படியா. என்னை இந்த அட்டகாச சாதனைக்கு அழைத்ததுக்கு நன்றி.
ஹே.
ஏய், என்னால நடக்க முடியும். நடக்க முடியும்னனே!
இந்த வழியா.
வாள் இங்கதான் இருக்கு. கண்டுபிடிங்க!
அவனிடமிருந்து வாளை எவ்ளோ முடியுமோ அவ்ளோ தூரமா கொண்டு போங்க!
வா, நாம போகணும்.
என்ன நடக்குது இங்கே?
ஏய், முட்டாள் ரோபாட்!
நடக்க முடியும்னு சொன்னேலே.
நீ கொஞ்சம் குனியணும் போல.
உன்னை ஒருவேளை ஒழிக்கணும்...
ரோபோட்டோ, போர் முனைப்புக்கு ஒரு நொடி மாறிக் கொள்ளலாமே?
என்ன கிண்டலா?
அவ சேவைக் கலன். டங்கன் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் மறுசீரமைத்தார்.
ஆமா, பண்ணேன் தான். கிறுக்கி, என் தலையை சுட்டிருப்பா.
அது பழுதானது.
ஆமா.
ஓடு.
என்ன நடக்குது?
என்னை சுடுவதை நிறுத்து!
நன்றி, பசங்களா!
என் கூடவே வாங்க.
அவ குதிச்சாளா?
நான் அதை எதிர்பார்க்கல.
அதே. நானும்தான்.
- நான் ட்ரன்கனை தூக்கிக்கணுமா? - என்னை என்ன சொன்னே?
சரிசரி. டங்கன், நலம்தானே?
எப்போதையும் விட நலம்.
எப்படி இன்னும் சாகாம இருக்கார்?
- அப்பா. - விடு. எனக்கு ஒண்ணும் ஆகல.
போலாம்.
சரிசரி. ஆகட்டும்.
வெளியே வாங்க, கோழைகளே!
ட்ராப் ஜா.
யாரு?
- இது எனது படங்களிலிருந்து! - ட்ராப் ஜாவா?
- அதை விடு. - இல்ல. வேணாம். வேணாம்.
அப்பா.
யாரை வேணா சமாளிக்கலாம், இவன தவிர. மாட்னோம்.
இனி எங்கேயும் ஓட முடியாது.
பேசி புரிய வைக்க முயல்றேன். பேச்சுவார்த்தை தொடங்கறேன்.
- உனக்கு புத்தி மழுங்கிடுச்சா? - என்ன?
- அவனுக்கு புத்தி மழுங்கிடுச்சா? - பேச்சுவார்த்தையா?
எனக்கு இதுதான் வேலை.
உண்மைல, நல்லா செய்வேன் இதை.
- ஹே, இல்ல. வேணாம்! - இதோ வந்துடறேன். இதோ வந்துடறேன்.
- என்னது? - ஆடம்!
ஹலோ!
மிஸ்டர் ட்ராப் ஜா.
உங்களைத்தான்.
இரு.
உங்களோட ஒரு நொடி பேசலாமா?
நான் இந்த நெருக்கடியை சகஜமாக்கப் பாக்கறேன்...
ஏன்னா உணர்ச்சிகள் ரொம்ப கொந்தளிக்குற மாதிரி தெரியுது.
ஓஹோ, அப்படியா?
சரி, நீ யாரு?
நான் ஆடம். இளவரசன்...
சரிதான்...
தெரியுது, இங்கே நாம எதிரி எல்லையை தாண்டறோம் போல.
பேசறத நிறுத்து.
சரிசரி.
நெருக்கடி தீர்வுக்கு, நல்ல உரையாடல் தேவைதானே?
வாளைச் சுழற்று!
- வாளைச் சுழற்று. - என்ன வாள்?
அந்த வார்த்தைகளை உச்சரி.
அந்த சக்தியால்...
க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியால்.
க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியால்!
எனக்கு கிடைத்தது சக்தி!
ஆஹா.
அடடே.
க்ரேஸ்கல்லின் ஜாம்பவான்!
நாம காப்பாற்றப் பட்டோம்.
நாம ஒழிஞ்சோம்.
அடேங்கப்பா...
அதேதான். அதேதான் நான் உனக்கு கத்துக் கொடுத்தது.
அது இல்ல... பரவாயில்ல.
அது அருமை. அது அருமை.
- ஹே, நாம போகணும். வா. - போlaaம்.
நீங்கல்லாம் அதை பாத்தீங்களா?
அவன் கையைப் பிச்சு அவன் நண்பர்கள் எல்லோரையும் சுட்டேன்.
அதைப் பாத்தேன்பா. பாத்தேன்.
முட்டாள்களே! மண்டுகளே, மடையன்களே!
பிரபுவே!
அட, ஒண்ணுத்துக்கும் லாயக்கில்லாத உதவாக்கரைகளே!
எனக்கு அந்த வாள் வேணும்! கேட்டதா? எனக்கு அந்த வாள் வேணும். அது எனது!
எனது. எனது.
அதை அடைஞ்சே தீருவேன். உங்களுக்கு கேkகுதா?
அதே அடைஞ்சே தீருவேன். அதை என்கிட்ட கொண்டு வந்து சேப்பீங்க.
உங்களுக்குப் புரியுதா?
அவங்களை துரத்துங்க! வாளைக் கொண்டு வாங்க!
விமானத்தை நான் செலுத்தலாம் போல.
நீங்க செலுத்த வேணாம், அப்பா.
அருமையா செய்யறே, டீலா.
- இப்போ வேணாம், ஆடம். - சரி.
- நாய்ப் பயல்... - சேதம்.
வெளித்தகட்டில் சேதம்.
கப்பலே, ஆய்வு செய்.
ஆய்வு செய்கிறது. எனது தகடு சேதமானது.
- புரியுது. - நான் சொல்றது என்னன்னா...
இதுலே எல்லாம் எனக்கு நிறைய அனுபவம் இருக்கு...
நீங்க நடக்கணுமா அப்பா?இறக்கி விட்டுடுறேன்.
போச்சு.
- டீலா? - போய், மோசமானவன்களை சுடு.
- சரி. - ஸ்கை ஸ்லெட்ல. பின்னால இருக்கு.
இதோ பாக்குறேன்.
- நீங்க இல்ல. - என்ன?
கண்டிப்பா நீங்க போகக்கூடாது.
என்ன...?
சரி.
இதோ.
நமது உயரம் குறையுது.
அழுத்தம் கம்மியா...
- ஸ்டியரிங்க்கு குடுத்தா... - சும்மா இருங்க.
உயிரோட போய் சேர மாட்டோம் போல.
டீலா, விமானத்தை முடிந்த அளவு நேரா செலுத்து.
குடிகாரனின் அறிவுரை.
இப்ப சரி.
ஆடமா?
ஆடம்! ஹே!
பின்னால பார்!
- அங்கிருந்து விலகு, மண்டு. - என்ன?
நீ சாகப் போறே.
அடேங்கப்பா, நீ நல்லாவே செலுத்தறே!
எதுவும் சொல்ல வேணாம்.
இட்டர்னியாவின் கிளர்ச்சியாளரிகளே.
உங்க நீணட கால தண்டனை தளர்வு முடிவுக்கு வந்தது.
நீங்க ஒழிஞ்சீங்க.
பாருங்க, அடுத்த நாள் உயிரோடிருக்கணும்னா...
எனக்கு உங்க விசுவாசத்தை காட்டணும்.
அப்படீன்னா என்னன்னு தெரியுதா, கலகக்காரனே?
அதன் அர்த்தம், உங்களை ஒவ்வொருத்தரா கொல்வேன்...
அந்த திமிர் பிடித்த காட்டு மிராண்டியின் பெயரை நீங்க சொல்லும் வரை.
நான் யாரை சொல்றேன்னு புரியுதா?
திடகாத்திர உடல். இடைக் கச்சை அணிந்தவன். முழு மெருகேறிய சருமம்.
பெரிய பளபளக்கும் வாள்.
சொல்ல மாட்டீங்களா?
ரொம்ப நல்லது.
நீ.
ஈவில்-லின், யார் இவன்?
மாஸ் மேன்.
இவன் போதும்.
இல்ல! வேணாம். வேணாம்.
இட்டர்னியாவின் வீழ்ந்த தீரர்களே,
அவன் உயிருக்காக பரிதாபமா கெஞ்சப் போவதை பாருங்க...
ஆகட்டும்.
கெஞ்சு.
முடியாது.
வேணாம்!
அட, பாரு அன்பே. நான் அவனைக் கூழாக்கிட்டேன்.
அருமை. கூழ்தான்.
ஆக, மறுபடி கேட்கிறேன்...
இன்று உங்களுக்காகப் போராடிய மாவீரன் யார்?
போதும்!
போதும். நான் சொல்றேன்.
அட, சொல்லேன்.
அது இளம் இளவரசன், சாவிலிருந்து மீண்டவன்.
அது உண்மைதானா?
எல்லோரையும் எடுத்துப் போங்க. சிறையில் அடையுங்க.
இந்த குப்பைமேடு எரிந்து சாம்பலாகட்டும்.
இங்கே நம்மை பின்தொடர மாட்டாங்க.
அவங்க படைகள் இல்லாம.
வெளிச்சம் இருக்கும் போதே ஆடமைத் தேடிப் போறேன்.
இல்ல, வேணாம், அதை என்னிடம் விடு.
- நிஜமாப்பா. பாத்துக்கறேன். - டீலா. இதுதான் என் வேலை.
செய்தீங்க. ஒருகாலத்துல.
நான் பாத்துக்கறேன். இங்கேயே இருங்க.
அப்பாவுடையது
நான் எங்கே இருக்கேன்?
நான் யார்?
நீ தான் இட்டர்னியாவின் அமைதியை மீட்டமைக்க போகிறவன்.
க்ரேஸ்கல்லின் ஜாம்பவான்.
ஆடம்.
நன்றி ஸோடாக். நீ உயிரோடு இருக்கே!
யோகினியை விரட்டிடே போலிருக்கே.
அது யோகினி அல்ல.
அது யோகினின்னுதான்னு நினைக்கிறேன்.
கண்டிப்பா.
உனக்கு காயம் பட்டதா?
கொஞ்சமும் இல்ல.
நல்லது.
வா, இருட்டிகிட்டு வருது.
நாம் இன்றிரவு இங்கு தங்கி, காலை எழுந்தவுடனே கிளம்பிடலாம்.
என்ன?
ஒண்ணுமில்ல. உங்களை இப்படி பாத்து நாளாச்சு.
அரச ராணுவ ஆலோசகன் இன்னும் உள்ளே எங்கேயோ இருக்கான்.
அவனை கண்டுபிடிங்க.
ஒரு நிமிஷம் இரு.
இதில என்ன இருக்கு பாக்கலாமா?
யாருக்கு குடிக்க வேணும்?
அப்பா, நிஜமாதான் கேக்கறீங்களா?
என்ன? வா. உக்கார்.
கொஞ்சம் திறந்து குடிப்போம். கொஞ்சம் கதையளப்போம். பாடுவோம்.
நாம் சிறு வெற்றிகளை கொண்டாடாவிட்டால்...
வெற்றியா? என்ன வெற்றி?
அதான், நாம சாகலையே.
அட, அதுவா வெற்றி உங்களுக்கு?
டீலா, அது நாம் பாடுபட்டு பெற்றது.
நீங்கதான் 15 ஆண்டா குடித்தே "பாடுபட்டு"கிட்டிருக்கீங்க.
இப்ப நாம் இருவர்தான். வா. உட்கார்.
இது வாளை மீட்டதை கொண்டாட...
க்ரேஸ்கல்லின் ஜாம்பவானையும் கூட!
ஒருத்தன் கையை பிச்சு எடுப்பதெல்லாம்...
உண்மைல நாம் கொண்டாட ஏத்ததா தெரியல.
அப்போ, நீயா, அவனாங்கற சூழ்நிலை.
என்னாச்சு...
புரிஞ்சுக்கற, செவி சாய்க்கிற பண்புகளுக்கு?
பேச்சு வார்த்தைக்கு?
ஓ, பேச்சு.
ஒருத்தன் உன் குடும்பத்தினரை நோக்கி வாளுடன் பாய்ந்தால் என்ன செய்வே?
சரி, புரியுது. நான் என்ன சொல்லணும்? அவனோட சண்டையிடணும், இல்லே?
இல்ல, அவங்களை காப்பாத்தணும்.
நீ நினைப்பதெல்லாம் தவறு.
போரிடற முரடர்களை ஏளனமா பாக்கறே! பிற்போக்கானவங்கனு தோணலாம்.
ஆனா, போர் மூளும் போது கவிஞர்கள் முன்னணிக்கு வருவதில்லை.
உடல் திண்மையுள்ளவன்தான் வருவான்.
அவன் வருவது புகழுக்காக இல்ல.
அவன் அப்படி செய்யக் காரணம்...
அடுத்த தலைமுறை உயிரோட இருக்கற்துக்கு.
அவனே ஆண்மகன், எனக்குத் தெரிந்த வரை.
தேவையான பொழுது வந்து நிற்பான்.
நீ நின்ன மாதிரி.
அதைப் பத்தி பேசும்போது,
கொஞ்சம் முன்ன, உன் சாகசத்தை குறை சொல்ல முடியாது.
நீங்க சொன்னதிலேயே அருமையானது இதுதான்.
அதாவது, உன் பாணி, கொஞ்சம் சொதப்பல்.
உன் நுட்பத்தை கொஞ்சம் மெருகேத்தணும்.
- ஆனா மோசமில்ல. - இதோ வந்துட்டார்.
நான் நினைவிலிருத்திய டங்கன் இதோ.
அருமை.
ஹே, இதுல கொஞ்சம் உதவுவாயா?
இது ரொம்ப பளுவா இருக்கு...
- சீக்கிரமா முடியேன்... - அடேங்கப்பா! இதோ.
- உன் இடைக் கச்சை என் மீது... மன்னி. - பரவாயில்ல.
ஆக, பலம் பொருந்திய மாவீரனா இருப்பது எப்படி இருக்கு?
ஒட்டு மொத்தமா பாத்தா, எனக்கு பெருமிதம்தான்.
ஆனா, என் சட்டைக்கு என்னாச்சு தெரியலையே.
என் கால் சட்டையும்தான்.
அவை திரும்பக் கிடைக்குமா, இல்ல ஒவ்வொரு முறையும் புதுசா வாங்கணுமா?
உனக்காக ரொம்ப ஏங்கினேன், தெரியுமா.
நானும்தான்.
உன்னைப் பத்தி நினைத்தேன். எப்போதும்.
நானும்தான்.
சொல்லப் போனா, நான் உன்னை நினைக்காத நாளே கிடையாது.
நானும்தான்.
அதோடு, நம்ம நட்பு...
அவ்வளவு முக்கியம் எனக்கு.
நீ எப்பவுமே அவ்ளோ நல்ல நண்பன் எனக்கு.
உண்மைலயே ஒரு நல்ல நண்பன். சொல்லப்போனா ஒரு தம்பி மாதிரி.
எப்பவுமே நல்ல நட்பா இருந்தே, இனிமேலும் இருப்பே.
எதுவுமே அதை மாத்தாது. எப்பவும்.
உயிர் நட்பே.
- ஓ, ஆமாலே. - அதான். பாரம் இறங்கியது.
போலாம், என் அப்பா போதைல பாடுவதற்கு முன் அந்த ஃப்ளாஸ்கை பிடுங்கிடணும்.
ஆமாம். அது தேவையில்லாதது.
ஆமாம்.
அற்ப பதர்களே, நான் தான்...
ஸ்கெலெட்டோர்.
நீங்க என் காலில் மிதிபடும் புழுக்கள் அல்லாது வேற இல்ல.
மிதிபடும் புழுக்களா? நம்மை மிதிபடும் புழுக்கள் என்கிறானே.
இருந்தாலும், உங்கள்ல ஒருத்தன், தனக்கு மேலான நோக்கம் இருப்பதா நினைக்கிறான்.
அது திரும்பிய தறுதலை இளவரசன் போலிருக்கு.
ஆனா, இது இனியும் உன் இட்டர்னியா அல்ல, இளவரசன் ஆடம்.
இது எனது. அதில் இருப்பது எல்லாமும் கூட.
நீ சுமக்கும் வாள் உட்பட.
அது உன்னைவிட பலமிக்கவன் கையில் இருக்க வேண்டியது.
ஆக, இதோ என் பெருந்தன்மையான சலுகை.
சக்தியின் வாளை என்னிடம் ஸ்நேக் மௌண்டெனுக்கு கொண்டு வா.
இது ஒரு வாய்ப்பு,
நீ உன் பெற்றோருடன் மீண்டும் இணைந்து வாழ,
ஆம். அவங்க உயிரோடு நலம்.
இரு, "நலம்" இல்ல, ஆனா உயிரோடிருக்காங்க.
யோசித்துப் பார், மீண்டும் சந்தோஷமான குடும்பமா ஆகலாம்.
இல்ல அவங்க சாகலாம்...
கொடூரமாக.
அந்தப் பழி என்றும் உன்னையே சாரும்.
அந்த வாள் உனக்கு எவ்ளோ பெரிய சுமையா தோன்றுது பார் இப்போ...
க்ரேஸ்கல்லின் ஜாம்பவானே?
நான் கிளம்பணும்.
இப்பவே.
ஆடம்! ஆடம்! இது ஒரு பொறி!
ஸ்கெலெட்டோர் கையில் நாம் இந்த வாளைத் தர முடியாது. அவன் கட்டுபடாதவனா ஆவான்.
அவனிடம் வாளை தர போகலை. அதை வைத்து அவனைக் கொல்லப் போறேன்.
நாம பேசறது ஸ்கெலெட்டோர் பத்தி. இப்படியெல்லாம் மோத முடியாது.
என் கையில் கடவுளின் சக்தி இருக்கு.
ஆனா நீ கடவுள் அல்ல. நீ மனிதன்.
என் குடும்பத்தை கடத்தி வெச்சுருக்கான், டீலா!
நான் அவங்களை காப்பாத்தணும்.
அதைத்தானே ஒரு ஆண்மகன் செய்யணும்?
என் அப்பாவைப் போல இருக்கே நீ.
அது என்ன தவறா?
- பார்ப்போம்! - ஹே!
நீங்க வந்தாலும் வராவிட்டாலும் போவேன்.
ஆடம்.
நாங்க உன்னுடன்.
ஒவ்வொரு அடியிலும்.
அவங்க எப்பவும் சாகத் தயாராவே இருக்காங்க போல.
இப்போ இல்ல.
வாங்க.
ஸ்நேக் மௌண்டெனுக்கு இப்படி போகணும்.
அதனுள் என்ன இருக்குன்னு தெரியாது.
எனக்குத் தெரியும். என் பெற்றோர்.
என் பின்னாடி வாங்க.
ஹாய், நான் ஆடம்.
க்ரேஸ்கல் கோட்டையரணின் ரகசியங்களைக் காக்கும் இட்டர்னியா இளவரசன்.
என்கிட்ட சக்தியின் வாள் இருக்கு.
உனது ஆயுதத்தை என்னிடம் சரணடை.
வாளை ஸ்கெலெட்டோர், ஸ்கெலெட்டோரிடம் மட்டுமே தருவேன்.
வாளை வெச்சுக்கோ.
காவலர்களே!
இதையும், இவன் அபார திடகாத்திரத்தையும் பிரபு ஸ்கெலெட்டோரிடம் கொண்டு போங்க.
மத்தவங்க என் கூட வாங்க.
பாதாள சிறைகளை ஏற்பாடு செய்யுங்க.
ஆடம் அவனை ஒரு வழியாக்கு!
அட்டகாசமான காட்சி, இல்ல?
இரண்டு பேருக்கும் கொஞ்சம் நேரம் தர்றேனே?
அப்பா?
ஆடம்?
நீதானா?
ஆமாம்.
நான்தான்.
கண்ணீர் சந்திப்புகள் அப்புறம்.
இப்போ வாளை என்னிடம் கொடு.
அவரை விடுவி.
நான்தான் முதலில் சொன்னேன்.
அவரை விடுவி!
நீ அந்த ஆட்டத்தை என்னோட விளையாட முடியாது, குறும்புக்காரா.
நான் ஆடுவது வெற்றி பெறவே...
அதோடு, ஏமாற்றுவேன்.
அதை பிடுங்குங்க.
முடிஞ்சா பாருங்க.
இல்ல. வேணாம்!
நல்லது. ஈவில்-லின், அவன் உறைஞ்சுட்டான்.
அபாரம், இளவரசன் ஆடம். நல்லாவே இருந்தது.
ஆனால் முடிவு என்ன?
என்னிடம் ஆண்மகனா மோது.
அட, முதல்ல, எனக்கு முகமே கிடையாது, ரெண்டாவது, எனக்கு அது பிடிக்காது.
அதில்லாம, இப்போ ஆட்டம் காட்ட வேண்டியது நான்.
என்ன சொல்றே, தந்தையே?
அவன் சொந்த வாளாலேயே நான் உன்னை கொல்வதை அவனைப் பார்க்க வைக்கட்டுமா?
ஆஹா, செய்யேன்.
இல்ல.
கூடாது!
அப்பா?
ஆடம்.
உன்னைப் பார்க்கணும்.
அப்படித்தான்.
ஆஹா, ரொம்ப நாளாச்சு, ஆனா திரும்பி வந்தே.
ஆம், நான் ரொம்ப மாறிட்டேன்.
இன்னும் அந்த பலவீனமான பையனல்ல.
ஆமா.
நீங்க நினைச்ச மாதிரி எல்லாம் ஆகிட்டேன்.
சரி, நான் உன்னை என்ன ஆகணும்னு நினைச்சேன்?
வேறொருத்தரா.
இல்ல, இல்ல. ஏம்பா, அது...
அது அல்ல நான் விரும்பியது.
ஒரு பையனா, ரொம்ப சின்னவனா இருந்தே.
இந்த உலகம்...
உனக்கு பெருசா தோணுச்சு.
அதனால உன்னை பலமிக்கவனா ஆக்க பார்த்தேன்...
உன்னை ஆதரிக்க விரும்பியதால்.
அதுதான் எனக்குத் தெரிந்த ஒரே வழியா இருந்தது.
நான் நிறைய அப்போ சொல்லியிருக்கணும்.
அப்பா, பரவாயில்ல.
பரவாயில்ல.
நான் அப்பவே புரிஞ்சுகிட்டிருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும்.
நான் உன்னை நீயாகவே...
இருக்க விட்டிருக்கணும்.
அப்பா, வேணாம். இருங்க. இருங்க!
அப்பா, உங்க கண்ணை அதுக்குள்ள மூடிடாதீங்க.
நான் இன்னும் முழுதா சொல்லி முடிக்கலை.
நான் சொல்றத முழுமையா நீங்க கேட்டு முடிக்கணும்.
ஆக நீங்க இருவரும் சரணடையறீங்க.
உனக்கு பரவாயில்லயே, பையா?
பழைய உடைக்கு மாறிட்டே.
அம்மா.
அப்பா போயிட்டார்.
ஆஹா, எவ்ளோ நாள் காத்திருந்தேன்.
இனி மறுபிறவி எடுப்பேன்...
அண்டமே என் நிழலைப் பாத்தா நடுங்கும்.
க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியால்...
எனக்கு...
சக்தி...
கிடைத்தது!
சரியாதான் சொன்னேனா? இல்லே வார்த்தைகளை சொதப்பினேனா?
இல்ல, அவைதான் வார்த்தைகள். உணர்வோட இன்னொரு முறை சொல்லிப் பாருங்களேன்?
என்னைச் சோதிக்காதே, பெண்ணே.
ஏன் இது வேலை செய்யலை?
இருங்க!
ஏன் வேலை செய்யலேனு சொல்லு.
அதற்கு ஒரு சடங்கை என்னால் செய்ய முடியும்.
நாம் வாளை க்ரேஸ்கல்லுக்கு...
அதன் பீடத்தில் திருப்பியளித்தால், உறுதியா வேலை செய்யும்.
வேலை செய்யணும்.
என் கப்பலைத் தயார் செய்ங்க.
ஹே, தம்பி...
உனக்கு பேசணுமா?
ஆடம், எனக்கு பேச்சு திறமை அவ்வளவா...
இல்ல. உனக்குள்ள என்ன, அதாவது...
உனக்குள்ள என்ன யோசிக்கறேன்றது பத்தி. அது...
- உணர்ச்சிகளா? - ஆமா. அதேதான்.
ஆனா, இப்போ எனக்குத் தெரிந்தது இதுதான்.
தோற்பது எப்படி உணரப் படும் என்பது தெரியும்.
நாம் நாமாக இல்லையே எனத் தெரிய வருவது.
என்னை பொத்தி வைக்கக் கூடிய குடிகார கிழவனா அவ நினைப்பது மேல்,
எதுக்கும் உபயோகமத்த கிழவனா நினைப்பதை விட.
அவளுக்கு ஏமாற்றம் தந்தேன்.
உனக்கு ஏமாற்றம் தந்தேன், ஆடம்.
உங்க எல்லோரையும் பாதுகாப்பதா உறுதி அளித்தேன். ஆனால்...
என்னால் முடியல.
ஹையோ.
என்னை கொடூரமாக அடிக்கும் போது...
என்ன சொல்வீங்க, நினைவிருக்கா?
இருக்கே. "20 புஷ் அப் எடு"ன்னு சொல்வேன்.
இல்ல. நீங்க சொல்வீங்க...
"நீ எழுந்து மீண்டு நிற்கணும்...
"நிமிர்ந்து நிற்கணும்."
ஒரு வேளை ஒன்னா நாம் ரெண்டு பேரும் அதை முயலலாமா.
என்ன சொல்றே?
ரொம்ப வரவேற்கிறேன்.
ஹை.
நீ பாக்க ஒருவரை அழைத்து வந்தேன்.
க்ரிஞ்சரா?
அடேங்கப்பா.
உன்னை நக்கிக் கொடுத்தால் பரவாயில்லைதானே?
சரி, கண்டிப்பா.
ஆஹா, அருமை.
உனக்காக ஏங்கினேன் நண்பா.
நீ இங்க வந்ததை நம்பவே முடியல.
நாம் எல்லோருமே இங்கிருப்பதை நம்ப முடியல.
இட்டர்னியாவின் அனைத்து தீரர்கள்.
ஆடம், நலமாத்தானே இருக்கே?
ஆம். நலம்தான்.
சூழ்ந்து நில்லுங்க. வாங்க. போர் பாசறையில் சூழ்ந்து நில்லுங்க.
ஏதோ பாசறை அல்ல, கருத்தரங்கம் தான். கருத்தரங்கம்.
சரி. போர் கருத்தரங்கத்தில சூழுங்க. சீக்கிரம்!
தயவு செய்து நான் சொல்வதை கவனிங்க.
தப்பிக்கும் உத்திக்கு, ஒரு கருத்தாக்கத்தைச் சொல்ல விரும்பறேன்.
என்னது?
இது போர்க்கால உரையா?
அணி சேர்க்கை. ஆம். அணி சேர்க்கை.
- யார் இவன்? - அதானே, யார் நீ?
நான் ஆடம். இட்டர்னியாவின் இளவரசன்.
மன்னியுங்க. ஹை.
அதாவது, ஆடம் இறந்தார்னு நினைச்சேன்.
ஏம்பா. குறுக்கே பேசாதே. அவர் பேசட்டும்.
இல்ல. சாகலை.
பாக்கறீங்களே, நல்லா உயிரோடிருக்கேன்.
- என்ன சொன்னார்? - சத்தமா பேசுங்க. எங்களுக்கு கேக்கலை.
சரி. மன்னியுங்க. ஆக, நான் பூமியில் இருந்த போது...
வெற்றி என்பது, பணித் தளத்தில், ஒரு ஆணாலோ, ஒரு பெண்ணாலோ...
அதாவது எந்த ஒரு தனி நபராலோ...
வருவதில்லை எனத் தெரிந்து கொண்டேன்.
தனி நபர். தெரியுதா?
அது, பலர் சேர்ந்து செய்வதால் வருவது.
- பணித் தளமா? - நாம் இப்போது பாதாள சிறையில் இருக்கோம்.
இல்ல, அது எனக்குத் தெரியும்.
பாருங்க, உங்களில் நிறையப் பேருக்கு என்னைத் தெரியாது.
ஆனா, உங்க எல்லோரையும் எனக்குத் தெரியும்.
மெக்கநெக்.
தீரமிக்க மனித பெரிஸ்கோப்.
அப்புறம், ராம் மேன்.
அடிச்சு நொறுக்குபவர்!
மனிதரும் கூட.
அப்படி போடு, ஆமாம்.
அப்புறம், ஃபிஸ்டோ! எல்லோரையும் குத்துபவர்!
ஆம், நான் அப்படித்தான்!
அப்புறம், டியான்.
நான் சிறுவனா இருந்தப்போ, லாக்கரில் தள்ளுவே, ஆக...
ஆமா, தள்ளினேன்.
உங்க எல்லோரையும் எனக்குத் தெரியும்.
உங்களை என் மனதில் நெருக்கமாக வைத்தேன்.
இட்டர்னியா. என்னில் ஒரு பகுதி...
அது என் இல்லம், அதற்காக நான் போரிடப் போறேன்.
ஆனா, நான் தனியா போரிட முடியாது.
உங்களோட உதவி தேவை.
அதாவது, தனித்தனியாக வேலை செய்தது, என்னை, உங்களை, சிறைக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்ததுலே?
ஆனா, நாம் சேர்ந்து வேலை செய்தா, அதை மாத்தி அமைக்கலாம்.
பாருங்க, நம்மை முதல்ல நம்புவோம்.
கண்ணுக்கு தெரியறதை இல்ல.
மேலோட்டமா தெரியறது, வெறும் மாயத் தோற்றமே.
ஆனா நாம் யாருங்கறதை தெரிஞ்சுக்கிட்டா
நம்மால் சாதிக்க முடியாதது எதுவுமே இல்ல,
ஒன்றிணைந்தால்.
ஆமாம்.
ஆக, நமது இல்லத்தை திரும்ப பெறப் போறோம். ஒன்றிணைந்து.
ஆலன் வெற்றிக்காக.
நான், ஆடம், நண்பா.
ஆடம்.
ஆனா, இங்கே அதை எப்படி செய்ய முடியும்? சிறைக்கம்பிகள் ஃபோடானியத்தால் ஆனவை.
அவற்றை உடைக்க முடியாதே.
மேலே பாறைகள்தான்.
ஃபிஸ்டோ.
ராம் மேன்.
நீங்கலாம் வேலையை காட்டுங்க.
ஒரே கேள்வி கேக்குறேன்.
பெஞ்ச் ப்ரஸ் எடை எவ்ளோ தூக்குவீங்க?
"பெஞ்ச்" ப்ரஸ்னா?
போச்சுடா.
யாரேனும் நெருங்கினா கொன்னுடுங்க.
பெண்களையும், குழுந்தைகளையும்... முதலில்.
சமத்து.
வா, ஈவில்-லின்...
முடிவு நெருங்கிவிட்டது.
ஆக, அவளை சரி செய்ய முடியுமா?
அவளைப் போருக்குத் தயாரிக்க முடியுமா?
போன முறை செயல் பட்டப்போ, அவ என்னை கொல்ல முயன்றா.
விபத்து. அது ஒரு விபத்து.
அப்படித்தான் எப்பவும் சொல்வா.
இருக்கட்டும், நான் அவளை நம்பறேன், ஆக...
நான்... சரி, ஆகட்டும்.
- சரிசரி. - ஆகட்டும்.
என்னை படுகொலை செய்துடாதே, சரியா?
இரு, இவ்ளோ நாளா அதை வெச்சுகிட்டேவா சுத்திகிட்டு இருந்தே?
இப்போ, ஒப்பந்தப் படி, என்னைக் கொல்லக் கூடாது.
நான் எந்த உறுதியையும் தரலை.
ஆஹா.
அது அருமை.
சரி. இப்போ!
- என்னால மூச்சு விட முடியல. - என் நெஞ்சே எரியுது.
- எனக்கு காய்ச்சல் வரும் போல. - ஏன் இவ்ளோ தூசி?
- அவங்க தப்பிக்கிறாங்க! - அவங்களை போக விடாதீங்க!
இதோ, மண்டையோட்டின் கேவல அடிவருடிகளே.
உங்க கப்பல்கள் எங்கே?
அவங்க வர்றாங்க.
ரோபோட்டோவும் நானும் அவங்களை தடுக்கிறோம், நீங்க உங்க வேலையை செய்யுங்க.
அப்பா.
இது உங்களால முடியும்னு நம்பிக்கை இருக்கா?
இல்ல, சொல்ல முடியாது, ஆனா நான் என்னை முழுமையா தந்து சிறப்பா சாதிப்பேன்.
நீங்க அர்ப்பணிப்பீங்க, தெரியும்.
நீ உறுதி மிக்கவ.
முன்பு இருந்ததை எல்லாம்விட பலமா இருக்கேன்.
நான்தான் நீ விரும்பிய ஆண்மகன்.
- நன்றிதானே? - ஆம், இங்கே வா.
நீங்க என் செல்லங்கள்.
அது உண்மைல அருமை.
- ஆடம், நமக்கு இது ஒரு நல்ல தருணமோ. - ஆக...
அதே. இங்கிருந்து போக நினைக்கிறாயா?
- சரி, ஆகட்டும். - சரி, நன்றி.
அது அருமை.
- நம் மூவருக்கான அருமையான தருணம். - பிரச்சினை இல்லை.
சரி. சரி.
- சரி. அதான், நாம... - போங்க, போங்க.
அருமை.
நமக்கு பின்வாங்கும் நேரம் கடந்து போய்விட்டதா?
படைக்கவசம் மாதிரி ஏதாவது நான் அணியணுமோ? ஆபத்தா தோணுதே.
பயந்தாம்பூனை.
டீலா! அப்படி சொல்லாதே?
இவன் வெறும் பூனையல்ல. போர்ப்பூனை.
- இல்ல, நான் அப்படி இல்ல. - ஆம், நீ அப்படிதான்.
நான் அப்படி அல்ல.
சரி, சரி. இந்த முறை மட்டுமே. ஏறிக்கோங்க.
அடுத்த முறை நான் நிச்சயமா கவசம் அணிவேன்.
அதே! மோசமானவங்க சிலரை குத்துவோம்!
அவங்களுக்கு வேணுங்கறதை குடு, ராம் மேன்.
மன்னிக்கவும்.
நம்மை நோக்கி வருது!
இப்போ, சரியானவன் தன் சக்தியால் என்ன செய்வான் என்பதை காட்டுவேன்.
கூடாது!
உன்னைக் காத்துக்கொள், சூனியக்காரியே!
இப்படி செய்வோமா? நானும் நீயும் ஓடிடலாம், அவங்க ரெண்டில் ஒண்ணு பார்த்துக்கட்டும்!
நல்ல முயற்சி.
அப்பனுக்கேத்த மகள் நீ.
அப்படிப் போடு, ஆமாம்.
டேய், வாங்க அழையாமல் நுழைவோம்!
எனக்கு அழைப்பு இதோ இருக்கே.
அட, இல்ல, உனக்கு அழைப்பு இருந்தா, நீயெல்லாம்...
அழைப்புக்கு பதிலளி. நான் அந்த மடையன்களை சுடப் போறேன்.
இந்த விருந்து சமாச்சாரத்தையே சொதப்பலாக்கறே.
இது பிரமாதமா தெரியலயா? சரிதானே?
நான் நின்று போராடும் வரை, அவங்க அந்த கோட்டை அரணை
பிடிக்கப் போவதில்லை.
எனக்கு தெரிஞ்சவரை நீ நேரா நின்னே நான் பாத்தில்லே.
ஏவுகணை ஏதும் மீதம் இருக்கா?
ஆம், ஒண்ணு இருக்கு.
அது போதும் நமக்கு.
அதேதான்!
அது என்ன?
ஓடு! ஓடு!
ஜாக்கிரதை! பார்!
டங்கன்?
என்னை நினைவிருக்கா?
நான் எப்படிப் பட்டவன்னு கவனமிருக்கா?
அரச படைகளின் தளபதி.
அரசரின் ராணுவ ஆலோசகன்.
ஆனா இன்னக்கி...
நான் புது மனிதன்!
- ஏம்மா. - டங்கன்?
ரோபோட்டோ!
என்னை விட்டு, சக்தி இழந்து போயிடாதே.
அது பரவாயில்ல.
பிழைப்பு, முடிவற்ற வெறுமைக்கு கொண்டு செல்லும் அபத்தங்களின் தொடர்ச்சி.
அப்படி போடு கண்ணு.
என் செல்லக் கண்ணு.
அசையாமல் நில், உடல் கொழுத்த தடியனே!
உன்னை ஒழித்துக் கட்டப் போறேன்!
நல்லது, இதைப் பார்க்கிறாயா?
உன் வாளுக்கு மதிப்பு இல்லை போல.
விளையாட மலிவான விளையாட்டுப் பொருளன்றி வேறல்ல.
அது நடக்காது.
எனக்கு தெரியணும்.
இது இல்லாமல் நீ யார்?
நீ யார்?
பாத்திடுவோம்.
மூர்க்கத் தனத்தை கட்டவிழ், நண்பா!
அட்டகாச சக்தி, சகோதரா.
உன்னிடம் அப்பட்டமா சொல்லவா, ஆடம்?
உன்னுடைய காட்டு மிராண்டித்தனமதர்த்த சக்தியை நான் ஒப்புக்கொள்ளவே இல்லை.
நீ கடினமானவனா இருந்ததே இல்லைனு நினைக்கறேன்.
என் கணக்குல, நீதான் அந்த குழுவோட பொடியன்.
உன்னை துன்புறுத்தாதவங்க கூட...
பயந்து போய் இல்ல, பாவம் பார்த்துதான் விட்டுட்டாங்க.
இதைப் பிடி!
அது அப்படிலாம் இல்ல.
இல்லையா?
வேற எப்படி இருந்தது?
என்னது?
உன் சொந்த கிரகம்?
அது எப்படி இருந்தது?
அதுவா, அது...
அருமையா இருந்தது.
அது மாதிரி நீ பாத்திருக்க மாட்டே.
அடேங்கப்பா, எப்பவாவது செடோனா போயிருக்கியா?
என்ன?
ஆஹா, இப்ப இந்த இடம், இதுதான் உனது சொந்தம்.
சாம்பலான, மங்கலான ஒரு உலகம், அதில நீ தினமும் அனுபவிச்சது அவமானத் தோல்வி.
ஆடம்! பிறகு பாக்கலாமே? டேரிலுடன், பணித்திறன் மதிப்பீட்டில் இருக்கேன்.
யார் இந்த பிசாசு, ஆடம்?
இவன்தான் கயவன். என் வாளை உடைத்தவன்!
மறுபடி வாள் பத்தி ஆரம்பிச்சிட்டியா!
நான் கிரகத்தையே முழுதா ஆக்கிரமிச்சப்போ, நீ இங்கிருந்தாய்...
இதெல்லாம் என்ன?
இது மனித வள மேம்பாடு.
மனித வள மேம்பாடா?
அடடே, ஆடம், குறும்புக்கார பையா.
அட, வாடா.
உன் திரண்ட சதைகளை காட்டி, உன் தொடைகளுக்கு இடையே அந்த வாளை...
தொங்க விட்டு தீரன் போல நடித்தாயே.
ஆனா, எப்பவுமே நீ தோற்பாய்.
இட்டர்னியா உன் இடம் அல்ல.
உனக்குத் தேவையில்லாத கனவு அது.
அந்தக் கனவு...
முடிந்துவிட்டது.
ஆடம்!
ஏம்பா, ஆடம்...
உனக்கு ஒண்ணும் ஆகலியே?
இல்ல.
நான் செத்துட்டேன்னு நினைக்கிறேன்.
போச்சுடா.
இது தாங்க முடியாதது, சகோதரா.
விடு, எதனா வேணும்னா, என்னிடம் சொல்.
ஒரு படத்தை விட்டுட்டே போல.
ஆக...
இதோ, இந்தா.
ஆகட்டும்.
வாடகை கொடுக்கும் முன் சாவது, வசதியானதுதான்.
இல்ல, அதை நான் பாத்துக்கறேன்.
எழுந்துக்கோ.
இது பேசும் பறவையா?
ஆம்.
வினோதமா இருக்கே.
பேசும் பூனை உன்னிடம் இருக்கே?
அதென்னமோ நியாயம்தான்.
அப்ப இது இப்படித்தான் இல்லயா?
நான் செத்துட்டேனா?
இருக்கலாம்.
எழுந்துக்கோ!
நான் செத்திருந்தா, எப்படி எழுந்திருப்பதாம்?
உன்னிடம் சக்தி இருக்கே.
இல்ல.
இனியும் இல்லை.
வாள் உடைஞ்சுடுச்சு.
என்ன வாள்?
சக்தியின்... வாள்.
ஓஹோ, அதுவா. அதுக்கென்ன இப்போ?
அது சக்தியின் வாள்.
"யார் அந்த வாளை ஏந்தினாலும்...
"அவர்களுக்கு சக்தி கிட்டும்."
ஆடம், உன் மந்திர வாளை உயர்த்திப் பிடிக்கையில், எந்த வார்தைகளை சொல்வாய்?
க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியால்...
அதான், மேல சொல்லு.
எனக்கு கிடைத்தது சக்தி.
அதுதான் சரி. உனக்குத்தான் சக்தி.
வாளுக்கு அல்ல.
உன்னை.
உன்னை தேர்ந்தேன்.
பழைய ஜாம்பவான்களின் கைகளில், சக்தி, மூர்க்கமான பலமாக இருந்தது.
ஆனால், உன் கைகளில், அது இன்னும் எவ்வளவோ மேம்படுகிறது.
அது புரிந்துணர்வு, பரிந்துணர்வு.
அது மனிதாபிமானம்.
அதனால்தான் உன்னை கலனாகத் தேர்ந்தெடுத்தேன், ஆடம்.
நான்தான் கலன்.
இப்போது நீ தயார்.
க்ரேஸ்கல்லின் சக்தியால்...
எனக்கு சக்தி கிடைத்தது!
ஐயையோ.
அதே!
ஸ்கெலெட்டோர்...
உனக்கு ஒரு யோசனை சொல்றேன்.
நாம் இந்த...
தொடர் அராஜகத்தை விட்டுவிட்டு, பேசிப் பாக்கலாமே?
சும்மா பேசலாமே.
என் உலகத்தை நாசமாக்கினாய்.
நிறைய வலிகளை, வேதனைகளை உருவாக்கினாய்.
ஒரு வேளை, அதற்கு காரணம், நீ மன்னனாக முடியாததாலோ.
இல்ல ஒருவேளை குழந்தைப் பருவத்தில் அன்பு செலுத்தப் படாததாலோ.
நீ யாரென்பதெல்லாம் எனக்கு கவலை இல்ல.
எது முக்கியம்னா, நீ செய்வதுதான்.
நல்லதை செய்.
போடா, முட்டாளே.
திடகாத்திர பயந்தாங்கொள்ளி.
இங்கே நீதி இருந்தா தானே கிடைக்கும்.
என்னிடம் நீ வெளிப் படுத்தக்கூடிய நல்லகுணம் எதுவும் இல்லை.
என் இயல்பை மாற்றிக் கொள்ளும் அளவுக்கு நீ எதையும் சொல்ல முடியாது...
ஏன்னா, நான்...
ஒரு வில்லன்.
அப்படி இருப்பது எனக்கு பிடிச்சிருக்கு.
இதோ பார்றா.
பலவீனமான, பிரயோஜனமில்லாத குழந்தை.
ஆம், உன்கிட்ட சக்தி இருக்கலாம். ஆனா அதைப் பயன்படுத்த ரொம்ப பயப்படறே.
எப்படி பயன்படுத்துவதுன்னு கூட தெரியல.
எனக்கோ, பயன் படுத்தத் தெரியும்.
நான் பயன் படுத்திக்க விரும்பல. அவ்ளோதான்.
உன்னிடமிருப்பது இவ்ளோதானா?
இது வரைக்கும் முழுசா காட்டாம வெச்சிருந்தேன்.
பேச விரும்புறியா?
சரி. என்ன பேச விரும்புறே?
பேச்சு வார்த்தைக்கான காலம் கடந்துவிட்டது.
எழுந்துக்கோ, பூச்சி.
அப்படித்தான் இருக்கணும்.
நன்றி.
ஆறு மாதங்களுக்குப் பின்னர்
ஆக, அது அருமை, நீ அவனை பிடிக்க, நான் அவன் கையை நசுக்கிய விதம்...
- அப்ப, என்ன நினைக்கறீங்க? - எல்லாரையும் கொன்னுட்டோம்.
அடடே!
கொஞ்சம் அப்பட்டமா தெரியுது.
ஏம்பா, ஆடம்.
சொல்லுங்க.
உன் உணர்வுகள், அதெல்லாம்...
இப்ப எப்படி இருக்கு?
அருமை. நல்லா இருக்கு. ஆமா.
உனக்கு ஒண்ணு தெரியணும்...
உனக்கு ஏதும் பேசத் தேவை இருந்தா...
நான் இருக்கேன்.
பிரமாதம்.
இல்ல, குத்துச் சண்டை செய்ய வேண்டுமானாலும்.
இல்ல, நான் கம்பால் உன்னை அடிக்க நீ ஆசை பட்டாலும், அப்பவும் நான் இருப்பேன், சரியா?
உங்களுக்கும் அதே.
இட்டர்னியாவின் சிறந்தவங்க.
அவங்களைப் பாரேன்.
உன் குழந்தைப் பருவத்தில் நீ வரைந்த தீரர்கள்.
ராம் மேன்...
ஃபிஸ்டோ...
அப்புறம் அவரை என்னன்னு அழைப்பே?
- அவரா, அது மெக்கநெக். - அதான்.
தொல்லை.
அதே.
எனக்கு ஏதாவது பேர் வெச்சிருக்கியா?
மாவீர தேவதை.
அதான், நான் வெறும் சிறுவனாதான் இருந்தேன், ஆக...
- அது, வலிமையானது. - அடேங்கப்பா.
- அது பிரமாதம். - அதையெல்லாம் ரொம்ப ஆழமா பாக்கமாட்டேன்.
உனக்கும் ஒரு பேர் வெச்சுருப்பே, இல்லை?
- இல்ல. இல்ல. - அட, வெச்சுருப்பே. சொல்லு.
எங்களுக்குச் சொல்.
சொன்னா சிரிப்பீங்க.
இருக்கலாம், ஆனா சொல்.
என்ன அது?
ஹீ-மேன்.
என்னது?
ஹீ-மேன்.
இது நான் எதிர்பார்த்ததைவிட மோசம்.
- அது ஒரு பொருட் பன்மொழி, இல்ல? - அப்படினா?
ஒரு பலமான ஆண் என வெச்சுக்கலாம்.
- உடல் திண்மை பொருந்தியவனா. - அதே.
- என்ன? ரொம்ப முரடா இருக்கா? - இல்ல, இல்ல.
ஆஹா, அது ஆண்மை நிறைந்தது. நீ ஆண்மை மிக்கவன்.
கேக்க நல்லாருக்கு.
நீ என்ன நினைக்கிறே?
ஆம். அதேதான் பா. அது...
அருமை.
அதான், நான் நிஜமானவன், ஏதோ கிறுக்குத்தனமானவன் இல்லனு கேட்பது, அருமை.
ஆம், நான் ஒரு பச்சைப் புலியின் பக்கத்தில் நிற்கிறேன்.
அப்படி யார்தான் நினைச்சிருக்க முடியும்.
ஆனா, அது எல்லாம் உண்மைன்றதை...
நிரூபிக்க என்னை கொண்டு வந்ததுக்கு, உனக்கு, நன்றி.
அட, என் சிவப்பு விளக்கு மின்னுகிறது.
ஏவியோன் கிராமத்திலிருந்து, ஒரு அபாய உதவி சமிக்ஞை வருது.
ஹீ-மேனுக்கு வேலை வந்துடுச்சு போல.
ஹீ-மேன்.
ஆம். போய், அதைத்தான் செய்யப் போறேன். பாருங்க...
அதோ அங்கே. ஆக...
க்ரிஞ்சர், வா.
நாங்களும் வரணுமா என்ன?
ரகசியமா மாத்திக்க நம்மை விட்டு ஓடுறானா என்ன?
அதேதான்.
நாம் மறந்துட்டோம்னு நினைக்கிறானா? எல்லோருக்கும் நல்லா தெரிஞ்சதுதானே.
அதாவது, நாம கண்டுக்காம வேற பக்கமா பாக்கலாமே, அது சுலபம்னா?
இல்ல, அவன் செய்யறதை செய்யட்டும்.
ஹீ-மேன் அண்ட் த மாஸ்டர்ஸ் ஆஃப் த யூனிவர்ஸ்
இன்றைய கதையில், உடல் வலிமை மட்டுமே, ஒரு மனிதனை உருவாக்குவதில்லை என்பதை கண்டோம்.
முகத்துக்குப் பதில், மண்டையோடு இருந்தா...
அவன்தான் கொடியவன்றதும் தெரிந்தது.
பிறகு மீண்டும் சந்திப்போம்.
மோதல்களைத் தீர்க்கும் ஆற்றல் நம்மிடம் உள்ளது
மெட்டலின் மாஸ்டர்ஸ் ஆஃப் த யூனிவர்ஸ் அடிப்படையில்
வில்லன்கள் தனியே பேசுவர் நல்லவர்கள் உரையாடுவர்
நம்மிடம் உள்ளது சக்தி
ஹீ-மேன் அண்ட் த மாஸ்டர்ஸ் ஆஃப் த யூனிவர்ஸ்
எனக்கு நம்பிக்கை போய்விட்டது.
அவங்க ரெண்டு பேர் மேலும்.
அதுசரி, ஒரு நாள் அவளே நம்மிடம் திரும்பி வரலாம்.
ஃபோர்ஸ் கேப்டன் அடோரா?
இல்ல.
இனிமேல் கிடையாது.
இதை விட நல்லா இருந்தீங்கன்னு கண்டிப்பா சொல்லணும்.
தமிழாக்கம் கைனூர் சத்யன்