Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Prej nga t'ia filloj?
Epo, mendoj se ajo që dua të them është...
gjithçka që jam është për shkak të prejardhjes sime.
Eternia, një botë me bukuri të pafundme.
Të gjitha gjërat që ekzistojnë vetëm në legjenda dhe përralla para gjumit.
Në Eternia, ato gjëra janë të vërteta.
Grifonë, dragonjë, tigra që flasin...
pyje të magjepsura, shkretëtira që digjen, ishuj në qiell. Çfarëdo që imagjinoni.
Ju betohem që nuk jam i droguar.
De ne kemi kështjellën Grayskull.
Babai im më tha se Eternia është zemra e kozmosit.
Dhe Grayskull është zemra e asaj zemre.
Pra, mendoj se zemra e zemrës...
së zemrës është fuqia e Grayskull-it.
Thonë se mund t' i jap njeriut fuqinë e një perëndie.
Për ta mbajtur të sigurt, fuqia ishte mbyllur brenda një ene.
Një shpatë e lashtë që e quanin Shpata e Fuqisë.
Po, e di, por kështu vendosën ata.
Legjenda thoshte se kur Eternia do të kishte nevojë për ndihmë...
një hero do të shfaqej dhe do ta përdorte shpatën...
dhe, e di, do ta përdorte...
në mënyrë të jashtëzakonshme.
Derisa të vinte ajo ditë, ajo ishte e mbyllur brenda kështjellës...
nën vëzhgimin e syrit të kujdesshëm të Sorceress...
e cila ishte e mençur dhe e lashtë...
dhe të jem i sinqertë, pak e frikshme. Por është e mirë. Është e mirë.
Për qindra vjet, Grayskull ka mbetur nën mbrojtjen e paraardhësve të mi.
E shihni, unë vij nga një linjë mjaft mbresëlënëse heronjsh të fuqishëm.
Fisnikë, të fortë, të patrembur.
Por, mami, nuk dua të ndeshem.
Të gjithë janë më të mëdhenj dhe më të fortë se unë.
Dhe kam koordinim të dobët.
- Gjepura! Kush ta tha këtë? - Cringer.
Është e vërtetë. Ai është më i vogli dhe më i dobëti.
Është një mrekulli që nuk ka thyer ndonjë kockë apo nuk ka vdekur.
Pra, çfarë duhet të bëjë princi në vend të stërvitjes me armë?
Nuk e di, ndoshta duke u relaksuar dhe duke luajtur me Cringer-in.
Shko. Unë do të gjej një top me fije dhe jam në rregull.
Ti je i padobishëm, e di.
Duhet të shkoj?
Stërvitje me armë. Tani.
Dëgjoni, e ardhmja e ndritshme e Eternos.
Nuk ka statuja për humbësit...
nuk ka rrugë të emërtuara sipas frikacakëve...
dhe nuk ka parada thjesht sepse keni dhënë më të mirën nga vetja.
Kjo tokë, ai pallat, e gjithë jeta juaj...
janë ndërtuar mbi shpatullat e burrave dhe grave që e kanë fituar luftën.
Dhe si Ushtari i mbretit tuaj, jeni të sigurt se kam fituar shumë beteja.
Prandaj jemi të gjithë këtu.
Shpëtova jetët e nënave dhe baballarëve tuaj.
Shpëtova fqinjët tuaj. Shpëtova prindërit e fqinjëve tuaj.
Shpëtova shumë jetë. E dini çfarë, çështja është se unë luftova për ju...
dhe tani ju do të luftoni për mua me reflekse të mprehta...
me shenjëster të saktë dhe muskuj të lavdishëm.
Dhe me këtë.
E di ndokush çfarë është kjo?
Është një shkop.
Faleminderit që the atë që ne e dimë.
Dikush tjetër?
Teela?
Krahët tuaj.
Të lumtë.
Janë krahët tuaj. Ato janë një zgjatim i juaji.
Në rregull, zgjidhni partnerin tuaj. Merrni një armë.
Dua të shoh mavijosje të mëdha dhe të shndritshme.
Dua të shoh hundë të përgjakshme. Dua të shoh dhëmbë të thyer.
Në rregull, filloni. Krijoni bazë të qëndrueshme.
- Hej, Dian. Do që... - Po të ishte reale, do vdisnit dy herë.
- Adam. - Sytë lartë!
Duhet t'i shikosh në sy kur i godet në fytyrë.
Mbrohu ose herën tjetër do të godas më fortë.
Ndoshta mund të ulemi dhe të flasim për këtë?
Hej, Adam. Adam. Bëj çfarë të mundesh, në rregull?
Po. Teela.
Çfarë lloj shoqeje je ti?
Nga ajo që do të të rrah.
Duncan.
Çfarë mendon, si po ia dalin fillestarët tanë?
Janë një grup i mirë dhe i zellshëm, Zotëri.
Të gjithë?
Mos kërce, Adam.
- Hë pra. - Më godit! Më godit!
Po e bën veten të duket qesharak.
Premtova që do ta bëj burrë, dhe do ta bëj.
Po. Por çfarë lloj burri?
- Adam! - Thjesht më godit!
Epp, ai e çarmatosi atë.
Nuk funksionon kështu, mik i vjetër.
Fitova! Fitova! Fitova!
Po sillesh në mënyrë të marrë, Adam.
Çun.
Përballu me mua. Me këtë.
Epo, merr atë.
Tani...
mbroj veten.
Babi.
Babi!
Kjo botë nuk është për të dobëtit.
Po, babi.
Tani thuaje.
Kjo botë nuk është për të dobëtit.
Adam. Çohu!
Çohu!
Kur rrëzohesh...
është mundësia jote për t'u ngritur. Në rregull?
Tani bëhu i fortë.
Kur ai të kthehet, do të të shoh.
Dhe duhet t'i tregosh se mund të përballosh një goditje.
Kur të kthehet, ai nuk do të shoh një djalosh të vogël të frikësuar.
Ai do të të shoh një burrë.
Çfarë do të shoh ai?
- Një burrë. - Mirë. Shiko.
Sapo ai të kthehet.
Duro dhimbjen, çun.
Shfaqja mbaroi. Kthehuni në punë. Forca.
- Adam. - Çfarë po bën këtu?
Po të ndjek ty.
Po, epo, erdha këtu për të qenë vetëm, kështu që...
Mos u bëj kaq torollak.
Nuk mendoja se ishe i dobët, e di.
Sot në stërvitje.
Babai im mendon kështu.
Është ajo... Sorceress?
Çfarë po shikon ajo?
Mbreti Randor, jemi nën sulm.
E kam situatën nën kontroll, Zotëri.
Garda Mbretërore është trajnuar për këtë.
Të premtoj...
se nuk do të të ndodhë asnjë e keqe ty apo familjes tënde.
Do të të çoj shëndoshë e mirë në Grayskull. Roje!
Hej, s'ka gjë.
Qëndro afër.
Teela! Eja.
Babi...
Kam frikë.
Kush ta mësoi atë fjalë? Hë? Unë jo.
Gjithçka do të shkojë mirë, zemër.
Çfarëdo që të ndodhë, për sa kohë që jam këtu, nuk ke pse të kesh frikë. Dakord?
Eja. Eja.
Shko ani! Jepi, forca!
Janë shumë prej tyre.
Një ushtri e madhe do të thotë vetëm një gjë.
Më shumë objektiva.
Jepini, jepini!
Më ndiqni.
Do të shkojmë këtej.
Në rregull, qëndroni këtu.
Djem të dobët dhe të llastuar.
Zotëri, shkoni dhe mos ndaloni.
Shkoni. Merrem unë me këtë.
Dikush do të përleshet.
Mjafton me kaq.
Si guxon të hysh në qytetin tim! Nuk e di me kë po ngatërrohesh?
Pse nuk ma thua ti.
Jam Duncan, Komandanti i Gardës Mbretërore.
Ushtari i Mbretit.
Dhe sot...
ti dështove.
Babi. Babi.
Në rregull, jepi. Ngrihu në këmbë. Çohu. Jepi. Të lutem.
Teela.
Dështova.
Eja.
Mbahu.
Mbretërimi i Randor-it merr fund sonte.
E besoje veten aq të fortë, sa ndalove së pasuri frikë nga ajo që fshihej në hije.
Isha unë.
Unë po fshihesha.
Në cepat më të thella dhe më të errëta të universit...
qëndroja i fshehur.
Por tani kam dal në dritë...
që ti të shohësh rënien tënde.
Shkoni. Mos shikoni mbrapa.
Adam, mos u shqetëso, im bir. Të mbroj unë.
Bëhu i fortë, bir. Do t'i mbaj ata.
- Babi? - Shko!
Babi!
Çfarë do të më bësh, përbindësh?
Do të të pres kokën.
Cilido qoftë fati im, Eternos nuk do të jetë kurrë i yti.
Pallati yt nuk është gjë tjetër veçse tulla dhe xham.
Kurora jote, një kostum.
Jo, dua fuqinë që fshihet pas saj.
Evil-Lyn?
Oh, Evil-Lyn.
Shumë mirë e thënë, zoti Skeletor. Si një poezi.
Merreni atë. Mbretërimi i tij ka marr fund.
Me një agim të ri...
Eternia do të jetë dëshmitare e ngritjes sime.
- Kaq kisha. Mbarova. - Sigurisht, im zot.
- Kur e ngre grushtin kështu, kam mbaruar. - Po.
Ky është kulmi!
Do ta dimë për të ardhmen, im zot.
Ata po vijnë.
Grayskull do të bjerë.
Jo, do të qëndrojë.
Ma sill shpatën, fëmijë.
Po. Tani nxito.
Duhet ta çosh shpatën në një vend të sigurt, larg nga këtu.
Atëherë le të jetë një vend ku nuk do ta gjejnë kurrë.
Në shtëpinë time.
Adam, ji i sigurt...
dhe mos harro kurrë prejardhjen tënde.
Ajo shpatë është e imja.
Bëhu djalë i mirë dhe ma sill.
Mos guxo të bësh një hap tjetër.
Mami.
Oh, e dashur, do të guxoj.
Mos e humb shpatën. Është e vetmja rrugë për në shtëpi.
Ti mbart shpresën e Eternia-s.
Tani, shko!
Shko!
Jo!
Gjithsesi, kështu përfundova në...
Qyteti i Oklahoma.
Po ti, Julie? Është familja jote nga këto anë?
Më fal, mos the gjë "Skeletor?"
Po. Po, ashtu thashë.
Po.
Mirë, duhet të përgjigjem.
Por askush nuk të telefonoi.
Jo, duhet të përgjigjem dhe të largohem.
Në rregull, Julie, më vjen keq.
E di që tingëllon çmenduri. Mos ishte shpata?
Shpata në fakt është thjesht enë për të mbajtur fuqinë.
Për shembull, mund të jetë kjo shishe, e di?
Pra, tani shisha jote mban fuqinë e Grayskull por nuk është shisha jote...
ishte shpata ime, dhe e humba atë natë.
E di, nuk jam krenar për këtë. Por e humba dhe...
do ta gjej.
Dhe kur ta gjej, do të më tregojë rrugën për në shtëpi.
Po ndahesh me mua?
Jo! Por ata i përkasin njëri-tjetrit.
Kuptoj.
Të lutem, mos e bëj këtë. Nuk e ke me gjithë mend.
Hej!
Ç'kemi, vëllaçko?
U ktheve herët në shtëpi.
Nuk dua të flas për këtë.
Robo.
Ia the asaj? Të gjithë historinë?
Sorceress-en, tigrin e gjelbër që flet?
Edhe për zhgënjimin e madh të mbretit për mungesën tënde të burrërisë?
Po, po, ndoshta atë pjesë nuk duhej ta kisha përmendur.
Dua të them, i thua një vajze nga Hinge se je nga një planet tjetër...
por je i bllokuar këtu derisa të gjesh shpatën magjike që të çon në shtëpi.
Të bën të dukesh... goxha i çmendur.
Vizatimet e tipave muskulozë, historitë që po tregon...
Ata janë muskulozë në jetën reale, mik, në rregull?
Ajo më pyet nga jam, çfarë duhet të them?
Që prindërit e tu u vranë në një lloj ngjarjeje traumatike.
Meqë ra fjala, më vjen shumë keq.
Dhe që po e shtyp atë kujtim dhe po e zëvendëson me këto trillime.
Nuk ta thotë këtë terapisti yt?
Po thua që duhet të harroj kush jam?
Qëllimin e gjithë jetës sime?
Ndoshta qëllimi i gjithë jetës tënde është thjesht të mos jesh i çuditshëm.
Mendon ndonjëherë për këtë?
Pse nuk mund të shkosh në punë, të paguash qiranë, të jetosh për fundjavën...
dhe të numërosh ditët deri në pushimet e radhës?
Ashtu si gjithë të tjerët.
Detyra ishte të vizatojmë figurën tonë historike të preferuar.
Ram Man është figurë historike.
Jo.
Do të jetë një ditë e mirë.
Të dëgjoj emocionalisht...
Të ndiej me mirëkuptim...
Të shoh për atë që je në të vërtetë.
Dhe mund t'ia kujtosh vetes këtë me mantrën tonë të preferuar.
Le të ngrihemi të gjithë dhe ta themi së bashku.
Le të ngrihemi të gjithë, në rregull.
Unë kam fuqinë të jem versioni më i mirë i vetes.
Mund të jetë e vërteta e tij, por nuk është e vërteta ime.
Mendoj se të gjithë duhet të jemi të një mendje për të vërtetën e kujt po flasim.
E keni parë këtë shpatë?
Më duket se ajo që po ndodh është se po flitet shumë për të vërtetën...
por ndoshta ajo që do të ishte më konstruktive...
është ta dëgjojmë të vërtetën. Apo jo?
Më vjen keq, çfarë?
Je në vendin tim.
Çfarë?
Po më zë vendin.
Më vjen keq.
Ndonjë këshillë për një djalë të ri si puna ime?
E di, disa fjalë të mençura.
Në rregull, djalosh, duhet të qëndrosh pas vetes, jo përpara.
Pjesa e përparme është një fasadë. Por të mbështetësh vetën tënde?
Nuk ka asgjë që nuk mund ta arrish.
Bukur.
Shumë bukur.
Mund të ma shpjegosh edhe një herë?
Jo. Vetëm kaq do të them.
Rrugëtim të mbarë, çun.
E keni parë këtë shpatë?
- Oh, hej. - Ç'kemi.
Ke një moment të vish të flasësh me mua në zyrën time?
Në fakt po bëja disa punë shumë të rëndësishme të burimeve njerëzore.
Mund ta shoh. Po. Por nuk po të pyesja. Më shumë po të urdhëroja. Pra...
Oh, në rregull.
Po, është konfuze. Toni është pak i paqartë.
Tingëllon si një pyetje apo jo? Nuk është.
- Pra, do të shihemi pas rreth 10 minutash? - Në rregull.
Në rregull, Suzie.
Adam, mendon ndonjëherë për të ardhmen tënde në këtë kompani?
Duhet të mendoj?
Në rregull, le të përpiqem ta shpjegoj nga një këndvështrim tjetër.
Je i mirë në punën tënde.
Je i sjellshëm, i ndershëm, i kujdesshëm.
Njerëzit të dëgjojnë. Njerëzve u pëlqen.
Por...
ti dukesh i shpërqëndruar...
dhe nuk dua kurrë t'i prish askujt disponimin.
Dhe nëse dsiponimi yt varet nga histori me shpata, kjo është e mrekullueshme.
Por nuk do ta bëja pjesën time siç duhet nëse nuk do të të bëja këtë kritikë.
"Këtë kritikë?"
Të të qortoj. E di?
Shefe e ashpër këtu. Nuk mund të jem shoqja argëtuese.
Më duhet të bëj një fytyrë serioze.
Hobi yt po bën që puna jote të vuajë.
Kam gjetur shpatën tënde.
Po sikur ta injorojmë ata për një minutë, në rregull?
Ky obsesion me shpatat...
nuk është një pamje e mirë për Burimet Njerëzore.
Në fakt, do të më duhet të të pushoj nga puna nëse nuk mbledh veten.
Pra, ky është si një ultimatum.
Po. Mirë. Po, ti e kupton.
Konflikti nuk është pika ime e fortë.
Do të pushohesh nëse nuk ndalon së kërkuari armë gjatë orarit të punës.
Po i tremb njerëzit. Sidomos Darryl-in.
Zot, e urrej Darryl-in.
Shiko, ti nuk e kupton.
Unë jam një hiç pa atë shpatë.
Në rregull, momenti i së vërtetës.
Do të jetosh këtu në realitet...
apo do ta shpërdorosh jetën si një ëndërrimtar me sy hapur...
duke mos pasur asnjë qëllim, asnjë mënyrë për të mos e përdorur telefonin.
Mund ta shoh dorën tënde.
- Sikur ta prekja vetëm për një sekondë. - Jo. Thjesht mos e merr.
- Thjesht ta shoh çfarë thotë. - Të lutem mos e bëj.
- Dhe unë... Po e bëj. - Në fakt, mos...
Në rregull, ti e bëre. Në rregull.
Kam gjetur shpatën tënde. Është e jotja për 300 dollarë
- Adam? - Oh.
- Adam? Prit. - Duhet të shkoj.
Adam? Nuk mund thjesht...
Nëse del nga ajo derë, mund t'i japësh lamtumirën këtij vendi.
Me mirëkuptim.
Në rregull, mendoj se jam këtu.
Takohemi brenda.
Epo, si do ta di që është...
Do ta dish.
Je ti, apo jo?
Shumë i sigurt. Po.
Mirë.
- Po. - Po.
Ke shpatën time?
Jo. Nuk mendoj.
Nuk e ke shpatën?
Jo.
Oh, Zot.
Në rregull, atëherë nuk je ti.
- Më vjen keq. - S'ka gjë.
- Ke shpatën time? - Çfarë?
Lëre fare.
Ke shpatën time?
Jam unë.
Çfarë dreqin, mik?
I pyete të gjithë në dyqan nëse kishin ndonjë shpatë?
Po. Epo, të gjithë duken sikur kanë shpata.
Unë kam një shkop magjistari në shtëpi.
Largohu prej tij.
Deri këtu mund të të shoqëroj.
Çfarë?
Çfarë duhet të bëj me këtë?
Problemi yt, shoku.
Unë nuk kam qenë kurrë këtu.
Situata nën kontroll!
Hej, nuk mund ta bësh këtë!
Oh, mos u shqetëso. Shpata është e imja.
Në rregull.
Oh, jo. Oh, jo.
Zotëri, ju lutem largohuni nga Torak.
Torak është mbi mua.
E mora. Nuk e mora. Nuk e mora.
Zotëri, ju lutem ndaloni së plaçkituri plaçkitësin.
Ai po më plaçkit mua.
Zotëri, ajo shpatë nuk është në shitje.
Nuk po e blej. Po e marr.
Brenda një sekonde do të zhdukem...
në një shpërthim të shkëlqyer drite.
Apo të diçkaje.
Bukur.
Me fuqinë e Grayskull...
Duhet të shkoj në shtëpi!
Grayskull, më ço në shtëpi.
Je beqar?
Hej, çfarë dreqin?
E urrej kur më bën të qesh. Akoma më shumë kur më bën të qaj.
E urrej kur nuk je pranë dhe faktin që nuk më telefonove.
- Është ajo... - Shpata e Fuqisë?
Po, është. Në rregull.
Të lutem funksiono.
Bëj diçka.
Mrekulli.
Hej, shpatë e bukur, Highlander.
Po, shpatë e bukur, Rip Van...
Mbreti Arth...
Çfarë je ti, Highlander?
Zot, çfarë dreqin? Janë idiotë, mik.
Prit.
Çfarë po ndodh?
Jo.
Në rregull.
Adam?
Je vërtet ti?
Çfarë?
Nuk më njeh?
Je akoma një torollak.
Teela?
Gati të shkosh në shtëpi?
Çfarë do ajo gjëja nga unë?
Nuk të kërkon ty. Po kërkon këtë.
Shpata dërgoi një sinjal. Pse të mori kaq shumë kohë për ta ngritur?
E humba për ca kohë.
- "E humbe?" - Po.
Kanë kaluar 15 vjet.
Në rregull, deri në tre.
- Jo. Nuk dua të vrapoj. Nuk mund ta bëj. - Një. Dy.
- Tre. Eja. - Nuk mund ta bëj.
Në rregull, ngadalëso, ngadalëso.
- Kërce! - Çfarë? Jo!
Mirë, mirë, mirë.
- Çfarë nuk shkon me ty? - Mirë. Në rregull.
Ku po shkojmë?
Në anijen time. Atje lart.
Atje lart?
Po.
Bukur.
Anije. Hapu.
Dera e anijes po hapet.
Jo, e dini çfarë, ju thashë që ishte e vërtetë.
Jo ju konkretisht...
thjesht, e dini, ju përfaqësoni në një farë mënyre...
shumë njerëz në jetën time që dyshonin tek unë.
Adam, eja.
Anije, le të largohemi. Tani!
Po largohemi që këtej tani.
Mbahu. Do të bëhet e çuditshme.
- Në rregull. - Anije, me shpejtësi të dritës.
Me shpejtësinë e dritës dhe duke u bërë e çuditshme.
Nuk mund ta besoj që je ti.
Po.
Jam unë.
Je bërë kaq e madhe.
Domethënë, je plakur.
Epo! Ti je plakur bukur. Je bërë më e madhe!
Ndërsa ti nuk ke ndryshuar aspak.
Epo...
Adam, ti nuk e di sa keq ka qenë.
Dua të them, gjithçka ndryshoi që kur u largove.
Prindërit e mi?
Skeletor-i i mori ata atë natë...
dhe ne nuk i pamë më kurrë.
Mbërritja në Eternia për 10...
nëntë, tetë, shtatë, gjashtë...
Nuk mund ta besoj që më në fund jam në shtëpi.
Do të menaxhoja pritshmëritë.
...dy, një.
Gjithçka është zhdukur.
Skeletor-i nuk e donte kurrë Eternos-in.
Ai thjesht nuk donte që dikush tjetër ta kishte.
Pse do ta bënte këtë?
Sepse është i lig.
Duhet të ketë më shumë se kaq.
Ai ka një kafkë në vend të fytyrës.
Duhet të largohemi. Është shumë e rrezikshme të jemi të ekspozuar.
Çfarë po shikon?
Më vjen keq, zotëri. Nuk isha i sigurt nëse ishit zgjuar apo jo, zotëria im.
Sill shkopin tim, derr.
Po, zotëri.
Kujdes! Nëse të bie, do të të shndërroj në salçiçe...
njësoj si nënën tënde.
Zotëria im, Skeletor...
bisha është kthyer.
Oh, Skeletor-i i lig dhe zullumqar.
Sunduesi Sadist i së Keqes...
Oh, hesht! Në gjunjë.
Më poshtë.
Më thuaj që e ke shpatën.
E gjeta, zotëria im, por gruaja, Teela, e mori.
Të lutem ndalo. Kjo dhemb shumë, zotëri.
Teela?
Këlyshi i Ushtarit të mbretit?
Raportet e inteligjencës thonë se anija e saj po vëzhgonte mbi Eternos këtë mëngjes.
Atëherë shpata ndodhet këtu.
Duhet ta ndjekim dhe të shohim ku fshihet.
Kjo tashmë është nën kontrollin tim, im zot.
Pse je ende këtu?
Ma sill atë shpatë, ndyrësirë leshatake.
Çfarë jam unë, Evil-Lyn? Nuk jam i fuqishëm?
Im zot, ti je më i fuqishmi.
Nuk kam bërë çmos t'u tregoj njerëzve të Eternia-s...
se jam një sundimtar i drejtë dhe i denjë?
Ke vrarë mijëra prej tyre për ta vërtetuar këtë.
Oh, por sa vlen kjo?
Im zot, nëse mundem?
Ju tashmë keni fituar.
Ke një ushtri të madhe në komandën tënde.
Shkopi yt i Kaosit, froni yt i kockave...
më ke mua.
Keni vërtet nevojë për më shumë?
Gjithçka mund të të merret. Nuk e sheh?
Shkopi im mund të më merret. Ti mund të merresh. Gjithçka mund të merret.
Dhe pastaj, çfarë jam unë?
- Zotëria im, ju jeni... - Atëherë unë nuk jam asgjë.
Për sa kohë që ajo shpatë mbetet në dorën e dikujt tjetër...
çdo fuqi që kam është vetëm e përkohshme.
Më duhet më shumë sesa përkohshmëria.
Unë nuk jam thjesht mbret.
Unë jam një djall...
por dua të jem një zot.
- Ku po më çon? - Tek Garda Mbretërore.
Ose tek ajo që ka mbetur prej nesh.
Garda Mbretërore është këtu? Keni qenë duke u fshehur?
Skeletor-i nuk do të na kërkonte kurrë këtu.
Dhe tani që e kemi shpatën, mund ta mposhtim.
Mbaje afër dhe përpiqu të mos tërheqësh vëmendje.
Kështu vishen njerëzit në Tokë?
Në fakt, jo. Jo tamam.
Mos e ngul shikimin.
Unë i kam sytë te shpata.
Në rregull, më lër të flas unë.
Këta djem mund të jenë pak të mërzitur me...
Ku ke qenë? Duhej të ishe në patrullë.
Banditët e Skeletor-it janë gjithandej.
Kam gjetur Shpatën e Fuqisë.
Çfarë?
Ja ku është. Dhe burri që e mban është djali i mbretit Randor.
Princi i humbur prej kohësh i Eternos.
Ç'kemi, zotëri.
Është një emocion i vërtetë të jem këtu.
Ky nuk është bir i mbretit.
Ai është. Dhe ai mund ta vërtetojë këtë.
Mundem, po.
Pra...
Më kujtohet që të shihja, si fëmijë babain, ti udhëhiqje stërvitjet luftarake.
Çfarë? Është ky një tërmet? Çfarë?
Kush është ky tip i bezdisshëm?
Ram Man?
Si më quajte?
Ram Man?
E di, sepse... Epo, të thirra kështu sepse ai duket si një...
Duket si çfarë?
Një burrë që godet me forcë.
Mashtrues. Ti nuk na njeh.
Jo, jo, jo. Unë të njoh.
Epo, gjithë jetën time u kam folur njerëzve për ju.
Kur isha fëmijë, bëja këto vizatime, që të mos ju harroja kurrë.
- Ashtu? - Po.
Epo, kush jam unë atëherë?
Ti je Fisto.
E di që nuk është emri yt i duhur, por e di...
ti grushton njerëzit, kështu që...
Unë nuk i grushtoj njerëzit.
Jam i sigurt që të kam parë një herë duke grushtuar një goblin.
Adam!
Ky është shpëtimtari i Eternia-s?
Shiko, e di. Ai nuk është ashtu siç prisja, në rregull?
Por betohem se është ai.
Dua të them, e gjeta Shpatën e Fuqisë...
- Më lejo ta shoh këtë. - ...dhe më çoi te...
- Mjaft u përpëlite! - Çfarë po bën?
- Ky tipi. - Ma jep.
Teela.
Faleminderit.
Të them të drejtën, mendova se kjo do të shkonte më mirë.
Do të na duhet një minutë për ta diskutuar këtë.
- Sigurisht. Po, po. Le ta diskutojmë. - Jo, jo. Adam!
Quhesh Dina, apo jo? Dina?
- Dian. - Dian.
Dian. Po! Oh, Zot i madh.
Në rregull, kjo është një çmenduri, por ne shkonim në shkollë bashkë.
Më fusje në dollape.
Të dhembi?
Epo, unë...
Dian? Mendoj se e mbylle. Pa dashje.
Fisto?
Ështe sepse ai ka një...
- Isha 10 vjeç, në rregull? - Duhet të ikim nga këtu.
Këtu mban erë si shurrëtore.
- Është ai. - Pirdhu.
Po, plotësisht e drejtë.
Është ai një Class-4 Battlebot?
Çfarë? Jo. Robot shërbimi. Shërbëtore e lavdëruar.
Joshëse.
Jo, Class-4 janë superushtarët më vdekjeprurës të projektuar ndonjëherë.
Vetëm një nga këta robotë vlen sa 15 ushtarë.
Në fakt 20.
Mrekulli.
Duket si Shpata e Fuqisë.
Është më e vogël nga ç'mendoja.
Epo, kjo është thjesht sepse dora ime është shumë e madhe.
Dora jote e madhe është dora tjetër.
Edhe kjo është mjaft e madhe.
Kjo është arsyeja pse shpata duket kaq e vogël kur e mbaj.
Kapiten.
Po, urdhëro.
Mund të kemi një situatë.
Po vijnë për shpatën!
Duhet të ikim nga këtu.
Zonjushë? Nuk është puna jote të pastrosh dyshemetë.
Mund të bashkohesh me ne.
Si shërbëtore?
Jo, si ushtare.
Adam, të lutem, mund të mos shoqërohesh me pajisjet shtëpiake?
Do të bashkohem me ju...
me kusht që të mos gatuaj asgjë...
të mos laj asgjë...
dhe çdo lloj lëngu që del prej teje është përgjegjësia jote.
Kuptove?
Prit.
Më ndihmo ta ngremë. Nuk mund ta lë këtu.
- Kë? Tipin e dehur? - Babi.
Zgjohu.
Pse e quajte babi?
Ai është babai im.
Babi, zgjohu.
Mbani qetësi. Po përpiqem të fle këtu.
- Duncan? - Do të më ndihmosh ta ngre apo jo?
Po.
Në rregull.
O Zot, ai është i rëndë.
Po, ide e mirë. Ai ka nevojë të hidratohet.
Kush është ky djalë? Njihemi gjë?
Epo, po. Po.
Shumë kohë më parë, kur isha fëmijë, ti më stërvisje.
Luftim me shpatë? Luftim trup më trup?
Oh, më qortoje, më godisje me shqelma ndërsa isha përtokë...
më demoralizove, ma shkatërrove plotësisht vetëvlerësimin?
Adam. Unë jam Adam-i.
Nuk do ta pastroj atë.
Askush nuk të kërkoi ta pastrosh.
Prit një minutë. E di kush je.
Ti je djali i Randor-it.
Po. Po, jam unë.
Adam-i i ëmbël dhe i vogël.
Adam! Oh, kjo është gjë e bukur! Më mban mend.
I dobët, i butë, pa forcë.
Mirë. Nuk mendoj se kam qenë i dobët dhe pa forcë.
Në rregull, mjaft me kaq. Po ikim. Eja. Duhet të ikim, babi.
- Çfarë? Jo, jo, jo. - Le të shkojmë.
Jam shumë mirë këtu. Ju largohuni.
Do të rri këtu pranë kësaj të vjelle.
Do të duhet ta mbajmë ne.
E kuptoj. Faleminderit shumë që më ftuat në këtë aventurë emocionuese.
Hej.
Hej, unë mund të ec. Thashë që mund të ec!
Këtej.
Shpata është këtu. Gjejeni!
Duhet ta largosh shpatën sa më larg të jetë e mundur. Shko!
Eja, duhet të ikim.
Çfarë po ndodh këtu?
Hej, robot idiot!
Të thashë që mund të ec.
Ndoshta do të duash të përkulesh.
Ndoshta do të duash të...
Roboto, mund të aktivizosh modalitetin e betejës për vetëm një sekondë?
Po përpiqesh të bësh shaka?
Ajo është një robot shërbimi. Duncan e riprogramoi atë vite më parë.
Ke shumë të drejtë, e bëra. E çmendura gati sa nuk më qëlloi në kokë.
Kisha një defekt.
Po pra.
Vraponi.
Çfarë dreqin po ndodh?
Mjaft qëlluat drejt meje!
Faleminderit, njerëz.
Më ndiqni.
Kërceu ajo?
Nuk e prisja këtë.
Po. As unë.
- Do që unë ta mbaj Drunkan-in? - Si më quajte?
Në rregull. Duncan, je mirë?
Kurrë s'kam qenë më mirë.
Si nuk ka vdekur ende?
- Babi. - Jo, jam mirë.
Le të shkojmë.
Mirë. Në rregull.
Shfaquni, frikacakë!
Trap Jaw.
Kush?
- Është nga vizatimet e mia. - Trap Jaw?
Jo, jo, jo.
Babi.
Kushdo përveç tij. Jemi të bllokuar.
S'kemi nga t'ia mbajmë.
Ndoshta mund të flas me të. Të filloj një dialog.
- Je çmendur? - Çfarë?
- Është çmendur ai? - Një dialog?
E bëj këtë për punë gjatë gjithë kohës.
Në fakt kam goxha aftësi.
- Hej, jo. Jo! - Do të kthehem menjëherë.
- Çfarë? - Adam!
Përshëndetje!
Përshëndetje.
Zr. Trap Jaw.
Ç'kemi.
Prisni.
Mund të flas me ty për një sekondë?
Thjesht dua ta qetësoj situatën këtu...
sepse duket sikur emocionet janë jashtë kontrollit.
Oh, janë, apo jo?
Dhe kush mund të jesh ti?
Unë jam Adam-i. Princi i...
Në rregull...
Po e shoh që po shkojmë drejt një territori konflikti.
Ndalo së foluri.
Në rregull.
Dhe zgjidhja e konflikteve mbështetet në komunikim efektiv, apo jo?
Përdor shpatën!
Përdor shpatën. Çfarë shpate?
Thuaj fjalët.
Nga fuqia...
Me fuqinë e Grayskull!.
Me fuqinë e Grayskull!!
Unë zotërojë Fuqinë!
Kampioni i Grayskull-it!
Ne jemi të shpëtuar.
Ne kemi marr fund.
Dreqi...
Ashtu pra. Kështu të kam mësuar.
Kjo nuk... Në rregull.
Po bën mirë. Po ia del.
- Hej, duhet të largohemi. Eja. - Le të shkojmë.
E patë?
Ia këputa krahun atij tipit dhe qëllova të gjithë shokët e tij.
E pashë atë, djalosh. E pashë.
Budallenj! Ju të marrë dhe kokëboshë!
Im zot!
Oh, njerëz të mjerë dhe të pavlerë!
E dua atë shpatë! Më dëgjuat? E dua atë shpatë. Është e imja.
E imja, e imja, e imja.
Dhe do ta marr. Më dëgjuat?
Do ta kem. Dhe ju, ju do të ma sillni mua.
Kuptuat?
Ndiqni! Merrni shpatën!
Ndoshta duhet të jem unë piloti.
Ti nuk do të jesh piloti, babi.
Po ia del për mrekulli, Teela.
- Jo tani, Adam. - Në rregull.
- Bir... - Çarje.
Çarje në trupin e anijes.
Anije, ekzekuto analizat.
Po ekzekutoj analizat. Trupi im është çarë.
- Kuptova. - Thjesht po them...
Kam shumë përvojë kur bëhet fjalë për, e di...
Do të ecësh, babi? Sepse unë do të të bëj të ecësh.
Mutin.
- Teela? - Dil atje dhe qëllo disa njerëz të këqij.
- Në rregull - Slitë ajrore. Në pjesën e pasme.
Në rregull. Slitë ajrore.
- Jo ti. - Çfarë?
Absolutisht jo ti.
Çfarë...?
Në rregull.
Po.
Po humbasim lartësi.
E di, nëse ushtron më pak presion...
- mbi timonin e drejtimit, do të marrësh... - Asnjë fjalë.
Nuk do t'ia dalim.
Teela, mbaje sa më fort që të mundesh.
Oh, thotë i dehuri.
Në rregull.
Adam?
Adam! Hej!
Hej, kujdes nga mbrapa.
- Largohu që aty, ti budalla. - Çfarë?
Do të vdesësh.
Ti vërtet di të pilotosh.
Nuk dua të dëgjoj asnjë fjalë.
Kryengritës të Eternia-s.
Pushimi juaj i gjatë ka mbaruar.
Ju keni mbaruar.
Epo, nëse do të jetoni për të parë një mëngjes tjetër...
tani kërkoj besnikërinë tuaj.
E di çfarë do të thotë kjo, keqbërës?
Do të thotë që do t'ju vras një nga një...
derisa të më tregoni emrin e atij barbari të paturp.
Dhe e dini se për kë kam fjalën?
Muskuj. Mbulesë për ijët. Nxirje dielli nga koka te këmbët.
Shpatë e madhe, me shkëlqim.
Jo?
Shumë mirë.
Ti.
Evil-Lyn, kush është ky?
Moss Man.
Ai do të mjaftojë.
Jo! Jo, jo.
Shikoni, heronj të rënë të Eternia-s...
ndërsa ai lutet për jetën e tij të mjerë.
Jepi.
Lutu.
Jo.
Jo!
Oh, shiko, e dashur, bëra një mbulesë.
Shumë mirë. Mbulesë.
Pra ju pyes përsëri...
kush është luftëtari që luftoi për ju sot?
Mjaft me kaq!
Mjaft me kaq. Do të të tregoi.
Oh, të lutem.
Është princi i ri, i kthyer nga të vdekurit.
Vërtet?
Merri të gjithë. Mbyllini.
Le të digjet ky vend i mjerë deri në themel.
Epo, ata nuk do të na ndjekin këtu.
Jo pa përforcime.
Do të shkoj të kërkoj Adam-in sa është ende dritë.
Jo, jo, jo, ma lër mua këtë.
- Vërtet, babi. Mund ta bëj. - Teela. Kjo është ajo që bëj unë.
Bëje. Këtë bëje ti.
Do merrem unë me këtë. Qëndro këtu.
Ku ndodhem?
Kush jam unë?
Ti je ai që do të rivendosë paqen në Eternia.
Kampioni i Grayskull.
Adam.
Faleminderit i qoftë Zodac-ut, je gjallë!
Mendoj se sapo e përzure Sorceress.
Ajo nuk është Sorceress.
Vërtet mendoj se ajo ishte Sorceress.
Sigurisht.
Je lënduar?
Çuditërisht, aspak.
Mirë.
Eja, po errësohet.
Do të ngremë kampin këtu sonte dhe do të nisemi menjëherë nesër në mëngjes.
Çfarë?
Asgjë. Thjesht nuk të kam parë kështu prej kohësh.
Epo, Ushtari i mbretit është diku aty brenda.
Shpresoj ta gjesh.
Hej, prit një sekondë.
Çfarë kemi këtu?
Oh, kush është për një pije?
Babi, seriozisht po flet?
Çfarë? Ejani. Uluni.
Le të pijmë. Tregojmë ca histori, këndojmë ca këngë.
Nëse nuk i festojmë fitoret e vogla...
Fitore? Çfarë fitore?
Epo, ne nuk vdiqëm.
Oh, kjo qenka fitore për ty?
Teela, them se e merituam.
Ti e ke "merituar" për 15 vjet.
Më shumë për ty dhe mua. Eja. Ulu.
Një dolli për kthimin e shpatës...
dhe Kampionit të Grayskull!
T'ia shqyesh krahun dikujt...
nuk duket si diçka që duhet ta festojmë.
Epo, ishte ose ti ose ai.
Çfarë i ndodhi...
me mirëkuptimin dhe të dëgjuarit?
Thjesht të flasim me mes vete?
Oh, të flasësh.
Çfarë do të bësh kur dikush sulmon familjen tënde me shpatë?
Në rregull, e kuptoj. Çfarë duhet të them...? Ti lufton me të, apo jo?
Jo, ti i mbron ata.
Nuk po e mendon siç duhet.
Ti i përbuz ata që shtënë menjëherë pa u menduar! Shiko sa të prapambetur janë.
Por kur shpërthen lufta, nuk janë poetët ata që dalin në pah.
Dalin njerëzit me muskuj.
Dhe ata nuk e bëjnë këtë për lavdi.
E bëjnë që...
Fëmijët e tyre të mund të shohin një mëngjes tjetër.
Këta janë burra, me aq sa mund të gjykoj unë.
Ata ngrihen në këmbë kur është e nevojshme.
Ashtu siç bëre ti.
Meqë ra fjala...
nuk ishe edhe aq keq më herët.
Kjo është gjëja më e mirë që më ke thënë ndonjëherë.
Dua të them, stili yt, është paksa i dobët.
Dhe teknika jote mund të përmirësohet.
- Por nuk ishe keq. - Ja ku është.
Ja ku është Duncan-i që mbaj mend.
Mirë.
Mund të vish të më ndihmosh me këtë?
Është goxha e rëndë...
- pra nëse mund... - Oh, Zot i madh! Po.
- Lecka jote është në... Më fal. - S'ka gjë.
Pra, si është të jesh luftëtari i fuqishëm?
Duke marrë parasysh gjithçka, ndihem shumë mirë.
Megjithatë, nuk jam shumë i sigurt se çfarë i ndodhi këmishës sime.
Apo pantallonave të mia.
Kthehen ato, apo duhet të blej një palë të reja çdo herë?
Më mungove shumë, e di.
Edhe ti mua.
Mendova për ty. Gjatë gjithë kohës.
Edhe unë.
Sinqerisht, nuk kaloi asnjë ditë pa menduar për ty.
Edhe për mua.
Dhe sa shumë...
do të thotë miqësia jonë për mua.
Ti gjithmonë ishe një shok shumë i mirë.
Një shok shumë, shumë i mirë. E di, pothuajse si një vëlla i vogël.
Po. Ti gjithmonë ke qenë shoku im dhe gjithmonë do të jesh shoku im.
Dhe asgjë nuk do ta ndryshojë këtë. Asnjëherë.
Robo.
- Oh, e di. Mirë. Në rregull. - Po. Një barrë më pak për mua.
Eja ta marrim atë balonë para se babai im të fillojë të këndojë.
Po, ne nuk e duam këtë.
Po.
Ja, mjeranë të parëndësishëm, jam unë...
Skeletor-i.
Dhe ju jeni thjesht krimba nën këmbët e mia.
Krimba prapanice? Ai sapo na quajti krimba prapanice.
Megjithatë, është dikush në mesin tuaj që mendon se ka një qëllim më të lartë.
Duket se princi plangprishës është kthyer.
Por kjo nuk është më Eternia jote, Princi Adam.
Është e imja. Dhe gjithçka në të është e imja.
Përfshirë edhe shpatën që mban...
sepse është e përshtatshme për një dorë shumë më të fuqishme se e jotja.
Pra, ja oferta ime bujare.
Më sill Shpatën e Fuqisë në Malin e Gjarprit...
dhe mund të bashkohesh me...
mamin dhe babin tënd.
Po, ata janë gjallë dhe shëndoshë.
Në rregull, jo "shëndoshë", por janë gjallë.
Imagjino, mund të jeni përsëri një familje e lumtur së bashku.
Ose ata mund të vdesin...
në mënyrë të tmerrshme.
Dhe kjo do të jetë gjithmonë në ndërgjegjen tënde.
Oh, sa shumë do të peshojë atëherë ajo shpatë në dorën tënde...
Kampioni i Grayskull-it?
Duhet të shkoj.
Tani.
Adam! Adam! Është një kurth!
Nuk mund ta lejojmë Skeletor-in të marrë shpatën. Do të ishte i pandalshëm.
Nuk do t'ia jap shpatën. Do ta vras me të.
Po flasim për Skeletor-in. Nuk mund thjesht ta sulmosh.
Unë kam fuqinë e një perëndie në duart e mia.
Por ti nuk je perëndi. Ti je burrë.
Ai ma mori familjen, Teela!
Duhet t'i shpëtoj.
Kjo është ajo që bën një burrë, apo jo?
Tingëllon si babai im.
Është gjë e keqe kjo?
- Mbetet për t'u parë. - Hej!
Do të shkoj me ju ose pa ju.
Adam!
Ne jemi me ty.
Në çdo hap të rrugës.
Është sikur ata duan të vdesin gjatë gjithë kohës.
Jo tani.
Ejani.
Mali i Gjarprit është këtej.
Ne nuk e dimë se çfarë ka aty brenda.
Jam unë aty brenda.
Më ndiqni.
Ç'kemi, jam Adam.
Princi i Eternia-s dhe mbrojtësi i sekreteve të Kështjellës Grayskull.
Dhe unë mbaj me vete Shpatën e Fuqisë.
Dorëzo armën tënde tek unë.
Do t'ia jap shpatën Skeletor-it dhe vetëm Skeletor-it.
Mbaje shpatën.
Roje!
Roje, çojeni këtë dhe muskujt e tij të mrekullueshëm tek zot Skeletor-i.
Pjesa tjetër do të vijë me mua.
Përgatitni birucat.
Adam, tregoja qejfin!
Pamje magjepsëse, apo jo?
T'ju jap një moment të dyve?
Babi?
Adam?
Je ti?
Po.
Jam unë.
Lotët mund të presin.
Tani më jep shpatën.
Lirojeni atë!
Thashë unë i pari.
Liroje atë!
Nuk do të bësh lojëra me mua, çun i mbrapshtë.
Unë luaj për të fituar dhe...
unë mashtroj.
Merreni.
Mund të provoni.
Jo. Jo!
Shumë mirë, Evil-Lyn, ai është i ngrirë.
Bravo, Princ Adam. Goxha shfaqje.
Por për çfarë qëllimi?
Përballu me mua si një burrë.
Epo, e para, unë nuk kam fytyrë, dhe, e dyta, nuk dua të kem.
Përveç kësaj, është radha ime të bëj një shfaqje.
Çfarë mendon ti, babi?
Ta lë të shikojë ndërsa të vras me shpatën e tij?
Oh, po.
Jo.
Jo!
Babi?
Adam.
Më lër të të shoh.
Ja ku qenke.
Oh, u desh kohë, por u ktheve.
Po, kam ndryshuar shumë.
Nuk jam më ai djali i vogël i dobët.
Po.
Tani jam gjithçka që ti doje të isha.
Epo, çfarë doja unë që ti të ishe?
Dikush tjetër.
Jo. Jo. Hej. Hej, kjo nuk është...
Kjo nuk është ajo që doja.
Si çun, ishe shumë i vogël.
Bota...
thjesht dukej kaq e madhe për ty.
Dhe kështu u përpoqa të të bëja të fortë...
sepse doja të të mbroja.
Ishte e vetmja mënyrë që dija.
Kishte kaq shumë gjëra që duhej t'i kisha thënë.
Babi, është në rregull.
Është në rregull.
Do të doja të kisha kuptuar më mirë atëherë.
Do të doja të të kisha lënë...
të ishe vetvetja.
Babi, jo. Prit, prit, prit! Prit!
Babi, nuk mund t'i mbyllësh sytë ende.
Nuk munda ta them ende.
Kam nevojë që të më dëgjosh ta them.
Dhe kështu ju të dy nënshtroheni.
Je mirë, djalosh?
Ke ndryshuar rrobat.
Mami.
Ai vdiq.
Oh, sa gjatë kam pritur.
Tani do të rilind...
dhe universi do të dridhet nën hijen time.
Me fuqinë e Grayskull...
Unë...
zotërojë...
fuqinë!
E thashë siç duhet? I ngatërrova fjalët?
Jo, këto janë fjalët. Ndoshta duhet t'i thuash më me ndjenja?
Mos më vë në provë, grua.
Pse nuk po funksionon?
Prit!
Më thuaj pse nuk po funksionon.
Ka një ritual që mund ta kryej.
Nëse ia kthejmë shpatën Grayskull-it...
në altarin e saj, të premtoj se do të funksionojë.
Bën mirë të funksionojë.
Bëni gati anijen time.
Hej, djalosh...
do që të flasim?
Adam, nuk jam shumë i mirë me...
me këto gjëra. E di, për atë...
çfarë je duke përjetuar. E di...
- Ndjenja? - Po. Me ato.
Por ja çfarë di unë.
E di si ndihet të dështosh.
Të zbulosh se nuk je ai që mendoje se ishe.
Është më mirë që ajo të më mendojë si një pijanec që ia vlen të shpëtohet...
sesa si një plak që nuk vlen asgjë.
E zhgënjeva atë.
Të zhgënjeva ty, Adam.
Premtova se do t'ju mbroja të gjithëve. Dhe...
Nuk munda.
Të kujtohet çfarë më thoshe kur...
më zhdëpnin në dru kur isha fëmijë?
Po, më kujtohet që thoja, "Bëj 20 pompa."
Jo. Ti më thoje...
"Duhet të ngrihesh përsëri...
"dhe të mbash kokën lart."
Ndoshta duhet ta provojmë të dy bashkë.
Si thua?
Do më pëlqente kjo.
Ç'kemi.
Solla dikë këtu për të të parë.
Cringer?
O Zot i madh!
Është në rregull nëse të lëpij tani?
Po, sigurisht.
Më ke munguar, shoku.
Nuk mund ta besoj që je këtu.
Nuk mund ta besoj që jemi të gjithë këtu.
Të gjithë Heronjtë e Eternia-s.
Adam, je mirë?
Po. Mendoj se jam.
Mblidhuni përreth. Ejani. Mblidhuni për dhomën e luftës.
Jo një dhomë lufte, vetëm një seminar. Seminar.
Në rregull. Mblidhuni për seminarin e luftës. Ejani!
Nëse mund të kem vëmendjen tuaj, ju lutem.
Do të doja të merrja një moment për të ideuar një strategji arratisjeje.
Një çfarë?
Supozohet të jetë ky një fjalim beteje?
Po ndërtojmë një skuadër. Po. Një skuadër.
- Kush ëshë ky tipi? - Po. Kush je ti?
Unë jam Adam-i, Princi i Eternia-s.
Më falni. Ç'kemi.
Po, mendova se Adam-i kishte vdekur.
Hej. Largoje qafën mënjanë. Lëre të flasë.
Jo. Nuk kam vdekur.
Siç mund ta shihni, jam shumë i gjallë.
- Çfarë tha ai? - Fol me zë të lartë. Nuk të dëgjojmë.
Në rregull. Më falni. Pra, kur isha në Tokë...
mësova se suksesi në vendin e punës nuk varet nga një burrë...
apo grua...
apo çfarëdo qoftë ajo gjëja.
Person. E di?
Varet nga shumë njerëz që punojnë së bashku.
- Vendi i punës? - Jemi në një biruc.
Jo, e di këtë.
Dëgjoni, e di që shumica prej jush nuk më njihni.
Por unë ju njoh të gjithëve.
Mekaneck.
Periskop heroik njerëzor.
Dhe Ram Man.
Ti godet!
Dhe je një burrë.
Që ç'ke me të.
Dhe ti, Fisto! Ti grushton njerëzit!
Po, ashtu bëj!
Dhe Dian.
Më fusje brenda dollapëve kur isha fëmijë, kështu që...
Po, këtë bëja.
Ju njoh të gjithëve.
Ju kam mbajtur afër zemrës sime.
Eternia. Është pjesë e imja...
është shtëpia ime dhe do të luftoj për të.
Por nuk mund ta bëj i vetëm.
Kam nevojë për ndihmën tuaj.
Të punuarit vetëm, më solli këtu. Na solli të gjithëve këtu. Apo jo?
Por nëse punojmë së bashku, mund ta ndryshojmë këtë.
Shikoni, duhet të qëndrojmë pas vetes.
Jo përpara.
Përpara është, është vetëm një fasadë.
Por nëse qëndrojmë pas vetes?
Nuk ka asgjë që nuk mund ta arrijmë.
Së bashku.
Po.
Pra, do ta marrim përsëri shtëpinë tonë. Së bashku.
Dolli për Alan-in.
Për Alan-in.
Quhem Adam, robo.
Adam.
Por çfarë mund të bëjmë këtu brenda? Këto shufra janë prej fotaniumi.
Nuk mund t'i thyejmë.
Këto mure janë prej guri.
Fisto.
Ram Man.
Të gjithë ju.
Kam një pyetje.
Sa kg ngre në palestër?
Çfarë është "palestra?"
Oh, Zot.
Vrisni këdo që afrohet.
Gratë dhe fëmijët... të parët.
Çun i mbarë.
Eja, Evil-Lyn...
fundi është afër.
Pra, mendon se mund ta rregullosh atë?
Ta bësh përsëri gati për betejën?
Herën e fundit që ishte në funksion, ajo u përpoq të më vriste.
Një aksident. Ishte një aksident.
Ajo gjithmonë e thotë këtë.
Epo, unë i besoj asaj, kështu që...
Po, mirë në rregull.
- Në rregull. - Në rregull.
Mos më vrit, në rregull?
Prit, e mbaje atë me vete gjatë gjithë kësaj kohe?
Tani, siç ramë dakord, mos më vrit.
Nuk bëra asnjë premtim.
Ah, kjo është e mirë.
Në rregull. Tani!
- Nuk mund të marr frymë. - Mushkëritë po më digjen.
- Mendoj se do të sëmurem. - Pse ka kaq pluhur?
- Po arratisen! - Mos i lini të ikin!
Në rregull, ju lëmues të ndyrë kafkash.
Ku i mbani anijet?
Ata po vijnë.
Roboto dhe unë do t'i mbajmë të zënë ndërsa ju të tjerët bëni punën tuaj.
Babi.
Je i sigurt që mund ta përballosh këtë?
Jo, nuk jam i sigurt, por do të jap maksimumin.
E di që do ta bësh.
Je shumë e fortë.
Më e fortë se sa kam qenë ndonjëherë unë.
Je burri që doja të isha.
- Faleminderit? - Po, eja këtu.
Ju dua njerëz.
Kjo ishte vërtet e bukur.
- Adam, po kalojmë një moment këtu. - Pra...
Po. Do të largohesh?
- Në rregull. Në rregull. - Në rregull. Faleminderit.
Kjo ishte e bukur.
- Moment i këndshëm për të tre. - S'ka problem.
Në rregull.
- Në rregull. Po, do të shkojmë. - Shkoni. Shkoni.
Mrekulli.
Është shumë vonë për t'u tërhequr?
Nuk duhet të kisha veshur ndonjë parzmore apo diçka? Kjo duket e rrezikshme.
Frikacak.
Teela! Vërtet e ke?
Ai nuk është mace e vogël. Ai është një Mace Beteje.
- Jo, nuk jam. - Po, je.
Unë nuk jam i tillë.
Në rregull. Vetëm këtë herë. Hipni.
Herën tjetër patjetër që do të vesh parzmore.
Po! Le të grushtojmë disa tipa të këqinj!
Goditi ata, Ram Man.
Më vjen keq.
Po vijnë!
Tani, më lejoni t'ju tregoj se çfarë bën një burrë me fuqinë që zotëron.
Jo!
Mbroje veten, shtrigë.
Si thua? Ti dhe unë të ikim nga këtu, dhe t'i lëmë ata të vriten mes tyre.
Përpjekje e mirë.
Je si babai yt.
Që ç'ke me të.
Hej, le ta prishim festën e tyre!
E mora ftesën këtu.
Epo, jo, nëse ke një ftesë, nuk po ua...
Do t'i qëlloj këta budallenj.
Po ia humb kuptimin metaforës së festës.
Nuk të duket e mrekullueshme kjo? Apo jo?
Ata nuk do të arrijnë tek kështjella.
Jo për aq kohë sa unë jam këtu.
Që kur të takova, mezi ke qëndruar në këmbë.
Hej, të ka mbetur ndonjë raketë?
Po. Një.
Kaq na duhet.
Po!
Çfarë është ajo?
Vrapo! Vrapo!
Kujdes!
Duncan?
Më mban mend?
Të kujtohet kush isha dikur?
Komandant i Gardës Mbretërore.
Ushtari i mbretit.
Sot...
Jam një njeri tjetër.
- Hej. - Duncan?
Roboto!
Mos guxo të fikësh.
Nuk ka rëndësi.
Ekzistenca është një seri absurditetesh që të çojnë drejt një zbrazëtie të pafund.
Të lumtë.
Mos lëviz, budalla muskuloz.
Po përpiqem të të shkatërroj!
Epo, shiko këtë.
Duket se shpata jote nuk vlen fare.
Ka më pak vlerë se një lodër e lirë.
Kjo nuk është e mundur.
Jam kureshtar.
Pa këtë, çfarë je ti?
Kush je ti?
Le t'i hedhim një sy.
Nxirr bishën, robo!
Të lumtë, vëllaçko.
Mund të jem i sinqertë me ty, Adam?
Asnjëherë nuk e kam besuar këtë imazhin prej muskulozi të patrembur.
Nuk mendoj se ke qenë ndonjëherë tip i fortë.
Them se ke qenë një spurdhjak.
Dhe ata që nuk të ngacmonin...
epo, thjesht u vinte keq për ty.
Kape!
Nuk isha i tillë.
Ashtu?
Si ishte?
Çfarë?
Planeti yt.
Si ishte?
Epo, ishte...
Ishte i bukur.
Nuk e ke parë diçka të tillë më parë.
Oh, Zot i madh, ke qenë ndonjëherë në Sedona?
Çfarë?
Ky vend i përshtatet personalitetit tënd.
Një botë gri dhe bezhë, dhe një dështim i vazhdueshëm poshtërues.
Adam! Mund të presë kjo? Kam një vlerësim performance me Darryl.
Kush është demoni, Adam?
Ai është i keqi. Ai ma theu shpatën!
Ja ku fillojmë sërish me shpatën!
Ndërsa unë pushtova një planet të tërë, ti ishe këtu...
Çfarë dreqin është kjo?
Burimet njerëzore.
Burimet njerëzore?
Oh, Adam, ti djalë i prapë.
Oh, hë pra.
Oh, mund të pretendosh të jesh hero me muskujt e tu gjigantë...
me atë shpatë të madhe e të gjatë që varet midis kofshëve të tua të lavdishme.
Por gjithmonë do mbetesh një dështak.
Eternia nuk është shtëpia jote.
Është një ëndërr për diçka që nuk je.
Dhe ajo ëndërr...
ka marr fund.
Adam!
Hej, Adam...
je mirë?
Po.
Thjesht mendoj se mund të kem vdekur.
Dreqin.
Gjë e rëndë, vëllaçko.
Më njofto nëse të duhet ndonjë gjë.
Më duket se të ka rënë një.
Pra...
ja ku e ke.
Në rregull.
Disi e përshtatshme të vdesësh pikërisht para se të vijë qiraja.
Jo, merrem unë me të.
Çohu.
Është një zog që flet.
Po.
Kjo është e çuditshme.
Kishe një mace që fliste.
Ke të drejtë.
Pra, mori fund, huh?
Jam i vdekur?
Ndoshta.
Çohu!
Si mund të çohem nëse jam i vdekur, apo jo?
Ti zotëron fuqinë.
Jo.
Jo më.
Shpata është e thyer.
Çfarë shpate?
Shpata... e Fuqisë.
Oh, ajo? Çfarë ka me të?
Është Shpata e Fuqisë.
"Kushdo që mban shpatën...
"do të zotërojë fuqinë."
Adam, kur e ngre lart shpatën tënde magjike, çfarë fjalësh thua?
Me fuqinë e Grayskull...
Po, vazhdo.
Unë zotërojë fuqinë.
Po. Ti zotëron fuqinë.
Jo shpata.
Ti.
Unë të zgjedh ty.
Në duart e kampionëve të mëparshëm, fuqia ka qenë forcë brutale.
Por në duart e tua, bëhet shumë më tepër.
Është mirëkuptim, është empati.
Është njerëzi.
Kjo është arsyeja pse të zgjodha ty si enën, Adam.
Unë jam ena.
Tani je gati.
Me fuqinë e Grayskull...
Unë zotërojë Fuqinë!
Oh, dreqin.
Po.
Skeletor...
Kam një propozim për ty.
Pse të mos...
i japim fund këtij cikli dhune dhe të flasim?
Thjesht të flasim.
Ti shkatërrove botën time.
Ke shkaktuar kaq shumë dhimbje dhe vuajtje.
Dhe ndoshta kjo është sepse nuk arrite të bëheshe mbret.
Ndoshta sepse nuk të kanë dashur mjaftueshëm kur ishe fëmijë.
Nuk ka rëndësi për mua se kush je.
Ka rëndësi është ajo që bën.
Pra, bëj një gjë të duhur.
Oh, budalla i gjorë.
Kokëbosh me muskuj.
Këtu nuk do të vendoset drejtësi.
Nuk ka asnjë të mirë tek unë që mund të zbulosh.
Nuk ka asgjë që mund të thuash që do të ndryshojë natyrën time...
sepse unë jam...
një antagonist.
Dhe kjo të bën të ndihesh mirë.
Shiko veten.
Një fëmijë i dobët dhe i pavlerë.
Po, ti mund ta zotërosh fuqinë, por ke shumë frikë ta përdorësh atë.
Dhe as nuk di si ta përdorësh.
Unë di si ta përdor.
Thjesht preferoj të mos e bëj.
Vetëm kaq mund të bësh?
Po e mbaja veten.
Do që të flasim?
Në rregull. Për çfarë do të flasim?
Koha për biseda ka mbaruar.
Çohu, torollak.
Ja ku qenke.
Faleminderit.
GJASHTË MUAJ MË VONË
Ishte bukur, mënyra se si e more atë tipin dhe unë i shtrëngova dorën dhe...
- Pra, çfarë mendoni? - Ne i vramë të gjithë.
Kjo është paksa zbuluese.
Hej, Adam.
Hej.
Si po të ecën me...
ndjenjat e tua?
Mirë. Mirë. Po.
Dua ta dish...
nëse ndonjëherë do të flasësh...
unë jam këtu.
Mrekulli.
Ose nëse do të bëjmë mundje me dorë.
Ose nëse do që të të rrah me shkop, jam këtu. Në rregull?
Gjithashtu.
Më të mirët e Eternia-s.
Shikoji ata.
Të gjithë heronjtë që ke vizatuar.
Ram Man...
Fisto...
dhe si e quajte atë tipin?
- Oh, është Mekaneck. - Dakord.
Bezdisëse.
Po.
Ke pasur ndonjëherë një emër për mua?
Warrior Goddess.
Epo, meqenëse isha vetëm një fëmijë, kështu që...
Po, emër i fuqishëm.
- Mrekulli. - Nuk do ta shqyrtoja shumë.
Kishe një emër edhe për veten, apo jo?
- Jo. Jo. - Po, kishe. Hë pra.
Na trego.
Do të qeshni.
Me gjasë, por na trego.
Si është?
He-Man.
Çfarë?
He-Man.
Është më keq nga ç'mendoja.
- Nuk është e tepërt? - Çfarë do të thotë?
Burrë i fuqishëm.
- Një burrë mashkullor. - Po.
- Çfarë? Është shumë mashkullor? - Jo. Jo.
Është shumë burrëror. Dhe ti je shumë burrëror.
Është e zgjuar.
Hej, çfarë mendon?
Po. Po, mik, kjo është...
gjë e bukur.
Është mirë të shohësh që e gjitha ishte e vërtetë dhe nuk isha një person i çmendur.
Po, e di, tani po qëndroj pranë një tigri të gjelbër.
Kush do ta kishte menduar.
Por, hej, faleminderit që...
që erdhe të më marrësh për të vërtetuar se gjithçka ishte reale.
Oh, drita ime e kuqe po ndizet.
Po marr një sinjal rreziku nga një fshat i Avion-it.
Tingëllon si një punë për He-Man.
He-Man.
Po, do të shkoj ta bëj atë gjënë. Shiko...
Atje. Pra...
Cringer.
Duhet ta bëjmë?
Po shkon t'i ndërrojë sërish rrobat fshehurazi?
Po.
Mendon ai se të gjithë harruam? Pothuajse të gjithë e dinë.
Dua të them, mund të shikojmë nga ana tjetër, nëse kjo është më e lehtë?
Jo, lëreni ta bëj.
MJESHTËRIT E UNIVERSIT
Në historinë e sotme, pamë se muskujt nuk e bëjnë domosdoshmërisht një burrë.
Dhe se të kesh një kafkë në vend të fytyrës praktikisht garanton...
që je i keqi.
Deri herën tjetër.
MJESHTËRIT E UNIVERSIT
Kisha humbur shpresën.
Për të dy.
Epo, ndoshta një ditë edhe ajo do të kthehet tek ne.
Kapitene e Forcës Adora?
Jo.
Jo më.
Dua të them, ti ishe më i pashëm.